Κατά τη διάρκεια της ισημερίας, η ημέρα και η νύχτα έχουν σχεδόν ίση διάρκεια.
Από αυτό το σημείο και μετά, η νύχτα αρχίζει να μεγαλώνει και η μέρα να μικραίνει, με αποκορύφωμα το Χειμερινό Ηλιοστάσιο τον Δεκέμβριο.
Η φθινοπωρινή και η εαρινή ισημερία άλλωστε καθορίζουν και την έναρξη των δύο μεταβατικών εποχών - του Φθινοπώρου και της Άνοιξης στο βόρειο ημισφαίριο.
Σημειώνεται ότι στην Ελλάδα, η ημέρα και η νύχτα δεν είναι ακριβώς ίσες κατά τη διάρκεια της ισημερίας, όπως συμβαίνει στον ισημερινό. Αντίθετα ο κανός «ίση μέρα-ίση νύχτα» συμβαίνει λίγες ημέρες πριν ή μετά την ισημερία, ανάλογα με τη γεωγραφική τοποθεσία.
Γιατί αλλάζει η διάρκεια της ημέρας
Στην αστρονομία ισημερία καλείται η αστρική ημέρα κατά την οποία το κέντρο του ηλιακού δίσκου βρίσκεται ίσο χρονικό διάστημα πάνω και κάτω από τον ορίζοντα κάθε τόπου, διαγράφει δηλαδή ίσα τόξα.
Καθώς η Γη περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο και επειδή ο άξονας περιστροφής της δεν είναι κάθετος στο επίπεδο περιφοράς, μόλις δύο φορές το χρόνο η Γη βρίσκεται σε τέτοια θέση που οι ακτίνες του ήλιου πέφτουν εντελώς κατακόρυφα στον ισημερινό.
Η περιφορά της γης γύρω από τον ήλιο και η κλίση του άξονα περιστροφής της είναι ο λόγος για τον οποίο η διάρκεια της ημέρας δεν παραμένει σταθερός.
Σημειώνεται πως το φαινόμενο της ισημερίας παρουσιάζεται σε όλους τους πλανήτες κάθε ηλιακού συστήματος οι οποίοι παρουσιάζουν κλίση του άξονα περιστροφής ως προς το επίπεδο περιφοράς.
Οι ισημερίες συμβαίνουν παραδοσιακά γύρω στις 21 Μαρτίου (εαρινή) και 23 Σεπτεμβρίου (φθινοπωρινή).
