Νέα μελέτη καταρρίπτει την επικρατούσα, έως σήμερα, πρόβλεψη πως ο γαλαξίας μας θα συγκρουστεί με εκείνον της Ανδρομέδας σε περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια.
Σύμφωνα με τη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Nature Astronomy», η σύγκρουση των δύο γαλαξιών είναι πολύ λιγότερο πιθανή από ό,τι πίστευαν οι ειδικοί έως τώρα. Ερευνητές από τα πανεπιστήμια του Ελσίνκι, του Ντάραμ, της Δυτικής Αυστραλίας και της Τουλούζης χρησιμοποίησαν δεδομένα από τα διαστημικά τηλεσκόπια Hubble και Gaia, προκειμένου να προσομοιώσουν πώς θα εξελιχθεί η αλληλεπίδραση του γαλαξία μας και της Ανδρομέδας τα επόμενα δέκα δισεκατομμύρια χρόνια.
Σήμερα, οι δύο γαλαξίες κατευθύνονται ο ένας προς τον άλλον με ταχύτητα περίπου 100 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο. Μια σύγκρουση θα ήταν καταστροφική και για τους δύο γαλαξίες. Πίσω της θα άφηνε έναν σφαιροειδή σωρό αστεριών, γνωστό ως ελλειπτικό γαλαξία.
Οι επιστήμονες εξέτασαν 22 μεταβλητές που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την πιθανή σύγκρουση και «έτρεξαν» 100.000 προσομοιώσεις των δύο γαλαξιών, βασισμένες στα πιο πρόσφατα δεδομένα παρατήρησης. Έτσι, διαπίστωσαν πως η πιθανότητα να συγκρουστούν οι γαλαξίες μέσα στα επόμενα 4-5 δισεκατομμύρια χρόνια είναι μόλις 2%. Έως τώρα υπήρχε η πεποίθηση ότι η σύγκρουση και η καταστροφή του γαλαξία μας ήταν σίγουρη μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα.
Σε λίγο περισσότερα από τα μισά σενάρια προσομοίωσης, ο γαλαξίας μας και η Ανδρομέδα περνούν ο ένας δίπλα από τον άλλο σε απόσταση περίπου μισού εκατομμυρίου ετών φωτός ή λιγότερο. Κινούνται προς τα έξω, αλλά στη συνέχεια επιστρέφουν και τελικά συγκρούονται και συγχωνεύονται σε 8-10 δισεκατομμύρια χρόνια. Σε αυτή τη χρονική κλίμακα ο Ήλιος θα έχει ήδη καεί.
Πολλά άλλα σενάρια «έδειξαν» τους δύο γαλαξίες να περνούν σε τόσο μεγάλη απόσταση μεταξύ τους, που συνεχίζουν να εξελίσσονται αδιατάρακτα για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Επίσης, οι επιστήμονες κατέληξαν ότι η παρουσία του Μεγάλου Νέφους του Μαγγελάνου μπορεί να επηρεάσει την τροχιά του γαλαξία μας και να καταστήσει τη σύγκρουση λιγότερο πιθανή.
Αυτά τα συμπεράσματα δεν υποδηλώνουν λάθος στους προηγούμενους υπολογισμούς, σύμφωνα με τον επικεφαλής συγγραφέα της έρευνας, Τιλ Σαβάλα, αστρονόμο στο πανεπιστήμιο του Ελσίνκι. Αντίθετα, επεσήμανε, η ομάδα μπόρεσε να συμπεριλάβει περισσότερες μεταβλητές στις προσομοιώσεις της, χάρις στα σύγχρονα δεδομένα από τα διαστημικά τηλεσκόπια.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
