Οι ελβετικοί παγετώνες έχασαν το 6% του όγκου τους το 2022, καταγράφοντας ρεκόρ, και συρρικνώθηκαν κατά 4% το 2023, σύμφωνα με την ομάδα των επιστημόνων μελέτης της κρυόσφαιρας στην Ελβετική Ακαδημία Επιστημών της Φύσης.
Οι περιορισμένες χιονοπτώσεις κατά την διάρκεια του χειμώνα και οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες προκάλεσαν αυτήν την υποχώρηση κατά 10% του όγκου αυτών των αριστουργημάτων της φύσης μέσα στην τελευταία διετία και η ετυμηγορία των επιστημόνων είναι αμετάκλητη: «Οι ελβετικοί παγετώνες λιώνουν με όλο και μεγαλύτερη ταχύτητα».
«Είναι ο συνδυασμός της πολύ δυσμενούς διαδοχής ακραίων μετεωρολογικών φαινομένων και της κλιματικής αλλαγής» αυτό που καθιστά πιθανότερα τα ακραία αποτελέσματα, εξηγεί ο Ματίας Χους, επικεφαλής του δικτύου παρακολούθησης των παγετώνων της Ελβετίας Glamos. «Αν συνεχίσουμε στον ρυθμό των τελευταίων ετών - όλα εξελίσσονται με ταχύτερους ρυθμούς - κάθε χρονιά θα είναι μια κακή χρονιά», προειδοποιεί.
«Και έχουμε δει κατά τα τελευταία χρόνια τόσο δραματικές αλλαγές στο κλίμα που μπορούμε να φαντασθούμε αυτήν την χώρα χωρίς παγετώνες», παραδέχεται ο επιστήμονας που τονίζει ωστόσο ότι μία αποφασιστική δράση για την σταθεροποίηση του κλίματος με τον εκμηδενισμό των εκπομπών CO2 το συντομότερο δυνατόν θα επέτρεπε την διατήρηση «του ενός τρίτου των πάγων στην Ελβετία».
Αυτό σημαίνει «ότι όλοι οι μικροί παγετώνες θα εξαφανισθούν και ότι οι μεγάλοι παγετώνες θα είναι πολύ μικρότεροι, αλλά θα υπάρχει πάντως λίγος πάγος στις υψηλότερες περιοχές των Άλπεων και κάποιοι παγετώνες τους οποίους θα μπορούμε να δείχνουμε στα εγγόνια μας», θέλει να ελπίζει ο Ματίας Χους.
Η τήξη των πάγων έχει πλήξει ολόκληρη την Ελβετία, που θεωρείται ο Υδατόπυργος της Ευρώπης χάρη στους 1.400 παγετώνες που τροφοδοτούν αναρίθμητες λίμνες, ποτάμια και ρυάκια.
Στην νότια και την ανατολική Ελβετία, οι παγετώνες έλιωσαν φέτος σχεδόν όσο και στο έτος ρεκόρ 2022. Ετσι, νότια του Βαλέ και στην Ανγκαντίν, η τήξη των πάγων μετρήθηκε σε βάθος 3.200 μέτρων, την στιγμή που συνθήκες ισορροπίας επικρατούσαν σε αυτό το υψόμετρο εδώ και λίγα χρόνια.
Οι υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού αυτού στην Ελβετία έχουν ωθήσει σε υψόμετρο ρεκόρ το όριο -ή ισόθερμο - του 0°C στα 5.298 μ., από το σημείο Ντυφούρ (4.636 μ.).
Ηδη κατά την διάρκεια του χειμώνα 2022-2023 το επίπεδο της χιονόπτωσης ήταν πολύ χαμηλό και στις δύο πλευρές των Άλπεων και οι θερμοκρασίες ήταν ασυνήθιστα υψηλές. Ασυνήθιστα λίγο χιόνι υπήρχε και σε όλα τα χιονοδρομικά κέντρα.
Σε υψόμετρο άνω των 1.000 μέτρων, κατά το πρώτο δεκαπενθήμερο του Φεβρουαρίου, τα ύψη του χιονιού ήταν ελαφρώς μεγαλύτερα με τους χειμώνες της μικρότερης χιονόπτωσης που έχει μετρηθεί κατά τα έτη 1964, 1990 και 2007. Αλλά η τήξη έφθασε σε νέα ρεκόρ κατά το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Φεβρουαρίου και το ύψος του χιονιού δεν έφθασε παρά στο 30% του μέσου όρου των τελευταίων πολλών ετών.
Σε υψόμετρο άνω των 2.000 μέτρων επίσης, περισσότεροι από τους μισούς σταθμούς αυτόματης μέτρησης, που διαθέτουν τις τιμές των τελευταίων 25 ετών, έδειξαν νέα χαμηλά ρεκόρ.
Ο Ιούνιος ήταν ξηρός και θερμός και οδήγησε στην τήξη του στρώματος του χιονιού 2 έως 4 εβδομάδες νωρίτερα από το συνηθισμένο. Οι συνθήκες αυτές εμπόδισαν την ανάπλαση των παγετώνων.
Σύμφωνα με την έκθεση της Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC, Giec) του περασμένου έτους, η τήξη των πάγων και του χιονιού είναι μία από τις 10 σοβαρότερες απειλές που προκαλεί η υπερθέρμανση του πλανήτη.
Σύμφωνα με άλλη έκθεση που δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο από την επιθεώρηση Science, το ήμισυ των πάγων της Γης είναι καταδικασμένο να εξαφανισθεί μέχρι το τέλος του αιώνα, αν η άνοδος των θερμοκρασιών περιορισθεί στον +1,5°C σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή - που αποτελεί και τον πλέον φιλόδοξο στόχο της συμφωνίας του Παρισιού για το Κλίμα!
