Ο κίνδυνος είναι ακόμη μεγαλύτερος για όσους χρησιμοποιούν συχνά οσμωτικά καθαρτικά, τα οποία προσελκύουν νερό στο έντερο για να μαλακώσει τα κόπρανα.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Φενγκ Σα του Ινστιτούτου Προηγμένης Τεχνολογίας Σεντσέν της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών στη Γκουαντόνγκ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Neurology» της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας, ανέλυσαν στοιχεία για 502.229 ανθρώπους με μέση ηλικία 57 ετών που δεν είχαν άνοια στην αρχή της έρευνας και από τους οποίους οι 18.235 (3,6%) έκαναν συχνή χρήση κάποιου καθαρτικού.
Στο διάστημα των επόμενων δέκα ετών, 218 από τους τακτικούς χρήστες καθαρτικού (το 1,3%) εμφάνισαν άνοια, έναντι 1.969 (το 0,4%) μεταξύ όσων δεν έκαναν καθόλου χρήση καθαρτικών. Υπολογίστηκε, έτσι, ότι τα καθαρτικά αύξαναν κατά 51% τον κίνδυνο άνοιας.
Όσα περισσότερα διαφορετικά είδη καθαρτικών χρησιμοποιούσε κάποιος, τόσο μεγαλύτερη ήταν η αύξηση του μελλοντικού κινδύνου άνοιας: Συγκεκριμένα, 28% για εκείνους που έκαναν χρήση μόνο ενός είδους καθαρτικού, έναντι 90% για όσους έπαιρναν πάνω από δύο είδη. Από όσους χρησιμοποιούσαν μόνο έναν τύπο καθαρτικού, τον μεγαλύτερο κίνδυνο (αύξηση 64%) είχε η συχνή χρήση οσμωτικού καθαρτικού.
«Περισσότερη έρευνα χρειάζεται για να μελετηθεί περαιτέρω η σχέση που βρήκε η μελέτη μας ανάμεσα στα καθαρτικά και στην άνοια. Εάν τα ευρήματά μας επιβεβαιωθούν, οι γιατροί θα πρέπει να ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να θεραπεύουν τη δυσκοιλιότητα μέσα από αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως η κατανάλωση περισσότερου νερού, η αύξηση των ινών στη διατροφή τους και η αύξηση της δραστηριότητας στην καθημερινή ζωή τους», δήλωσε ο δρ Σα.
«Η τακτική χρήση καθαρτικού μπορεί να αλλάξει το μικροβίωμα του εντέρου, κάτι που πιθανώς επηρεάζει τα νευρικά σήματα από το έντερο προς τον εγκέφαλο ή αυξάνει την παραγωγή τοξινών του εντέρου που ίσως επηρεάσουν τον εγκέφαλο», πρόσθεσε και επεσήμανε ότι ενώ η χρήση ορισμένων καθαρτικών δεν ενδείκνυται να είναι συχνή, μερικοί άνθρωποι παρ' όλα αυτά τα παίρνουν τακτικά.
Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: https://n.neurology.org/content/early/2023/02/22/WNL.0000000000207081
