Πρόκειται για ένα ιστορικό ακίνητο, σε μια έκταση 8 στρεμμάτων, με αντικειμενική αξία 27.000.000 ευρώ, το οποίο είχε παραχωρηθεί στο ίδρυμα που δημιούργησε ο Μικρασιάτης τραπεζίτης Χαράλαμπος Ιωσηφόγλου. Για λίγα μόλις χρόνια - και συγκεκριμένα μέχρι τη γερμανική κατοχή εκπλήρωνε την αποστολή του - φιλοξενώντας ορφανά παιδιά κυρίως προσφυγικής καταγωγής. Στη συνέχεια το ίδρυμα σταδιακά περιέπεσε σε αδράνεια και το 1952 παραχώρησε τη χρήση αλλά όχι την κυριότητα του κτηρίου στο ελληνικό Δημόσιο.
Τις επόμενες δεκαετίες φιλοξενήθηκαν σε αυτό κυρίως δραστηριότητες επαγγελματικής κατάρτισης νέων αγοριών και κοριτσιών, υπό την εποπτεία προνοιακών φορέων.
Με την ψήφιση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, 70 χρόνια σχεδόν μετά την παραχώρηση χρήσης, η κυριότητα του ιστορικού αυτού κτηρίου περνάει στο ελληνικό Δημόσιο χωρίς καμία επιβάρυνση για αυτό. Παράλληλα ανοίγουν οι προοπτικές για σημαντικές και ουσιαστικές κοινωφελείς του χρήσεις από φορείς της Πρόνοιας.
1931, 1952, 2020. Τρεις χρονολογίες ορόσημα για ένα κτήριο με τεράστιο φορτίο ιστορίας της χώρας μας αλλά και με τεράστια οικονομική άξια που χάρη στη ρύθμιση του Υπουργείου Εργασίας περνάει στο ελληνικό Δημόσιο, ώστε να αξιοποιηθεί ουσιαστικά. Σύμφωνα με το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων το Δημόσιο και ειδικά η Πρόνοια προικίζονται με ένα ιδιαίτερα σημαντικό και πλήρως πλέον αξιοποιήσιμο κεφάλαιο ακίνητης περιουσίας.
