«Η αγορά κινείται πτωτικά περίπου από το 2008. Συνολικά η απώλεια είναι πάρα πολύ μεγάλη. Ο κλάδος αυτοκινήτου έχασε 48% το 2010-2015, ο κλάδος ζωής γύρω στο 24% και ο ζημιών περίπου 39%. [...] Πιστεύω ότι θα δυσκολευτεί πάρα πολύ ο κλάδος να ξαναπάρει τα χαμένα γιατί λόγω ισχυρότατου ανταγωνισμού υπάρχει συνεχής μείωση ασφαλίστρων» σημείωσε.
Με τόσο χαμηλά τιμολόγια, επισήμανε, κάποιες εταιρείες θα οδηγηθούν με μαθηματική ακρίβεια στο κλείσιμο, καθώς δεν είναι βιώσιμες τέτοιες τιμές, δεδομένης ιδίως της αυξημένης, πλέον, φορολογίας επί των ασφάλιστρων. Ερωτηθείς πόσες ασφαλιστικές εταιρείες «χωράει» -κατά τη γνώμη του- η ελληνική αγορά σήμερα, ο κ. Βοτσαρίδης απάντησε ότι αυτό είναι δύσκολο να απαντηθεί, αλλά πιθανώς στο επόμενο διάστημα θα υπάρξουν κάποιες μεταβιβάσεις χαρτοφυλακίων και εκκαθαρίσεις.
«Υπολογίζω ότι κάποιες εταιρείες θα αναγκαστούν να μεταβιβάσουν τα χαρτοφυλάκιά τους και να οδηγήσουν εταιρείες τους σε εκκαθάριση. Θέλω να πιστεύω ότι δεν θα ξαναέχουμε ανακλήσεις αδειών. Ό,τι συνέβαινε μέχρι τώρα είναι απαράδεκτο. Δεν πρέπει οι ασφαλιστικές να κλείνουν με τον τρόπο που κλείνουν. Πρέπει να υπάρχει φόρμουλα τέτοια, ώστε να μην πληρώνει κανένας τη νύφη και να οδηγείται η εταιρεία σε "βελούδινο" κλείσιμο. Να μη χάνει κανείς. Αυτό θέλει πολύ ισχυρή εποπτεία και πιστεύω ότι η Τράπεζα της Ελλάδος θα κάνει σωστά τη δουλειά της και θα βοηθήσουν και οι οδηγίες Solvency, που λίγο πολύ βάζουν τα πράγματα στη σωστή κατεύθυνση» σημείωσε και πρόσθεσε: «Το 2016 δεν φαίνεται καλό για τον κλάδο».
Σε σχέση με το ασφαλιστικό υποστήριξε ότι είναι άλυτο πρόβλημα. «Μου έλεγε αναλογιστής που ήταν στην αρχική ομάδα των αναλογιστών οι οποίοι έψαξαν βαθιά το ασφαλιστικό και κατάφεραν να προβάλουν στην 50ετία και 75ετία τις ανάγκες που έχει, ότι κοντολογίς υπολόγισαν πως το έλλειμμα είναι περίπου 1 τρισ. ευρώ [...] Το ασφαλιστικό δεν μπορεί από μόνο του να λυθεί. Αναγκαστικά θα γίνει ό,τι στην Ευρώπη, όπου υπάρχουν τρεις πυλώνες. Ο πρώτος πυλώνας είναι η κοινωνική σύνταξη, όπου υπάρχει στις περισσότερες χώρες ένα σταθερό ύψος ασφαλίστρων που πληρώνει ο κάθε ασφαλισμένος, με τον παραδοσιακό τρόπο όπως γίνεται και στην Ελλάδα. Ο δεύτερος πυλώνας είναι τα επαγγελματικά ταμεία [...] και ο τρίτος τα ιδιωτικά ασφαλιστήρια συμβόλαια συμπεριλαμβανομένης ασθένειας ή όχι» επισήμανε.
Σε σχέση με τα ανασφάλιστα οχήματα επισήμανε πως υπολογίζονται σε περισσότερα από 500.000, χωρίς όμως βεβαιότητα ως προς τον ακριβή αριθμό γιατί δεν είναι ηλεκτρονικά καταχωρημένα. «Διετέλεσα επί 4ετία μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών και πρόεδρος της Επιτροπής Πληροφορικής. Όταν προσπαθήσαμε να περάσουμε σε βάση δεδομένων τα στοιχεία, διαπιστώσαμε ότι υπήρχαν πέντε φορείς που βγάζουν πινακίδες [...] Όταν ζητήσαμε στοιχεία μάς έστειλαν καταστάσεις γιατί δεν τα είχαν σε υπολογιστή [...] Άλλοι μιλάνε για 750.000 ανασφάλιστα και άλλοι για 1 εκατ. Κανείς δεν ξέρει όμως» κατέληξε, ενώ επισήμανε τη μεγάλη καθυστέρηση που παρατηρείται ως προς τη διαχείριση του θέματος των ανασφάλιστων.
