Ο Μπόμπι, καθαρόαιμο μαστίφ του Αλεντέζου, πέρασε όλη του τη ζωή σε χωριό της κεντρικής Πορτογαλίας. Ο «μαθουσάλας των σκύλων» έφτασε σε ηλικία 31 ετών και 165 ημερών, συντρίβοντας το ρεκόρ που κατείχε από το 1939 ένας αυστραλέζικος ποιμενικός, που πέθανε σε ηλικία 29 ετών και 5 μηνών.
«Παρά το ότι έζησε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον σκύλο στην ιστορία, οι 11.478 ημέρες του στη γη δεν θα είναι ποτέ αρκετές για εκείνους που τον αγαπούσαν», είπε η Κάρεν Μπέκερ, η κτηνίατρος που τον είχε φροντίσει πολλές φορές και εκείνη που ανακοίνωσε τον θάνατό του, σε πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης. «Ο Θεός μαζί σου, Μπόμπι», πρόσθεσε.
Ο Μπόμπι αναγνωρίστηκε ως ο γηραιότερος σκύλος του κόσμου φέτος τον Φεβρουάριο.
{https://www.facebook.com/doctor.karen.becker/posts/874296010726818?ref=embed_post}
Η ράτσα του έχει προσδόκιμο ζωής 12-14 χρόνια. Ο ιδιοκτήτης του, ο Λεονέλ Κόστα, απέδωσε τη μακροβιότητά του σε διάφορους παράγοντες, όπως ότι έζησε μια γαλήνια ζωή στην εξοχή, δεν τον έδεσε ποτέ με αλυσίδα, δεν του φόρεσε ποτέ λουρί και έτρωγε πάντα «ανθρώπινο φαγητό».
Την εποχή που γεννήθηκε ο Μπόμπι, η οικογένεια Κόστα είχε πολλά ζώα και λίγα χρήματα, έτσι ο πατέρας του, που ήταν κυνηγός, συνήθως σκότωνε τα κουτάβια αντί να τα κρατάει. Όμως ο Μπόμπι κρύφτηκε σε μια στοίβα καυσόξυλα.
Ο Λεονέλ και τα αδέλφια του τον βρήκαν λίγες ημέρες αργότερα και τον έκρυψαν, μέχρι που άνοιξε τα μάτια του. «Ξέραμε ότι αφού θα άνοιγε τα μάτια του οι γονείς μου δεν θα μπορούσαν να τον θάψουν», εξήγησε.
Ο Μπόμπι λάτρευε τους περιπάτους αλλά το τελευταίο διάστημα δυσκολευόταν να μετακινηθεί. Το τρίχωμά του έπεφτε, η όρασή του έφθινε και την περισσότερη ώρα ξεκουραζόταν ξαπλωμένος.
Τα Ρεκόρ Γκίνες περιέγραψαν ως «θαύμα» την ιστορία του Μπόμπι που «θα μας λείψε πολύ». Περισσότεροι από 100 άνθρωποι συμμετείχαν στο πάρτι γενεθλίων του τον περασμένο Μάιο.
