Η Επιτροπή ουσιαστικά αποφεύγει να απαντήσει στα πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα που θέτει ο Ευρωβουλευτής.
Σύμφωνα με τον κ. Χρυσόγονο τον Δεκέμβριο του 2014 η ελληνική Βουλή ψήφισε νόμο με τον οποίο αποχαρακτηρίζονται μαζικά δασικές εκτάσεις και χαρακτηρίζονται ως βοσκότοποι. Ο νόμος αυτός ορίζει τους βοσκότοπους ως «εκτάσεις στις οποίες αναπτύσσεται αυτοφυής ή μη βλάστηση, ποώδης, φρυγανική ή ξυλώδης με θαμνώδη ή αραιά δενδρώδη μορφή ή και μικτή, οι οποίες δύνανται να χρησιμοποιηθούν για βόσκηση αγροτικών ζώων».
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη Νέα Στρατηγική της ΕΕ για τα Δάση, οι αρχές που πρέπει να διέπουν τη δασική πολιτική σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι η αειφόρος διαχείριση, η βέλτιστη χρήση των δασικών πόρων και η περιβαλλοντική ευθύνη.
Παράλληλα, ο κανονισμός (ΕΕ) 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου2 ορίζει ως βοσκότοπους εκτάσεις όπου αναπτύσσονται μόνο ή πάντως επικρατούν ποώδη φυτά, ή όπου υπάρχει καθιερωμένη τοπική πρακτική βοσκής.
Εν όψει των παραπάνω, ερωτάται η Επιτροπή:
– ποια όρια θέτει το ευρωπαϊκό δίκαιο στον αποχαρακτηρισμό δασικών εκτάσεων
– εάν ο ορισμός των βοσκότοπων που υιοθέτησε η ελληνική Βουλή συνάδει με το ευρωπαϊκό δίκαιο
– ποια μέριμνα θα ληφθεί από την Επιτροπή για την προστασία του δασικού πλούτου της Ελλάδας εν μέσω οικονομικής κρίσης;
Η Επιτροπή στην απάντηση της αναφέρει ότι δεν έχει αρμοδιότητα να θέτει όρια για τον αποχαρακτηρισμό δασικών εκτάσεων από τα κράτη μέλη. Ωστόσο, η Επιτροπή θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να εξασφαλίσει τη συμμόρφωση της νομοθεσίας της ΕΕ σε συναφή πεδία, όπως η κοινή γεωργική πολιτική ή η σχετική περιβαλλοντική νομοθεσία. Όσον αφορά περιβαλλοντικά ζητήματα στο πλαίσιο της νέας ελληνικής νομοθεσίας, η Επιτροπή παραπέμπει τον κ. βουλευτή στην απάντησή της στη γραπτή ερώτηση E-10619/2014.
Επίσης αναφέρει ότι το κράτος μέλος είναι αρμόδιο να εξασφαλίζει ότι ο ορισμός των μόνιμων βοσκοτόπων και μόνιμων λειμώνων είναι σύμφωνος με τον ορισμό που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο η) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/20133, που προβλέπει απλώς τη διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών όσον αφορά τον χαρακτηρισμό των εκτάσεων που αποτελούν μέρος καθιερωμένης τοπικής πρακτικής ως μόνιμων βοσκοτόπων.
Τα κράτη μέλη είναι αρμόδια για την προστασία και διαχείριση των δασών τους, σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία της ΕΕ. Σε επίπεδο ΕΕ, η πολιτική ανάπτυξης της υπαίθρου αναγνωρίζει τη σημασία των δασών για την αειφόρο ανάπτυξη των αγροτικών περιοχών. Στο πλαίσιο του νέου κανονισμού για την αγροτική ανάπτυξη4 υπάρχουν ειδικά μέτρα που παρέχουν στήριξη για την προστασία και τη βιώσιμη διαχείριση των δασών. Τα κράτη μέλη και οι περιφέρειες μπορούν να συμπεριλάβουν τα εν λόγω μέτρα στα οικεία προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης 2014-2020, σύμφωνα με τις ανάγκες και τις προτεραιότητές τους.
