Πιο συγκεκριμένα, η Σοφία Καρβέλα έγραψε: «Πριν από 15 χρόνια σαν σήμερα, πήγαινα σε ένα μέρος για να με βοηθήσουν να νικήσω τον εθισμό μου στο αλκοόλ. Ήμουν διαλυμένη, στενοχωρημένη και φοβόμουν.
Σήμερα, εξακολουθώ να είμαι διαλυμένη, στενοχωρημένη και φοβισμένη, αλλά δεν πίνω. Ό,τι ήθελα τελικά το πήρα, γιατί έμεινα νηφάλια και δούλεψα για να διατηρήσω αυτή τη νηφαλιότητά μου.
Κάποιες μέρες, νιώθω πιο σκοτεινή από άλλες και κάποιες νιώθω σαν αγνή λιακάδα. Αυτή είναι η ζωή – όπως λένε- και όσο περνούν τα χρόνια, αρχίζω να το αποδέχομαι αυτό. Λέω και κάνω πράγματα για τα οποία μετανιώνω και μετά πράγματα για τα οποία είμαι πολύ περήφανη.
Ό,τι κι αν συμβαίνει, δεν πίνω. Είμαι μία αλκοολική σε ανάρρωση και η μόνη θεραπεία για τον αλκοολισμό για όσους αναρωτιούνται, δεν είναι το ποτό. Το νιώθω. Μια κατάρα και μια ευλογία είναι, για την οποία είμαι διατεθειμένη να πολεμήσω. Αν δυσκολεύεστε, αναρωτιέστε… πηγαίνετε σε μια συνάντηση. Μοιραστείτε το. Όλοι είναι πάντα ευπρόσδεκτοι».
