Η έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Microbiology κατά τη διάρκεια της Παγκόσμιας Εβδομάδας Αντιμικροβιακής Ευαισθητοποίησης διερευνά τον αντίκτυπο της χρήσης χημικών απολυμαντικών με βάση το χλώριο για την αντιμετώπιση του Clostridioides difficile (κλωστηρίδιο το δύσκολο), του πιο κοινού σπορογόνου βακτηρίου σε περιβάλλοντα υγειονομικής περίθαλψης παγκοσμίως.
Σύμφωνα με τη μελέτη από το πανεπιστήμιου του Πλύμουθ στη Μ. Βρετανία, ένα από τα κύρια απολυμαντικά με χλώριο που χρησιμοποιείται επί του παρόντος για τον καθαρισμό των επιφανειών των νοσοκομείων δεν εξοντώνει τα σπόρια του Clostridioides difficile, κοινώς γνωστά ως C. diff. Στην πραγματικότητα κάποιος είτε χρησιμοποιεί το απολυμαντικό, είτε καθαρό νερό είναι το ίδιο.
Το βακτήριο παραμένει ανεπηρέαστο.
Οι συγγραφείς της μελέτης προειδοποιούν για τον κίνδυνο που διατρέχουν ευαίσθητα άτομα που εργάζονται ή υποβάλλονται σε θεραπεία σε κλινικά περιβάλλοντα να προσβληθούν από το υπερμικρόβιο.
Η υπερβολική χρήση βιοκτόνου το μόνο που καταφέρνει είναι να αυξήσει τη μικροβιακή αντοχή (AMR), για αυτό και οι ερευνητές τονίζουν την ανάγκη εύρεσης εναλλακτικών στρατηγικών για την απολύμανση των σποριδίων του C. diff προκειμένου να σπάσει η αλυσίδα εξάπλωσής του σε κλινικά περιβάλλοντα.
Το Clostridium Difficile (CD) ευθύνεται για το 10-30% των διαρροιών που σχετίζεται με χορήγηση αντιβιοτικών και αποτελεί την πιο κοινή αιτία νοσοκομειακής διάρροιας.
Πρόκειται για Gram θετικό, αναερόβιο μικροοργανισμό που απελευθερώνει δύο νεκρωτικές τοξίνες την Τοξίνη Α και την Τοξίνη Β, οι οποίες προκαλούν νέκρωση του βλεννογόνου του παχέος εντέρου και πιθανώς ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα και άλλες επιπλοκές.
Είναι γνωστό ότι μολύνει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο κάθε χρόνο προκαλώντας περίπου 29.000 θανάτους ετησίως στις ΗΠΑ και σχεδόν 8.500 στην Ευρώπη.
«Με την αύξηση της αντιμικροβιακής αντοχής, αυξάνεται και η απειλή των υπερμικροβίων στην ανθρώπινη υγεία. Χρειαζόμαστε απολυμαντικά και οδηγίες που να είναι κατάλληλα για αυτό τον σκοπό και να λειτουργούν σύμφωνα με την εξέλιξη των βακτηρίων», σημειώνει η Δρ Tina Joshi, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Μοριακής Μικροβιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Plymouth, η οποία πραγματοποίησε τη μελέτη με την Humaira Ahmed, μια τεταρτοετή φοιτήτρια Ιατρικής από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Peninsula.
Σε προηγούμενη έρευνα η Δρ Joshi και οι συνεργάτες έδειξαν την ικανότητα των σπορίων C. diff να επιβιώνουν μέσα σε υφασμάτινα ρούχα ατομικής προστασίας, όπως οι χειρουργικές ρόμπες, μετά από έκθεσή τους σε υγρή μορφή διχλωροϊσοκυανουρικού νατρίου.
Η νέα μελέτη εξέτασε την απόκριση των βακτηριακών σπορίων τριών διαφορετικών στελεχών C. diff σε τρεις κλινικές συγκεντρώσεις υποχλωριώδους νατρίου.
Στη συνέχεια, τα σπόρια τοποθετήθηκαν σε χειρουργικά εργαλεία, ιατρικές ρόμπες και ρούχα ασθενών και εξετάστηκαν με τη χρήση ηλεκτρονικών μικροσκοπίων σάρωσης για να διαπιστωθεί εάν προκλήθηκαν μορφολογικές αλλαγές στο εξωτερικό τους περίβλημα εξαιτίας των απολυμαντικών.
«Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αυτά τα σπόρια αλληλεπιδρούν με τα απολυμαντικά είναι σημαντική για την πρακτική διαχείριση της εξάπλωσης του C. diff σε χώρους υγειονομικής περίθαλψης.
Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν αναπάντητα ερωτήματα σχετικά με το μέγεθος της ανοχής του βακτηρίου στα βιοκτόνα και με το πόσο επηρεάζεται συνδυαστικά από την ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά.
Καθώς η μικροβιακή αντοχή αυξάνεται παγκοσμίως, η ανάγκη να βρεθούν αυτές οι απαντήσεις, τόσο για το C. diff όσο και για άλλα μικρόβια κρίνεται επιτακτική», καταλήγει η Δρ.Joshi
