Ανακοίνωση εξέδωσε η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων κατά του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου και αδερφού του υπ. Δικαιοσύνης, Βασίλη Φλωρίδη, για τα όσα ανέφερε σε άρθρο του στην εφημερίδα «Καθημερινή» με τίτλο: «Φλέβα διαφθοράς στη Δικαιοσύνη», στο οποίο καταφέρεται εναντίον συναδέλφων του, δικαστικών.
«Σε άρθρο του χθες ο Αντεισαγγελέας ΑΠ, Βασίλειος Φλωρίδης, αναφέρθηκε σε φλέβα διαφθοράς στη Δικαιοσύνη, σε κατασκευασμένες δικαστικές κρίσεις, επειδή δικαστές σε Πρωτοδικείο, Εφετείο και Άρειο Πάγο παρέπεμψαν σε δίκη με βούλευμα τον γιο υπουργού της κυβέρνησης!», αναφέρει η σχετική ανακοίνωση και προσθέτει:
«Δεν εξετάζουμε εδώ - ούτε έχουμε άλλωστε τέτοια αρμοδιότητα ούτε και γνώση της δικογραφίας - την ουσία της υπόθεσης. Το πρωτοφανές όμως στα ιστορικά χρονικά γεγονός να καταφέρεται έτσι ανώτατος δικαστικός λειτουργός κατά όλων των συναδέλφων του που συμμετείχαν στα δικαστικά συμβούλια, δεν μπορεί να μείνει ασχολίαστο. Και μάλιστα εισαγγελικός λειτουργός ο οποίος χειρίστηκε προσωπικά την υπόθεση στο στάδιο της αναίρεσης και η πρότασή του για απαλλαγή των κατηγορουμένων απορρίφθηκε ομόφωνα από το Συμβούλιο του Αρείου Πάγου. Είναι ο ίδιος εισαγγελικός λειτουργός που σε παλαιότερο άρθρο του στο Βήμα έγραφε ότι «οι δικαστικοί λειτουργοί που έχουν συγγενικά πρόσωπα με ενεργή ενασχόληση στην πολιτική πρέπει να απέχουν από τον χειρισμό υποθέσεων στα οποία εμπλέκονται πολιτικά πρόσωπα –οι τιμιότεροι όλων κι αν είναι» («Άρθρο στην εφημερίδα Το Βήμα με τίτλο «Περί διαφθοράς (πάλι) ο λόγος», 14.05.2016). Σε ένα Κράτος Δικαίου, που απαιτεί το σεβασμό των δικαστικών αποφάσεων από κάθε πολίτη, κανείς δικαστικός ή εισαγγελικός λειτουργός δεν δικαιούται αυτού του είδους την ασυλία, όσο ισχυρός κι αν νιώθει, όποιο όνομα και αν φέρει.
Οι δικαστές που ασχολήθηκαν με την υπόθεση γνωρίζαμε πως διαθέτουν υψηλό επιστημονικό επίπεδο. Απέδειξαν ότι διαθέτουν και ακλόνητο δικαστικό φρόνημα. Και αν για σας κ Εισαγγελέα είναι «οι φλέβες της διαφθοράς», για μας είναι η ψυχή του Δικαστικού Σώματος και η συλλογική μας περηφάνεια. Στις φλέβες λοιπόν της κοινωνίας έχει διαχυθεί το δηλητήριο ενός «θεσμικού» ολοκληρωτισμού ο οποίος επιχειρεί να ισοπεδώσει ηθικά οποιαδήποτε διαφορετική αντίληψη αποδίδοντας της εύκολα το στίγμα της διαφθοράς. Και όπως εύκολα πέρασε το δηλητήριο από «μαχητικούς» δικηγόρους έτσι εύκολα περνάει και από «αδιάφθορους» εισαγγελικούς λειτουργούς. Στο δηλητήριο αυτό η κοινωνία αποκτά διαρκώς και μεγαλύτερη ανοσία θεωρώντας μάλλον ηρωισμό τέτοιου είδους «αντισυμβατικό» λόγο. Στους δύσκολους και σκοτεινούς καιρούς που τους σκιάζει ο φόβος και η υποταγή, το σθένος και το ανεπηρέαστο φρόνημα μοιάζουν φωτεινά αστέρια».































