Ζητώντας από τον Ιβάν Σαββίδη να επαναφέρει το ενδιαφέρον που είχε εκφράσει παλαιότερα για την πολυμετοχική εταιρεία της Θεσσαλονίκης, κάποιοι από τους εργαζόμενους – μικρομέτοχους της «Σουρωτής» φαίνεται ότι δεν καλοβλέπουν την προοπτική να αποκτήσει τον έλεγχο της εταιρείας η Coca-Cola HBC Holdings BV, μέλος του ομίλου της Coca Cola Hellenic.
Ενδεχομένως να μην ξεχάστηκε το γεγονός ότι λίγα χιλιόμετρα μακριά από τη Σουρωτή η Coca Cola κάποια χρόνια πριν ανέστειλε τη λειτουργία της παραγωγικής της μονάδας στη Θεσσαλονίκη.
Πάντως, ήδη από χθες, η Coca-Cola HBC Holdings BV, που κατέχει το 15% της εταιρείας από τις 28/9 (κατέβαλλε 1,7 εκατ. ευρώ στον πλειστηριασμό που διενήργησε η Τράπεζα Πειραιώς), έχει ξεκινήσει επαφές με τυχόν ενδιαφερόμενους, προσφέροντας 1 ευρώ ανά μετοχή. Στόχος είναι να αποκτηθεί ένα μεγαλύτερο ποσοστό από το υφιστάμενο, χωρίς όμως να έχει γίνει γνωστό ποιο θα είναι τελικά και αν υπάρχει πρόθεση να αυξηθεί το τίμημα.
Ανάλογη αξίας πρόταση, ήτοι 1 ευρώ ανά μετοχή, λέγεται ότι θα καταθέσει σήμερα και η Dimera Group. Ας σημειωθεί ότι η πλευρά Σαββίδη έχει ισχυρούς δεσμούς με τη Σουρωτή λόγω των προπονητηρίων που μισθώνει ο ΠΑΟΚ στην περιοχή.
Τόσο η προσφορά της Coca Cola όσο και η προσφορά της Dimera –εάν φυσικά κατατεθεί επίσημα- είναι κατά 40% υψηλότερη από το τίμημα του 0,71 ευρώ ανά μετοχή με το οποίο η Coca Cola απέκτησε το 15% στον πλειστηριασμό και αντιστοιχεί σε συνολική αποτίμηση της εταιρείας ύψους 15,62 εκατ. ευρώ (σχεδόν 80 φορές τα EBITDA της Σουρωτή).
Αυτή τη στιγμή στο μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας, που κατέχει την ηγετική θέση στην αγορά του ανθρακούχου φυσικού μεταλλικού νερού με μερίδιο σχεδόν 60%, απαρτίζεται από 1.200 μικρομέτοχους οι οποίοι ελέγχουν το 56% των μετοχών, το Δήμο Θέρμης -κατέχει το 16%-, την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας με 4,5% και, πλέον, την Coca-Cola με 15%. Συνολικά το μετοχικό κεφάλαιο της «Σουρωτής» αποτελείται από 15.620.000 μετοχές.
Ο σύλλογος των μικρομετόχων της Σουρωτής, που πραγματοποιεί σήμερα το βράδυ συνέλευση για να εξετάσει την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, ελέγχει το 30% των μετοχών. Ωστόσο η όποια απόφαση παρθεί δεν σημαίνει ότι μπορεί να δεσμεύσει τον κάθε μέτοχο ξεχωριστά.
Το 2016 ο τζίρος της εταιρείας αναμένεται να ξεπεράσει τα 12 εκατ. ευρώ από 11,6 εκατ. ευρώ το 2015, ενώ προ κρίσης είχε φθάσει και τα 15 εκατ. ευρώ.
Οι εξαγωγές της Σουρωτής πλησιάζουν το 10% του κύκλου εργασιών, ενώ στοχεύει στην περαιτέρω διείσδυσή της στην αγορά της Μέσης Ανατολής, τόσο σε περιοχές όπου έχει ήδη παρουσία (Ντουμπάι, Σαουδική Αραβία) όσο και σε νέες αγορές (Κουβέιτ, Ιράν).
