Όπως τονίστηκε, υπάρχουν σημαντικά εμπόδια νομικού, κανονιστικού και φορολογικού/λογιστικού πλαισίου, καθώς και έλλειψη ενός πλαισίου συντονισμού μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων πλευρών (π.χ. των ιδιωτών πιστωτών, του Δημοσίου, των οφειλετών) και εφόσον αντιμετωπιστούν άμεσα θα ενισχυθεί η ταχύτητα και αποτελεσματικότητα της διαδικασίας.
Το ΤΧΣ έχει δεσμευτεί από το μνημόνιο να σχεδιάσει έναν μηχανισμό συντονισμού μεταξύ των τραπεζών για τις μεγάλες εταιρικές αναδιαρθρώσεις. Στόχος της πρότασης είναι η παροχή κατευθυντήριων γραμμών και αρχών, προκειμένου να βοηθηθεί η εξεύρεση λύσεων, η επιτάχυνση της διαδικασίας και η ανταλλαγή τεχνογνωσίας.
Συγκεκριμένα, ο μηχανισμός θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλα τα εμπλεκόμενα μέρη, τα σχετικά εγχειρίδια που ενσωματώνουν βέλτιστες πρακτικές από άλλες χώρες (π.χ. Ισπανία, Ιταλία) καθώς και τα διεθνή πρότυπα συνεργασίας (π.χ. INSOL principles), προσαρμοσμένα στην ελληνική πραγματικότητα.
Ο μηχανισμός συντονισμού θα απευθύνεται σε μεγάλες εταιρείες που χρήζουν αναδιάρθρωσης ή ακόμα και σε σύνολο κλάδων που χρήζουν ευρύτερων κλαδικών αναδιαρθρώσεων. Από την ανάλυση των δεδομένων που ελήφθησαν από περίπου 170 ομίλους (με 11 δισ. ευρώ μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων και 15 δισ. ευρώ συνολικό δανεισμό) πέντε κλάδοι θα μπορούσαν να εμπίπτουν στο εύρος εφαρμογής του μηχανισμού.
Όπως αναφέρθηκε, οι τράπεζες θα πρέπει να ενισχύσουν περαιτέρω τις δυνατότητές τους και συγκεκριμένα στους τομείς της κατηγοριοποίησης των υποθέσεων -και σύνδεσής τους με συγκεκριμένες λύσεις- της διάδοσης της χρήσης εξελιγμένων και μακράς διάρκειας λύσεων αναδιάρθρωσης, των ικανοτήτων σε εξειδίκευση του προσωπικού εταιρικών αναδιαρθρώσεων και της διαθεσιμότητας και ποιότητας των σχετικών δεδομένων/ βασικών δεικτών απόδοσης.
