Σε μια περίοδο κατά την οποία η διαχείριση των υδάτινων πόρων αναδεικνύεται σε κρίσιμο ζήτημα για την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα συζητήσει την Τρίτη 6 Μαΐου και θα εγκρίνει στις 7 Μαΐου ψήφισμα για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας των υδάτων, συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο στην υπό διαμόρφωση στρατηγική της ΕΕ που αναμένεται να παρουσιαστεί επισήμως το 2025 από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Το ψήφισμα, που έχει εκπονηθεί από την Επιτροπή Περιβάλλοντος, Κλίματος και Ασφάλειας των Τροφίμων, υπογραμμίζει την ανάγκη για καθορισμό τομεακών στόχων σχετικά με την αποδοτικότητα και άντληση υδάτων, την προώθηση ψηφιακών εργαλείων και τεχνολογιών τεχνητής νοημοσύνης, καθώς και την παροχή επαρκούς χρηματοδότησης για τη στήριξη κρίσιμων υποδομών.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην αντιμετώπιση της ρύπανσης των υδάτων από φαρμακευτικά και χημικά προϊόντα, μικροπλαστικά και βακτήρια ανθεκτικά στα αντιβιοτικά, ενώ το Κοινοβούλιο αναμένεται να καλέσει την Επιτροπή να προχωρήσει σταδιακά στην κατάργηση των λεγόμενων «παντοτινών χημικών» (PFAS), ουσιών με ιδιαίτερα βλαβερές επιπτώσεις για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία.
Για την Ελλάδα το ζήτημα της υδατικής ασφάλειας έρχεται έντονα στο προσκήνιο. Σε αυτό συμβάλει η κινητικότητα σε επίπεδο ΕΕ, αλλά και οι εγχώριες προειδοποιήσεις. Η ΕΥΔΑΠ στην ετήσια οικονομική της έκθεση που δημοσιεύθηκε προχθές κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την υδροδότηση της Αττικής, επικαλούμενη τον κίνδυνο σοβαρής αστοχίας στο Ενωτικό Υδραγωγείο του Εξωτερικού Υδροδοτικού Συστήματος.
Όπως αναφέρεται, μια τέτοια βλάβη θα μπορούσε να προκαλέσει προσωρινό έλλειμμα ύδρευσης της τάξης του 30%-40%.
Παρά το γεγονός ότι από το 2022 έχει σχεδιαστεί η εκτέλεση κρίσιμων έργων ενίσχυσης του συστήματος, ύψους 78 εκατ. ευρώ, μέχρι σήμερα δεν έχει διευκρινιστεί ο τρόπος χρηματοδότησής τους, ενώ εκκρεμεί η υπογραφή της σχετικής σύμβασης μεταξύ Δημοσίου και ΕΥΔΑΠ.
Ο Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΥΔΑΠ, Χάρης Σαχίνης, μιλώντας προς ημερών σε δημοσιογράφους παρουσίασε εναλλακτικές λύσεις άμεσης και μεσοπρόθεσμης αντιμετώπισης της λειψυδρίας μεταξύ των οποίων η ενίσχυση των αντλιοστασίων, η χρήση γεωτρήσεων στον Κηφισό, η αφαλάτωση υφάλμυρων υδάτων, ακόμη και η μεταφορά νερού από τον Αχελώο με πλωτά μέσα.
Παράλληλα, ανέδειξε πιο φιλόδοξες προτάσεις, όπως η διασύνδεση με τη Λίμνη των Κρεμαστών και η αξιοποίηση των ποταμών μέσω της σήραγγας Ευήνου–Μόρνου, ως έργα που μπορούν να διασφαλίσουν μακροπρόθεσμα την επάρκεια ύδατος στην Αττική.
