Στην ερώτησή του, αναφέρει ότι παρά την ευάλωτη κατάσταση του κλίματος στη Μεσόγειο, η ελληνική κυβέρνηση προχωράει σε μια νομοθετική ρύθμιση που επιτρέπει την πλήρη εκμετάλλευση του αιγιαλού, ακυρώνοντας το ελάχιστο αδόμητο όριο των 30 μέτρων από τη γραμμή του αιγιαλού.
Η ερώτηση του Πέτρου Κόκκαλη αναλυτικά:
Σύμφωνα με την τελευταία Έκθεση της IPCC, η Μεσόγειος κατατάσσεται ως ένα από τα πιο ευάλωτα κλιματικά hotspot παγκοσμίως, ενώ με ποσοστό βεβαιότητας 99% αναμένεται ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα θα αυξάνονται πάνω από τον παγκόσμιο μέσο όρο.
Παρά ταύτα, η ελληνική κυβέρνηση με νομοσχέδιο μετά από βεβιασμένη διαβούλευση, καταργεί το ελάχιστο αδόμητο όριο των 30 μέτρων από τη γραμμή του αιγιαλού, επιτρέποντας την πλήρη «εμπορική» εκμετάλλευσή του, την ίδια στιγμή που άλλα κράτη-μέλη θεσπίζουν αδόμητες παράκτιες ζώνες που ξεκινούν από τα 100 μέτρα και φτάνουν ακόμα και στα 250 μέτρα από τον αιγιαλό.
Eρωτάται λοπόν η Επιτροπή:
Αν συμβαδίζει η ρύθμιση αυτή με το Άρθρο 8 του Πρωτοκόλλου για την ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών της Μεσογείου(2009/89/ΕΚ), το οποίο έχει κυρώσει η ΕΕ και δεσμεύει όλα τα ΚΜ, σύμφωνα με το οποίο η παράκτια ζώνη δεν μπορεί να έχει πλάτος μικρότερο των 100 μέτρων; πρέπει το σύνολο των ευρωπαϊκών ακτών να υπόκεινται στις ίδιες προδιαγραφές προσαρμογής;
Αν συμβαδίζει η ρύθμιση με τη «Στρατηγική της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2030», και την «Ευρωπαϊκή Στρατηγική για την Προσαρμογή στη Κλιματική Αλλαγή» σύμφωνα με τις οποίες οι παράκτιες περιοχές θα πρέπει να προστατεύονται αποτελεσματικά;
