Απορριπτική ήταν η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών επί προσφυγής επαγγελματία, ο οποίος είχε στραφεί κατά φορολογικών πράξεων επιβολής προστίμων που εκδόθηκαν ύστερα από έλεγχο της αρμόδιας ΔΟΥ. Οι παραβάσεις αφορούσαν τη μη διασύνδεση του φορολογικού ηλεκτρονικού μηχανισμού με τερματικό πληρωμών POS, καθώς και τη μη έκδοση αποδείξεων παροχής υπηρεσιών σε επιβάτες.
Κατά τη διάρκεια του ελέγχου, διαπιστώθηκε ότι δεν είχαν εκδοθεί αποδείξεις για συγκεκριμένες μεταφορικές υπηρεσίες, ενώ το σύστημα πληρωμών δεν ήταν διασυνδεδεμένο όπως απαιτεί το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο. Ο επαγγελματίας, με την ενδικοφανή προσφυγή του, υποστήριξε πως αντιμετώπισε τεχνικά προβλήματα, έλλειψη υποδομών και καθυστερήσεις από την πλευρά των τεχνικών υποστήριξης. Παράλληλα, προέβαλε επιχειρήματα σχετικά με τη λειτουργία της επιχείρησής του, τη φύση των παρεχόμενων υπηρεσιών και τον χρόνο έκδοσης των αποδείξεων.
Η ΔΕΔ, εξετάζοντας το σύνολο των ισχυρισμών και των στοιχείων του φακέλου, έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε ανωτέρα βία ούτε αποδείχθηκε η εμπρόθεσμη τήρηση των προβλεπόμενων διαδικασιών διασύνδεσης. Επιπλέον, επιβεβαίωσε τη βασιμότητα των ευρημάτων του ελέγχου για τη μη έκδοση αποδείξεων και τόνισε ότι οι διοικητικές κυρώσεις επιβάλλονται αποκλειστικά βάσει της διαπίστωσης της παράβασης, χωρίς να απαιτείται πρόθεση ή υπαιτιότητα.
Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς στέλνει σαφές μήνυμα προς όλους τους επαγγελματίες και τις επιχειρήσεις σχετικά με την αυστηρή τήρηση του θεσμικού πλαισίου που αφορά τη διασύνδεση των POS με τους φορολογικούς μηχανισμούς και την έκδοση αποδείξεων. Η φορολογική διοίκηση καθιστά σαφές ότι δεν αρκούν γενικές αναφορές σε τεχνικές δυσκολίες ή αδυναμίες, αλλά απαιτεί συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία για να ληφθούν υπόψη τυχόν ελαφρυντικές συνθήκες.
Η ΔΕΔ, με την ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων, επιβεβαιώνει πως για την επιβολή διοικητικών κυρώσεων αρκεί η διαπίστωση της παράβασης, χωρίς να εξετάζεται η πρόθεση ή υπαιτιότητα του υπόχρεου. Η απόφαση υπενθυμίζει ότι η συμμόρφωση με τις ψηφιακές υποχρεώσεις που προβλέπει η νομοθεσία δεν είναι προαιρετική ούτε μπορεί να καθυστερεί λόγω ελλιπούς προετοιμασίας. Αντίθετα, η ευθύνη για την έγκαιρη υλοποίηση των απαιτούμενων τεχνικών προσαρμογών ανήκει αποκλειστικά στον υπόχρεο.
