Όπως είναι γνωστό, ανάλογες αιτήσεις με τις οποίες ζητείται η ακύρωση της ίδιας υπουργικής απόφασης έχουν καταθέσει πρόσφατα η Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδος (ΓΣΕΒΕΕ), ο Ιατρικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης, ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών (ΔΣΑ) και δύο δικηγόροι. Να σημειωθεί ότι το πρόσθετο στοιχείο είναι ότι μόνο οι δικηγορικοί σύλλογοι των Σερρών και της Δράμας, υπέβαλαν αίτημα προσωρινής διαταγής και αίτηση αναστολής της επίμαχης υπουργικής απόφασης. Όλοι οι άλλοι που έχουν προσφύγει στο ΣτΕ, έχουν καταθέσει μόνο αίτηση ακύρωσης.
Πάντως, όλες οι αιτήσεις ακύρωσης κατά της επίμαχης υπουργικής απόφασης, θα συζητηθούν το δεύτερο δεκαήμερο του ερχόμενου Οκτωβρίου στην 7μελή σύνθεση του Β’ τμήματος του ΣτΕ με πρόεδρο την αντιπρόεδρο Μαίρη Σάρπ και εισηγητή τον πάρεδρο Ιωάννη Δημητρακόπουλο.
Ειδικότερα, οι δύο δικηγορικοί σύλλογοι υποστηρίζουν ότι η επίμαχη από 19.4.2017 υπουργική απόφαση, όσο και το άρθρο 65 του νόμου 4446/2016 που επιβάλουν την καθιέρωση των πληρωμών μέσω κάρτας (POS) είναι αντισυνταγματική, αντίθετη τόσο στο ευρωπαϊκό όσο ελληνικό δίκαιο αλλά και μη νόμιμη. Κατά πρώτον, αναφέρουν οι εν λόγω Σύλλογοι, ότι πριν την έκδοση της επίμαχης υπουργικής απόφασης δεν ζητήθηκε προηγούμενα η γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, όπως απαιτεί η Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) και προβλέπει η απόφαση 84/415/ΕΚ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Κατά συνέπεια ανακύπτει ζήτημα «ασυμβατότητας της επίδικης εθνικής ρύθμισης (υπουργικής απόφασης) προς το ενωσιακό δίκαιο, πρωτογενές και παράγωγο, οπότε και πρέπει να μην εφαρμοστεί και να ακυρωθεί» σημειώνουν. Ακόμη, αναφέρουν ότι η εν λόγω υπουργική απόφαση παραβιάζει την συνταγματική αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 15 Συντάγματος) και το επίσης συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της οικονομικής ελευθερίας (άρθρο 5 Συντάγματος), ενώ είναι αντίθετη στο άρθρο 43 του Συντάγματος, καθώς για παρόμοια ζητήματα γενικότερου ενδιαφέροντος πρέπει να εκδίδονται Προεδρικά Διατάγματα και όχι υπουργικές αποφάσεις. Τέλος, αναφέρουν ότι η εφαρμογή του POS απαιτεί και την σύναψη σύμβασης με τράπεζα, δηλαδή το άνοιγμα τραπεζικού λογαριασμού όψεως (και όχι ταμιευτηρίου) και την οικονομική επιβάρυνση, καθώς για τις συναλλαγές θα πραγματοποιούνται χρεώσεις (προμήθεια) από τα πιστωτικά ιδρύματα σε βάρος των δικηγόρων. Πηγή: ΑΠΕ
