Για το ασφαλιστικό η κυβέρνηση επιθυμεί να μεταφερθεί για το φθινόπωρο η λήψη των όποιων αποφάσεων, ενώ για τα εργασιακά προτιμάει να ανοίξει τώρα το θέμα, με την άμεση κατάθεση στη Βουλή του σχετικού νομοσχεδίου, που είναι έτοιμο. Εκ διαμέτρου αντίθετη είναι η προσέγγιση από τους εκπροσώπους των «θεσμών», που προτιμούν «εδώ και τώρα» συζήτηση και αποφάσεις για το ασφαλιστικό, ενώ για τα εργασιακά, πετούν το «μπαλάκι» των αποφάσεων στο μέλλον, δηλαδή από το φθινόπωρο και μετά. Σε κάθε περίπτωση, κοινή διαπίστωση είναι ότι εργασιακά και ασφαλιστικό αποτελούν μόνιμες εστίες εμπλοκής στις διαπραγματεύσεις, συνεπώς για να «ανοίξει ο δρόμος» για μια συμφωνία, ίσως θα ήταν προτιμότερο να μπουν για λίγο στο περιθώριο.
Στο μέτωπο του ασφαλιστικού, οι εκπρόσωποι των «θεσμών» πιέζουν έτσι ώστε να παρθούν τώρα οι αποφάσεις για περιορισμό των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, έτσι ώστε άμεσα, αν είναι δυνατόν από το 2016 και μετά, να εφαρμοστούν διατάξεις που θα οδηγούν όλους τους εργαζόμενους στη λήψη σύνταξης είτε στα 62 έτη (μειωμένη), είτε στα 67 έτη (πλήρης). Η ελληνική πλευρά αντιπροτείνει οι όποιες προσαρμογές να πραγματοποιηθούν το διάστημα 2020 – 2025 έτσι ώστε να μην θιγούν θεμελιωμένα συνταξιοδοτικά δικαιώματα. Διαφορετικά, επισημαίνουν την πιθανότητα μια τέτοια διάταξη να κριθεί αντισυνταγματική, γεγονός που θα δημιουργήσει ακόμα περισσότερα προβλήματα στο μέλλον. Οι δανειστές απαιτούν να μην προχωρήσει και η κατάργηση της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος, αφού θεωρούν ότι δεν έχουν βρεθεί τα ισοδύναμα μέτρα που θα καλύψουν το «άνοιγμα» των 326.000.000 ευρώ που προκαλείται στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ).
Στο εργασιακό πεδίο, ο αρμόδιος υπουργός Πάνος Σκουρλέτης, προανήγγειλε κατάθεση του νομοσχεδίου, ακόμα και μονομερώς, μετά το κλείσιμο της όποιας συμφωνίας. Οι δανειστές όμως διαφωνούν, θεωρώντας ότι κάτι τέτοιο θα περιορίσει την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας και αντιπροτείνουν το νομοσχέδιο να μείνει στον «πάγο» έως τις διαπραγματεύσεις του φθινοπώρου.
