Ειδικότερα, η Ευδοκία Ρουμελιώτη σημείωσε χαρακτηριστικά πως «έκανα αφήγηση παραμυθιών και θεατρικό παιχνίδι σε νοσοκομεία με παιδιά εγκαταλελειμμένα ή παιδιά που είχαν ειδικές ανάγκες.
Αυτή η διαδικασία έφερε στην ζωή μας το παιδάκι αυτό, που τελικά δεν εξελίχθηκε καλά. Με έναν τρόπο δέθηκα με αυτό το παιδί, δεν ξέρω πώς ώσπου μου είπαν πως θα φύγει από το νοσοκομείο και θα πάει σε ίδρυμα. Τον πήραμε σπίτι και περάσαμε τρεισήμισι χρόνια μαζί του».
«Στην πορεία όμως μας είπαν πως δεν ολοκληρώνεται η υιοθεσία και μέσα σε μία ημέρα το παιδί το πήραν. Επειδή είναι ένα παιδάκι με πολλά προβλήματα υγείας και ειδικές ανάγκες, το πήραν. Δεν το έχουμε ξεπεράσει ακόμα όλο αυτό».
«Μισώ όλες τις γυναίκες του κόσμου γιατί νιώθω ότι μια γυναίκα θα μου πάρει το παιδί μου. Αυτό πρέπει να το δουλέψω στην ψυχοθεραπεία» τόνισε, επίσης, με χιούμορ η ηθοποιός αναφορικά με το μέλλον του γιου της και τη δημιουργία της δικής του οικογένειας.
