Το δέκατο μνημόσυνο του πρώην Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας (2003-2008) , Τάσσου Παπαδόπουλου, είπε ο κ. Παυλόπουλος, «μας βρίσκει όλους -όλον τον Ελληνισμό- παρόντες και ενωμένους στην μεγάλη εθνική μας υπόθεση, για την οποία ο Τάσσος Παπαδόπουλος αγωνίσθηκε, αόκνως και με συνέπεια, ως το τέλος της ζωής του.
Αν και πέρασαν 10 χρόνια από τότε που ο αείμνηστος πρώην Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Τάσσος Παπαδόπουλος, έφυγε από την ζωή, το σημερινό μνημόσυνο «αποδεικνύει, με τον πιο εμβληματικό μάλιστα τρόπο, ότι το πνεύμα του είναι μαζί μας», σημείωσε.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ανέφερε ότι σήμερα είμαστε όλοι οι Έλληνες παρόντες και ενωμένοι, στηρίζοντας, σταθερά και με ειλικρίνεια, τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη, ο οποίος , επεσήμανε, «έχει αναλάβει, με θάρρος και αποφασιστικότητα, να φέρει σε πέρας αυτή την μεγάλη αποστολή».
Ο κ. Παυλόπουλος, αφού έκανε μια σύντομη αναφορά στην ζωή και δράση του Τάσσου Παπαδόπουλου, δήλωσε ότι η ιστορική αλήθεια επιβάλλει την αναγνώριση πως «όλη η ζωή του υπήρξε ένας αγώνας για την Κύπρο και, ταυτοχρόνως, ένα όραμα για την Ελευθερία, την Ακεραιότητα και την Κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Πρόεδρος Παυλόπουλος στην στάση του Τ. Παπαδόπουλου το 2004 για το σχέδιο Ανάν αναφορικά με την επίλυση του Κυπριακού, το οποίο, σημείωσε, «αντιμετώπισε με γνήσιο δημοκρατικό τρόπο, όπως άλλωστε ταιριάζει στον Ελληνισμό και στο Ελληνικό Πνεύμα που γέννησε την Δημοκρατία».
Όπως είπε ο πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας ο Τάσσος Παπαδόπουλος έθεσε αυτό το, μείζον και υπαρξιακής σημασίας για την Κύπρο, θέμα υπό την κρίση και την ετυμηγορία του Κυπριακού Λαού, μέσα από την δημοκρατική διαδικασία του Δημοψηφίσματος.
Ο Κυπριακός Λαός, συνέχισε, αποφάσισε κατά πλειοψηφία και η ετυμηγορία του έγινε σεβαστή, με τρόπο μάλιστα -ακριβώς λόγω της φύσης της Δημοκρατικής Αρχής- που δεν επιτρέπει, ιδίως σήμερα, να διατείνεται οιοσδήποτε ότι στην Κύπρο τότε υπήρξαν περισσότερο και λιγότερο Πατριώτες, «είτε νικητές είτε ηττημένοι» , σύμφωνα με τα ίδια τα λόγια του Τάσσου Παπαδόπουλου στο διάγγελμά του πριν το δημοψήφισμα, στις 22.4.2004.
Όλοι όσοι αποφάσισαν, δήλωσε ο Πρόεδρος Παυλόπουλος, ήταν το ίδιο Πατριώτες, στηρίζοντας καθένας την Μαρτυρική Κύπρο με τον δικό του τρόπο και με την δική του λογική. «Και είναι ακριβώς αυτή η δημοκρατική παρακαταθήκη, η οποία επιτρέπει σήμερα, σε όλους τους Δημοκράτες Έλληνες, να στηρίζουμε την Κυπριακή Δημοκρατία και τον Κυπριακό Λαό στον αγώνα του υπό όρους θαυμαστής συμφωνίας και, το κυριότερο, αρραγούς ενότητας», τόνισε ο Προκόπης Παυλόπουλος.
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο Πρ. Παυλόπουλος παρατήρησε ότι ο Τάσσος Παπαδόπουλος μπορεί να μην κατάφερε να δει την Κυπριακή Δημοκρατία, όπως την οραματίσθηκε, απαλλαγμένη από στρατεύματα κατοχής και εγγυήσεις τρίτων. Σίγουρα όμως έφυγε επεσήμανε , με την δικαίωση ενός άλλου μεγάλου αγώνα: «Εκείνου που αφορούσε την είσοδο της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στον σκληρό πυρήνα της, την Ευρωζώνη». Η ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. , τόνισε ο κ. Παυλόπουλος, «αποτελεί, και σήμερα, την μεγάλη αντηρίδα και το κρίσιμο εφαλτήριο για την δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού προβλήματος και, συνακόλουθα, για την αποκατάσταση της οντότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας με πλήρη σεβασμό του Διεθνούς και του Ευρωπαϊκού Δικαίου».
Όσο συνεχίζεται η τραγωδία της Κύπρου, όσο πάνω στο έδαφος της Κύπρου υπάρχουν, κατά παράβαση κάθε έννοιας Διεθνούς Δικαίου και Ευρωπαϊκού Δικαίου, στρατεύματα κατοχής, ο αγώνας συνεχίζεται και θα συνεχίζεται, διαβεβαίωσε ο πρόεδρος Παυλόπουλος και εξήγησε: « Με την έννοια ότι έχουμε χρέος, τόσον εμείς όσο και η ως σήμερα απαραδέκτως απαθής Διεθνής Κοινότητα, ν’ αποδώσουμε στην Κυπριακή Δημοκρατία την ακεραιότητά της και την πλήρη κυριαρχία της.
Σύμφωνα με τον Πρόεδρο Παυλόπουλο η λύση του Κυπριακού προβλήματος θα πρέπει να διασφαλίζει στην Κυπριακή Δημοκρατία, τουλάχιστον, τα εξής χαρακτηριστικά:
1.Οργάνωση με χαρακτηριστικά ομοσπονδιακού κράτους, και μόνο, αφού κάθε μορφής συνομοσπονδία είναι αδιανόητη ως προς τις θεσμικές προδιαγραφές, στις οποίες πρέπει να υπακούει κάθε κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου να διασφαλίζει αποτελεσματικώς την εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου.
2. Μια και ενιαία διεθνή νομική προσωπικότητα, συνακόλουθα δε μια και ενιαία υπηκοότητα των πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας.
3.Δυνατότητα πλήρους άσκησης, εκ μέρους των οργάνων της Κυπριακής Δημοκρατίας, της εσωτερικής και εξωτερικής της κυριαρχίας.
Το αναγκαίο, κατά το Διεθνές και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, τούτο χαρακτηριστικό αποκλείει , επεσήμανε ο πρόεδρος Παυλόπουλος , «τόσο την παραμονή στο Κυπριακό έδαφος στρατευμάτων κατοχής όσο και εγγυήσεις τρίτων».
