Ο φορολογούμενος διαμαρτυρήθηκε για τον υπολογισμό του φόρου που βασίστηκε στις διατάξεις του Νόμου 4172/2013 σχετικά με το ελάχιστο τεκμαρτό εισόδημα. Υποστήριξε ότι το συγκεκριμένο τεκμήριο παραβιάζει τη συνταγματική αρχή της ισότητας, καθώς δεν λαμβάνει υπόψη τις ατομικές συνθήκες κάθε επιχειρηματία, όπως αυτές ισχύουν για διαφορετικούς κλάδους ή μορφές εργασίας.
Ο προσφεύγων ζήτησε την ακύρωση ή τροποποίηση της πράξης, προβάλλοντας επιχειρήματα που αφορούσαν τη συνταγματικότητα του νόμου. Ωστόσο, η ΔΕΔ έκρινε ότι τέτοια ζητήματα, όπως η συνταγματικότητα διατάξεων, δεν εμπίπτουν στη δική της αρμοδιότητα. Σύμφωνα με την απόφαση, μόνο τα δικαστήρια μπορούν να εξετάσουν τέτοιους ισχυρισμούς.
Επιπλέον, η ΔΕΔ σημείωσε ότι ο φορολογούμενος δεν είχε ακολουθήσει τη διαδικασία που προβλέπεται για την αμφισβήτηση του ελάχιστου εισοδήματος, όπως η σωστή συμπλήρωση συγκεκριμένων κωδικών στη φορολογική του δήλωση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Με βάση αυτά, η ΔΕΔ έκρινε ότι η πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου ήταν σύννομη και ότι η εφαρμογή του τεκμαρτού εισοδήματος έγινε σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία. Η απόφαση επικύρωσε την αρχική πράξη της φορολογικής διοίκησης, ενώ ο φορολογούμενος ενημερώθηκε ότι έχει το δικαίωμα να ασκήσει προσφυγή στα αρμόδια διοικητικά δικαστήρια εντός 30 ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης.
Με τον τρόπο αυτό έγινε σαφές πως τα όρια της αρμοδιότητας της ΔΕΔ περιορίζονται στην εξέταση της νομιμότητας των φορολογικών πράξεων και η πως δεν διαθέτει τη δυνατότητα να κρίνει τη συνταγματικότητα των νομοθετικών διατάξεων.
