Αρχικά, υπάρχουν δύο διαφορετικά είδη της ηλιακής ακτινοβολίας, η ακτινοβολία UV A και η ακτινοβολία UV B. Η UV A ηλιακή ακτινοβολία αντιπροσωπεύει ένα ποσοστό μεγαλύτερο του 95% της ηλιακής ακτινοβολίας που φτάνει στην επιφάνεια της γης, και είναι η ακτινοβολία που επιδρά στα κύτταρα που παράγουν την ελαστίνη και το κολλαγόνο. Αυτό σημαίνει ότι αυτή η ακτινοβολία είναι υπεύθυνη για τις ρυτίδες και τη γήρανση του δέρματός μας.
Οι ακτίνες του δεύτερου είδους ακτινοβολίας, της UV B, μένουν στην επιφάνεια του δέρματος και παράγουν τη μελανίνη. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αυτού του τύπου η ακτινοβολία είναι υπεύθυνη για την πρόκληση εγκαυμάτων και καρκίνο του δέρματος. Η δράση της UV B είναι πιο έντονη το καλοκαίρι, και κατά κύριο λόγο τις μεσημβρινές ώρες.
Ο δείκτης SPF είναι ο δείκτης που συμβολίζει το βαθμό προστασίας που προσφέρει το κάθε προϊόν απέναντι στις UV B υπεριώδεις ακτίνες του ηλίου.
Ένας υψηλός δείκτης προστασίας SPF ωστόσο, δεν συνεπάγεται αυτόματα και μεγαλύτερη προστασία του δέρματος. Ο βασικότερος παράγοντας που καθορίζει την προστασία της επιδερμίδας απέναντι στον ήλιο είναι ο συνδυασμός του δείκτη με τον τύπο του δέρματος και τον χρόνο παραμονής κάτω από τον ήλιο.
Ο δείκτης SPF δεν αντικατοπτρίζει και την προστασία από τη UV A ακτινοβολία, για το λόγο αυτό πρέπει να επιλέγουμε αντηλιακά που προσφέρουν προστασία και για αυτού του τύπου τις ακτίνες. Η φράση «ευρέως φάσματος» ή SPF υποδηλώνει την προστασία από την UV A, χωρίς όμως να αναφέρεται βαθμολογικά στον βαθμό της προστασίας.
Η εφαρμογή του αντηλιακού θα πρέπει να γίνεται 20 λεπτά πριν την έκθεση τον ήλιο και να ανανεώνεται περίπου κάθε 4 ώρες.
