Αναλυτικότερα, στο νομό Θράκης τον Ιούνιο του 2005 οδηγός φορτηγού αυτοκινήτου εκινείτο με κατεύθυνση την Κομοτηνή. Σε μια στροφή το αυτοκίνητο εξετράπη της πορείας του από έλλειψη προσοχής του οδηγού και προσέκρουσε με το εμπρόσθιο μέρος σε εκτός του οδοστρώματος χωμάτινο όγκο. Κατά την πρόσκρουση του φορτηγού αυτοκινήτου τραυματίστηκε συνεπιβάτιδα η οποία καθόταν στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου.
Λόγω της πρόσκρουσης η συνεπιβάτιδα υπέστη σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, κακώσεις στην αυχενική μοίρα και οσφυϊκή μοίρα. Ακόμη, λόγω της εγκάρσιας διατομής του νωτιαίου μυελού η συνεπιβάτιδα υπέστη ολική παράλυση (πλήρη παραπληγία) στα κάτω άκρα και από τότε, λόγω της αναπηρίας της, είναι καθηλωμένη σε αναπηρικό καροτσάκι.
Ο σύζυγος μετά την αναπηρία αυτή της γυναίκας του διεκδίκησε δικαστικά αποζημίωση για την ηθική βλάβη που υπέστη από την ματαίωση της σεξουαλικής ζωής του, με ότι αυτό «συνεπάγεται για έναν άνδρα και δη νέο, που ήταν (30 ετών), "ο περιορισμός" αυτός της ατομικής και οικογενειακής του ζωής».
Ο σύζυγος διεκδίκησε δικαστικά αποζημίωση από την ασφαλιστική εταιρεία στην οποία ήταν ασφαλισμένο το αυτοκίνητο το οποίο τραυμάτισε η γυναίκα του.
Στην συνέχεια το Εφετείο έκρινε ότι ο σύζυγος έχει υποστεί άμεση ηθική βλάβη, αφού από την αναπηρία της συζύγου του επήλθε στον ίδιο άμεση ζημία, που τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με το τροχαίο. Έτσι, κρίθηκε ότι ο σύζυγος δικαιούται εύλογη χρηματική ικανοποίηση το ποσό των 12.000 ευρώ.
Αντίθετα, ο Άρειος Πάγος αναίρεσε την εφετειακή απόφαση και έκρινε μη νόμιμη την αγωγή του συζύγου.
Οι αρεοπαγίτες έκριναν ότι σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα σε περίπτωση προσβολής της υγείας προσώπου, αυτός που μπορεί να αξίωση χρηματική ικανοποίηση είναι το πρόσωπο που υπέστη άμεσα την ηθική βλάβη και προσθέτουν ότι τα τρίτα πρόσωπα, που ανήκουν συνήθως στο άμεσο οικογενειακό περιβάλλον του θύματος, έστω και αν αυτά υφίστανται ψυχικό πόνο, κατά κανόνα θεωρούνται τρίτα πρόσωπα και δεν μπορούν να αξιώσουν άμεσα αποζημίωση για ηθική βλάβη, εκτός «αν συντρέχει εξαιρετική περίπτωση».
