Συνολικά 4,7 εκατ. άνθρωποι τελούν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας -πρόκειται για περίπου 1,62 εκατ. οικογένειες- σύμφωνα με την ιταλική στατιστική υπηρεσία (Istat). Οι αριθμοί μπορεί να είναι σταθεροί από τον προηγούμενο χρόνο, αλλά τα στοιχεία για την φτώχεια στην Ιταλία παραμένουν καταπέλτης: Συνολικά 4,7 εκατ. άνθρωποι τελούν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας -πρόκειται για περίπου 1,62 εκατ. οικογένειες- σύμφωνα με την ιταλική στατιστική υπηρεσία (Istat).
Χειρότερα είναι τα πράγματα ειδικά για νέες οικογένειες και τους πολύτεκνους ενώ τα ποσοστά είναι διπλάσια για οικογένειες όπου το κύριο εισόδημα προέρχεται από μισθό εργάτη.
Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει η Repubblica, τα στοιχεία αντικατοπτρίζουν με απόλυτη ευκρίνεια το υψηλό επίπεδο της ανεργίας και τους χαμηλότερους μισθούς των νέων εργαζόμενων. Και μάλιστα τα στοιχεία δείχνουν πως η φτώχεια μεγαλώνει όσο αυξάνεται κι ο αριθμός των μελών στην οικογένεια, ιδίως από τα τρία παιδιά και πάνω.
Το επίπεδο αυτό της απόλυτης φτώχειας είναι το υψηλότερο που έχει καταγραφεί έως τώρα από την έναρξη της αυξητικής καμπής του αντίστοιχου δείκτη το 2005, και είναι διπλάσιο από αυτό του 2007, όπως τονίζουν οι οργανώσεις καταναλωτών.
Σε σύγκριση με τον προηγούμενο επισκοπούμενο χρόνο, τα ποσοστά απόλυτης φτώχειας παραμένουν σχετικά σταθερά (και για οικογένειες και για πρόσωπα). Η συχνότητα εμφάνισης της απόλυτης φτώχειας για τις οικογένειες είναι 6,3%, σύμφωνα με τις εκτιμώμενες τιμές, που αντιστοιχούν απόλυτα με τις μετρήσεις που καταγράφηκαν τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Για μεμονωμένα άτομα, η συχνότητα εμφάνισης των συνθηκών απόλυτης φτώχειας ανέρχεται σε 7,9% (έναντι 7,6% τον προηγούμενο χρόνο).
Το 2016, το ποσοστό για τις οικογένειες με τρία ή περισσότερα ανήλικα παιδιά που βρίσκονταν σε επίπεδα απόλυτης φτώχειας ανέρχεται στο 26,8%, από 18,3% το 2015 και σε απόλυτους αριθμούς αφορά 137.771 οικογένειες-που αντιστοιχεί σε 402.814 άτομα. Επίσης αυξημένα είναι τα ποσοστά της φτώχειας στους ανήλικους, από 10,9% έφθασαν το 12,5% (1,292 εκατομμύρια το 2016).
Όσον αφορά τη φτώχεια μεταξύ νέων και πιο ηλικιωμένων, από το 2012 καταγράφεται μία αντιστρόφως ανάλογη σχέση μεταξύ της φτώχειας και της ηλικίας του ατόμου αναφοράς (αυξάνει η πρώτη και μειώνεται η δεύτερη). Πραγματικά, το 2016 η ελάχιστη τιμή του 3,9% που καταγράφεται αφορά νοικοκυριά άνω των 65 ετών, ενώ η μέγιστη αντιπροσωπεύει νοικοκυριά με τουλάχιστον ένα άτομο αναφοράς κάτω των 35 ετών (10,4%).
Όσον αφορά τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της φτώχειας, προκύπτει, όπως και τα προηγούμενα χρόνια, πως η συχνότητα εμφάνισης της απόλυτης φτώχειας μειώνεται όσο μεγαλύτερο είναι το επίπεδο σπουδών του ατόμου αναφοράς. Ανέρχεται στο 8,2% για τους κατόχους απολυτηρίου δημοτικού και στο 4% εάν είναι κάτοχος πανεπιστημιακού διπλώματος.
Σε επίπεδο οικογένειας, οι συνθήκες απόλυτης φτώχειας αυξάνονται εις διπλούν (12,6%) όταν το άτομο αναφοράς είναι εργάτης, σε σύγκριση με τον γενικό όρο (6,3%), επιβεβαιώνοντας τις τάσεις κατά τα προηγούμενα έτη. Τα ποσοστά φτώχειας παραμένουν μειωμένα, μεταξύ των οικογενειών όπου το πρόσωπο αναφοράς κατέχει διευθυντική θέση, είναι στέλεχος, ή μισθωτός (1 , 5%), αλλά και μεταξύ των όσων έχουν εγκαταλείψει την εργασία του (3,7%). Πηγή: ΑΠΕ
