Παράλληλα, το εν λόγω Τμήμα του ΣτΕ με την υπ’ αριθ. 205/2015 απόφασή του απέρριψε την αίτηση του ΠΑΟ, ο οποίος ζητούσε να ακυρωθεί ως αντισυνταγματική και παράνομη η στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων της διπλής ανάπλασης.
Στην πράξη, ο Παναθηναϊκός ζητούσε να κατεδαφιστεί το γήπεδο της Λ. Αλεξάνδρας μετά την ολοκλήρωση και τη λειτουργία του νέου γηπέδου στον Ελαιώνα.
Στην προσφυγή του ο Παναθηναϊκός, υποστήριζε ότι από τις αλλαγές που έχουν γίνει διαδοχικά στο νομοθετικό πλαίσιο για τη διπλή ανάπλαση και την απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ του 2011, έχει δημιουργηθεί παρερμηνεία αναφορικά με το χρόνο κατεδάφισης του γηπέδου της Λ. Αλεξάνδρας και τη δυνατότητα χρησιμοποίησης του νέου γηπέδου στο Βοτανικό.
Ακόμη, ο Παναθηναϊκός υποστήριζε ότι από την νομοθεσία, προκύπτει ότι προηγείται η ολοκλήρωση της κατεδάφισης του γηπέδου της Λ. Αλεξάνδρας και μετά εκδίδεται η άδεια λειτουργίας των νέων αθλητικών εγκαταστάσεων στο Βοτανικό, πλην του γηπέδου ποδοσφαίρου.
Το Ε΄ Τμήμα του ΣτΕ έκρινε ότι η τροπολογία που περιελήφθη στο άρθρο 3 του νόμου 4117/2013 η οποία αντικατέστησε διάταξη του προηγούμενου νόμου 3983/2011, «προβλέπει σαφώς, ότι κατεδάφιση (του γηπέδου της Λ. Αλεξάνδρας) δεν συντελείται πριν την ολοκλήρωση των εργασιών οικοδόμησης του ποδοσφαιρικού γηπέδου στην περιοχή ανάπλασης ΙΙ» (Βοτανικός).
Επίσης, το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο δεν δέχθηκε τον ισχυρισμό του ΠΑΟ ότι κατά παράβαση του άρθρου 16 του Συντάγματος, η νομοθεσία περιορίζει τις αθλητικές δραστηριότητες του μόνο στα 7.500 τ.μ. και δεν προβλέπει ρητά ότι μπορεί να γίνει χρήση και του νέου γηπέδου ποδοσφαίρου.
Αντίθετα, το ΣτΕ έκρινε ότι η αναφορά του σχετικού Προεδρικού Διατάγματος σε αθλητικές εγκαταστάσεις 7.500 τ.μ. του Σωματείου «δεν σημαίνει ότι αποκλείεται η χρήση από αυτό και του γηπέδου ποδοσφαίρου».