Και ενώ ο «ψυχρός πόλεμος» για το εξαιρετικό φυσικό μεταλλικό νερό, που συμπτωματικά φέτος γιορτάζει και τα 100 χρόνια από την ανακάλυψη και εκμετάλλευση του, έχει ξεκινήσει, ορισμένοι κάνουν λόγο για σφήνα στη… σφήνα! Ειδικότερα έχουν διαρρεύσει πληροφορίες για την ύπαρξη και τρίτου διεκδικητή, το ενδιαφέρον του οποίου μένει να επιβεβαιωθεί.
Από το 1916
Στη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου γαλλικά στρατεύματα στρατοπέδευσαν στην περιοχή της Σουρωτής. Οι Γάλλοι αξιωματικοί ενθουσιάστηκαν από την εξαιρετική ποιότητα του νερού τόσο ώστε δημιούργησαν το πρώτο υποτυπώδες εμφιαλωτήριο.
Το νερό που εμφιαλωνόταν εκεί κατέληγε στα ποτήρια των Ανώτατων Γάλλων Αξιωματικών, ενώ γίνονταν και οργανωμένες αποστολές νερού στη Γαλλία.
Ένα χρόνο μετά, το παράδειγμα των Γάλλων ακολούθησαν και οι Σέρβοι που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή με τη σέρβικη μεραρχία του Μοράβα.
Το εμφιαλωτήριο στεγάστηκε σε νέο διώροφο κτίριο, το δε νερό της πηγής ονομάστηκε «Kisepe Boda» (υπόξινο νερό).
Μετά το τέλος του πολέμου το εμφιαλωτήριο ανέλαβε o κάτοικος της Σουρωτής Θωμάς Χρ. Λώλας, o οποίος το ανακαίνισε. Ο Γεώργιος Χωναίoς ανέλαβε τη διαχείριση της πηγής το 1925.
Το 1935 η πηγή της Σουρωτής αναγνωρίσθηκε επίσημα ως ιαματική και συντάχθηκε η πρώτη σύμβαση, ανάμεσα στο Ελληνικό Δημόσιο και τον Γ. Χωναίo, για την εκμετάλλευση της πηγής.
Με τη λήξη της σύμβασης το 1987, κατόπιν πρωτοβουλίας του Προέδρου της Κοινότητας Σουρωτής και δραστηριοποίησης όλων των κατοίκων της Σουρωτής παραχωρήθηκε το δικαίωμα της εκμετάλλευσης της πηγής, στην Κοινότητα Σουρωτής, η οποία συνέστησε την αμιγή Κοινοτική Επιχείρηση Εμφιάλωσης Μεταλλικού Νερού «ΣOΥΡΩΤΗ».
Τέσσερα χρόνια αργότερα, το νερό της Σουρωτής αναγνωρίζεται ως Φυσικό Μεταλλικό Νερό, ασβεστούχο, μαγνησιούχο υπόξινο, οξυανθρακούχο, σύμφωνα με την Ελληνική Νομοθεσία ΦΕΚ 01/08/1991 Αρ. Φύλλου 600, αρ. 4). Επίσης, περιέχεται στον κατάλογο των Φυσικών Μεταλλικών Νερών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το 1993, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, κυκλοφορεί στην αγορά νερό σε συσκευασία κουτιού αλουμινίου, εκπλήσσοντας τον ανταγωνισμό.
Το 1998, η Κοινοτική Επιχείρηση Εμφιάλωσης Μεταλλικού Νερού «Σουρωτή» μετατρέπεται σε Ανώνυμη Εταιρεία.
Η Σουρωτή Α.Ε. ξεκινά πανελλαδική καμπάνια προβολής, προωθητικά προγράμματα και ποικίλες πολιτιστικές και αθλητικές χορηγίες, δίνοντας νέα πνοή στην αναπτυξιακή της πορεία και φέρνοντας τα προϊόντα Σουρωτής κοντά στο καταναλωτικό κοινό.
Ολοκληρώνεται και λειτουργεί από τον Ιούνιο του 2002 η νέα υπερσύγχρονη μονάδα παραγωγής εμφιαλωμένου νερού. Η επένδυση πληροί όλες τις προδιαγραφές των κανόνων υγιεινής, και είναι πιστοποιημένη κατά ISO 9001 και HACCP.
Το 2007 ο όμιλος Λιακουνάκου αγόρασε το 15% της εταιρείας με 1,5 ευρώ ανά μετοχή (συνολική αποτίμηση στα 23,5 εκατ. ευρώ), ενώ η πλειονότητα του 56% των μικρομετόχων είχε αποκτήσει τις μετοχές της με μέση τιμή κτήσης κάτι λιγότερο από 0,50 ευρώ.
