Πληροφορίες αναφέρουν πως στην περίπτωση των πλειστηριασμών δεν έχει ξεκαθαρίσει πλήρως το τοπίο, αφού εξακολουθούν να αποτελούν το αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Πάντως εφόσον υπάρξει τελικά ρύθμιση εκτιμάται πως θα κινηθεί στα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια που προβλέπει ο νόμος Χατζηδάκη. Εκεί η αντικειμενική αξία της πρώτης κατοικίας είναι έως 200.000 ευρώ, το ετήσιο οικογενειακό εισόδημα έχει «ταβάνι» τις 35.000ευρώ, η κινητή και ακίνητη περιουσία τις 270.000 ευρώ και οι καταθέσεις τις 15.000 ευρώ. Οι ίδιες πηγές επισημαίνουν πως στο πλαίσιο του Brussels Group έγινε η ποσοτικοποίηση των δανείων που μπορούν να αναδιαρθρωθούν, ενώ προσδιορίστηκε και ποιος ακριβώς θα επωμιστεί το κόστος.
Παρ’ όλα αυτά, στελέχη του υπουργείου Οικονομίας αρκέστηκαν να σχολιάσουν πως λεπτομερή σχέδια θα γίνουν γνωστά εν καιρώ. Όπως δε, μας κοινοποίησαν κυβερνητικοί κύκλοι, η νομοθέτηση του ενδιάμεσου φορέα διαχείρισης των «κόκκινων» δανείων που έχει στα «σκαριά» το υπουργείο έχει προγραμματιστεί από τον Σεπτέμβρη και έπειτα, ενώ στόχος είναι να τεθεί σε λειτουργία στις αρχές του 2016. Όσον αφορά στο νόμο Κατσέλη, ως έχει, προβλέπει αίτημα διάσωσης της πρώτης κατοικίας και ρύθμιση των οφειλών όπως κατά περίπτωση κριθεί από το δικαστήριο. Στα διαδικαστικά ο οφειλέτης υποβάλλει αίτηση στο Ειρηνοδικείο και μέχρι να εκδοθεί απόφαση προστατεύεται η κύρια κατοικία του και όλα τα περιουσιακά του στοιχεία.
Σε αυτό το χρονικό διάστημα καταβάλλει τη λεγόμενη ελάχιστη καταβολή- δόση προς την τράπεζα. Αυτή προκύπτει λαμβάνοντας υπόψη την οικονομική κατάσταση του δανειολήπτη, ενώ δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το 10% της τελευταίας ενήμερης δόσης, με ελάχιστο συνολικό ποσό καταβολής τα 40 ευρώ μηνιαίως. Παράλληλα, ο Κώδικας Δεοντολογίας των τραπεζών αποτελεί εξωδικαστική επιλογή ρύθμισης οφειλών. Εκεί περιγράφονται τα βήματα, οι προθεσμίες και οι πληροφορίες που οφείλουν να παρέχουν οι τράπεζες και οι δανειολήπτες, ώστε να αξιολογούνται σωστά οι κίνδυνοι και η ικανότητα αποπληρωμής κάθε οφειλέτη. Ακόμη προτείνονται τρεις τύποι ρυθμίσεων χρεών φυσικών και νομικών προσώπων. Πρόκειται για τις βραχυπρόθεσμες ρυθμίσεις, τις μακροπρόθεσμες και την οριστική διευθέτηση. Σε αυτές περιλαμβάνονται λύσεις όπως: η μερική διαγραφή χρεών, η παροχή πρόσθετης εξασφάλισης από το δανειολήπτη, η πώληση και η ενοικίαση του ακινήτου που μπορούν να συνοδεύονται από παραχώρηση του δικαιώματος διαμονής σε αυτό έναντι μισθώματος κ.λπ.
Για την εφαρμογή του υιοθετούνται οι έννοιες του «συνεργάσιμου δανειολήπτη» και των «εύλογων δαπανών διαβίωσης». Όπως ωστόσο υποστηρίζουν νομικοί κύκλοι, ο Κώδικας εισάγει ένα πεδίο επικοινωνίας μεταξύ οφειλετών-τραπεζών παρά μια ρητή οριζόντια αναστολή των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας. Αυτή η θέση μεταφράζεται σε ευελιξία κινήσεων από πλευράς πιστωτικών ιδρυμάτων, γενικά επικριτικά σχόλια πριν ακόμη τεθεί σε εφαρμογή.
ΠΗΓΗ:Ελεύθερος Τύπος
