Με έκπληξη διαβάσαμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μια ανάρτηση του Δημήτρη Καραγεωργόπουλου, ως σχόλιο στο κείμενό μας στον Πληροφοριοδότη για τις εξελίξεις στη ΓΣΕΕ (ΕΔΩ).
Το αναδημοσιεύουμε:
«Αγαπητέ Vasilis Skouris, πολύπειρε συντάκτη και γνώστη διεργασιών της ΓΣΕΕ.
Με αφορμή το σημερινό σου ρεπορτάζ στο site DNEWS για την επόμενη ημέρα στη Συνομοσπονδία, θέλω να ξεκαθαρίσω -μιας και μεταξύ άλλων γίνεται ονομαστική αναφορά σε εμένα- ότι αυτή η "Αρένα Λεόντων" που επιχειρείται να στηθεί δεν με αφορά. Βεβαίως, δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται αναφορά στο όνομά μου, σε ένα τέτοιο στοχευμένο πλαίσιο. Προφανώς το δικό σου ρεπορτάζ «κέντησε» επάνω στο ίδιο «πλεκτό» άλλων παρόμοιων ρεπορτάζ του πρόσφατου παρελθόντος που προφανώς βασίστηκαν στην ίδια πηγή. Όμως, ταινίες όπως «Τα Λιοντάρια μαλώνουν» ή «ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών» είναι χιλιοπαιγμένες και πλέον τα λόγια του σεναρίου ανεβαίνουν αυθόρμητα στα χείλη των τηλε-θεατών.
Σε ότι με αφορά ξεκαθαρίζω τη θέση μου (κάποιοι άλλοι μπορεί να κολακεύονται ως…«Λιοντάρια» ή ως... «μνηστήρες»...εγώ όχι) και σε ευχαριστώ για την δυνατότητα που μου δίνεις μέσα από το ρεπορτάζ σου. Πιστεύω λοιπόν ακράδαντα ότι αυτό που χρειάζεται σήμερα το συνδικαλιστικό κίνημα είναι ενότητα, διαφάνεια, ανοιχτές δημοκρατικές διαδικασίες και ουσιαστικές δράσεις για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, μακριά από παιχνίδια εξουσίας και διχαστικές πρακτικές.
Σε αυτό το πλαίσιο, η όποια συμμετοχή μου στο συνδικαλιστικό κίνημα περιορίζεται στις θέσεις και στις αξίες που πιστεύω ότι οδηγούν τα συνδικάτα σε έναν ουσιαστικό και προοδευτικό ρόλο για το καλό των εργαζομένων. Δεν πρόκειται να εμπλακώ σε μικροπολιτικές αντιπαραθέσεις που αποπροσανατολίζουν από τα πραγματικά προβλήματα και τις ανάγκες των ανθρώπων που εκπροσωπούμε. Οποιαδήποτε συζήτηση που δεν εστιάζει στην πραγματική ουσία των προβλημάτων, αλλά σε προσωπικές φιλοδοξίες ή διαμάχες για εξουσία αδικεί τη ΓΣΕΕ, αδικεί τα ελληνικά συνδικάτα, αδικεί τον κόσμο που μας εμπιστεύτηκε τόσο σημαντικά καθήκοντα και ρόλους, αδικεί την ΠΑΣΚΕ ως ηγεμονεύουσα παράταξη που στάθηκε στυλοβάτης του συνδικαλιστικού κινήματος και έχει τις δικές της καταγραφές στη σύγχρονη ιστορία των συνδικάτων στη χώρα μας για πάνω από 40 συναπτά έτη.
Τέλος, αν και σχετικά νεότερος ηλικιακά (μετρώ όμως ήδη 30 έτη στον ενεργό και μάχιμο συνδικαλισμό του σκληρού ιδιωτικού τομέα), έχω μάθει να λειτουργώ πάντα θεσμικά. Αυτό εκτιμούν οι συναδέλφισσες και οι συνάδελφοί μου στις οργανώσεις του σκληρού ιδιωτικού τομέα, αυτό εκτιμούν και οι συντρόφισσες και οι σύντροφοί μου στο εσωτερικό της παράταξής μου. Ότι λειτουργώ θεσμικά και όχι υπόγεια και παρασκηνιακά.
Οι δε θέσεις και απόψεις μου για το μέλλον των συνδικάτων είναι αυτονόητο ότι διατυπώνονται δοθείσης κάθε ευκαιρίας και είναι επίσης αυτονόητο ότι θα κατατεθούν οποτεδήποτε αποφασιστεί να ανοίξει μια τέτοια συζήτηση, μια τέτοια υγιή και διάφανη διαδικασία».
Από πού ως πού το κείμενό μας υπήρξε ...κακόβουλο, τι να σας πούμε. Κρίνετέ το!
