Η γυναίκα αποφάσισε να μιλήσει για την Ρούλα Πισπιρίγκου και τα όσα συμβαίνουν στις φυλακές Κορυδαλλού, αμέσως μετά την αποφυλάκισή της. Περιγράφει την καθημερινότητα της κατηγορούμενης για τη δολοφονία της Τζωρτζίνας, τα συναισθήματα που έχουν για εκείνη οι υπόλοιπες κρατούμενες, αλλά και τον τρόπο που προσπαθούν να διαλύσουν την ψυχολογία της.
«Έχει ιδιωτικό καρτοτηλέφωνο έξω από το κελί της, ενώ οι υπόλοιπες 160 κρατούμενες υποχρεούνται να παίρνουν από 16 διαφορετικά καρτοτηλέφωνα. Δεν μπορεί να πάει στο κομμωτήριο, καθώς βρίσκεται σε πτέρυγα που κρατούνται οι υπόλοιπες γυναίκες, οπότε την επισκέπτεται προσωπικά η κομμώτρια στο κελί της. Γενικά της παρέχουν οτιδήποτε ζητήσει, την βοηθάνε πολύ και της πηγαίνουν βιβλία για να διαβάζει.»
«Αυτά που ακούστηκαν ότι ήθελε να κάνει κακό στον εαυτό της, δεν ισχύουν. Συγκεκριμένα τη μέρα που ακούστηκε αυτό, ήμουν στο ιατρείο που βρίσκεται κοντά στο κελί της και την άκουσαν να λέει: «καλέ μια χαρά είμαι». Χαμογέλασε και έδειχνε πως δεν κάνει τέτοιες σκέψεις.»
«Οι υπόλοιπες κρατούμενες την αντιμετωπίζουν με θυμό και οργή. Οι περισσότερες είναι μητέρες και την αντιμετωπίζουν με απέχθεια γι’ αυτά που έχει κάνει. Ο μόνος τρόπος για να εκφράσουν τον θυμό τους, είναι με το να της φωνάξουν υβριστικά συνθήματα από το προαύλιο που βλέπει στο κελί της. Ωστόσο εκείνη δεν αντιδράει. Η μόνη φορά που το έκανε και χτύπησε τα πατζούρια είναι όταν μία κρατούμενη της είπε κάτι για τον Μάνο. Οι κρατούμενες την ειρωνεύονται και της φωνάζουν: «Μάνο αγάπη μου έλα να με πάρεις από εδώ.»
