Οι θεσμοί πιέζουν έτσι ώστε να συμπεριληφθούν άμεσα όλες οι παρεμβάσεις στο κείμενο της συμφωνίας που αναμένεται να προκύψει από αυτή τη φάση των διαπραγματεύσεων, ενώ η ελληνική πλευρά «καλοβλέπει» το σενάριο να υπάρξει συμφωνία σε κεφαλαιώδη ζητήματα, αλλά η εφαρμογή τους να μεταφερθεί για τον Οκτώβριο, όταν δηλαδή θα κατατεθούν οι συνολικές προτάσεις για τη μεταρρύθμιση στο ασφαλιστικό. Σε κάθε περίπτωση, ασφαλείς πληροφορίες από το υπουργείο Εργασίας, έκαναν λόγο για διατάξεις που έχουν ήδη αρχίσει να γράφονται, αλλά αποτελεί ερωτηματικό εάν θα ενταχθούν στο αμέσως επόμενο σχέδιο νόμου ή εάν θα μπουν στο «ψυγείο» για να αξιοποιηθούν λίγους μήνες αργότερα.
Η αύξηση των ορίων ηλικίας, στις περιπτώσεις της πρόωρης συνταξιοδότησης, πάντως, πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Το πιθανότερο σενάριο είναι οι σημερινοί 50άρηδες να «φορτωθούν» επιπλέον 5 έτη εργασίας για να βγουν στη σύνταξη, χρονικό διάστημα επιβαρυντικό, αλλά μικρότερο από τα 6,5 έτη που επιθυμούν οι θεσμοί. Αναλογική αναμένεται να είναι η αύξηση των ορίων ηλικίας σε όσους συμπληρώσουν προϋποθέσεις συνταξιοδότησης από το 2016 και μετά, με προοπτική στο τέλος του 2022, όλοι οι ασφαλισμένοι να βγαίνουν στη σύνταξη στα 67 έτη.
Στη μετενέργεια των συλλογικών συμβάσεων, το πρόβλημα εντοπίζεται στο χρόνο παράτασης ισχύος μιας συλλογικής σύμβασης, μετά τη λήξη της, που ύστερα από τροπολογία του τέως υπουργού Εργασίας, Πάνου Σκουρλέτη, αυξήθηκε από τρεις, σε έξι μήνες. Οι θεσμοί θέλουν να επιστρέψει στο τρίμηνο, που «μεταφράζεται» σε επαναφορά ισχύος της 6ης Πράξης Υπουργικού Συμβουλίου (ΠΥΣ), που ίσχυε από το 2012 και διατηρεί σε ισχύ μόλις 4 επιδόματα (τέκνων, σπουδών, προϋπηρεσία και βαρέων και ανθυγιεινών ενσήμων). Διαφορετικά μετά τη λήξη του εξαμήνου, μεταφέρονται όλοι οι όροι μιας συλλογικής σύμβασης στις ατομικές συμβάσεις των εργαζομένων ενός κλάδου, άρα και άλλα επιδόματα.
