Ειδικότερα, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών κλήθηκε να αποφασίσει επί υποθέσεως φορολογουμένου που δεν του αναγνωρίσθηκε ως φορολογητέο εισόδημα το εισόδημα που απέκτησε εντός του επίμαχου φορολογικού έτους ως υπεραξία από την πώληση κρυπτονομισμάτων. Ο φορολογούμενος ήθελε με την αναγνώριση του εισοδήματος αυτού να δικαιολογήσει τεκμήριο απόκτησης κατοικίας.
Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ορθή την ως άνω θέση της ΑΑΔΕ με την αιτιολογία ότι τα κρυπτονομίσματα δεν περιλαμβάνονται ρητά στους περιοριστικά αναφερόμενους στο νόμο τίτλους, από τη μεταβίβαση των οποίων προκύπτει υπεραξία που θεωρείται εισόδημα. Έτσι, βάσει της εν λόγω απόφασης, το εισόδημα από υπεραξία μεταβίβασης κρυπτονομισμάτων δεν συνιστά φορολογητέο εισόδημα ενώ δεν μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη των τεκμηρίων αγοράς περιουσιακών στοιχείων.
Γενικότερα, στην ελληνική έννομη τάξη, το ρυθμιστικό πλαίσιο σχετικά με τη φορολόγηση της υπεραξίας από την πώληση και μεταβίβαση κρυπτονομισμάτων παραμένει διφορούμενο. Σημειώνεται ότι έλλειψη σχετικού φορολογικού πλαισίου παρατηρείται και σε επίπεδο ΕΕ.
Ωστόσο, μετά και την πρόσφατη ψήφιση του Ευρωπαϊκού Κανονισμού MiCA για τη διαμόρφωση ενιαίας και ρυθμιζόμενης αγοράς κρυπτονομισμάτων εντός της ΕΕ, αναμένεται η ενωσιακή πρωτοβουλία να επεκταθεί και στη διαμόρφωση ενός ενιαίου φορολογικού πλαισίου που θα διέπει την εν λόγω αγορά.
