Όπως αναφέρει η ΠΟΜΙΔΑ «ένα μέτρο εκτάκτου χαρακτήρα που μετέφερε ουσιαστικά το βάρος της -αναγκαίας - στήριξης των επιχειρήσεων, αντί από τον κρατικό προϋπολογισμό, όπως όλα τα άλλα μέτρα στήριξης, στους ιδιοκτήτες της επαγγελματικής τους στέγης, τείνει δυστυχώς να μονιμοποιηθεί, με μοιραία αποτελέσματα για χιλιάδες ιδιοκτήτες που υφίστανται νέα υποχρεωτική μείωση εσόδων χωρίς αντίστοιχο περιορισμό των φορολογικών τους υποχρεώσεων, χωρίς καμιά έστω και στοιχειώδη εξασφάλιση για την είσπραξη του υπολοίπου των οφειλομένων μισθωμάτων, και το χειρότερο όλων, λόγω της εξ αυτού αναβίωσης του φαινομένου «Δεν Πληρώνω»».
«Γι΄αυτό η διατύπωση έστω και σκέψεων για παράταση του μέτρου της αναγκαστικής μείωσης και κατά το Σεπτέμβριο, μήνα πληρωμής του ΕΝΦΙΑ και του φόρου εισοδήματος, δίκαια προκαλεί την έντονη αγανάκτηση των πληττόμενων ιδιοκτητών από όλη τη χώρα οι οποίοι τις ημέρες αυτές καλούνται να ανταποκριθούν με απόλυτη συνέπεια στις πολλαπλές φορολογικές τους υποχρεώσεις διαφορετικά θα αντιμετωπίσουν τις προβλεπόμενες σκληρότατες συνέπειες», αναφέρει η ΠΟΜΙΔΑ.
«Η εμμονή στην αναγκαστική μείωση ενοικίων, που αν συνεχιστεί θα μας οδηγήσει μοιραία στον προθάλαμο ενός νέου «ενοικιοστασίου» δημιουργεί έντονα ερωτηματικά για την σκοπιμότητά της, δεδομένου ότι την ίδια στιγμή η κυβέρνηση εμφανίζεται να αναγνωρίζει την λογική της πρότασης της ΠΟΜΙΔΑ, που δίνει απάντηση και λύση στο πρόβλημα. Πρόταση που προβλέπει να αφεθούν ελεύθερες οι δύο πλευρές, να προχωρήσουν σε αμοιβαία αποδέκτες συμφωνίες εκεί που αυτές είναι πράγματι αναγκαίες, με κίνητρο την φορολογική επιστροφή τουλάχιστον του 30% του ποσού των οικειοθελών μειώσεων», επισημαίνει επίσης.
«Επίσης κρίνεται ως ιδιαίτερα προκλητικό και απαράδεκτο η συνεχιζόμενη αυτή αφαίμαξη των ιδιοκτητών ακινήτων να προβάλλεται δημοσίως ως «παροχή» του Κράτους προς τους επιχειρηματίες ενώ πρόκειται για αναγκαστική απαλλοτρίωση των εισοδημάτων τους υπέρ τρίτων, χωρίς πλήρη αποζημίωση, όπως ορίζει το Σύνταγμα».
Η ΠΟΜΙΔΑ ζητάει από τους αρμόδιους της Κυβέρνησης «να θέσουν τέρμα στην πρακτική αυτή, και να δείξουν εμπιστοσύνη στην ικανότητα και θέληση των πολιτών να συνεννοηθούν μεταξύ τους, αφού τα συμφέροντά τους είναι τελικά αμοιβαία και κοινά, και να βρουν μεταξύ τους τις ενδεδειγμένες λύσεις χωρίς τον τυφλό κρατικό πατερναλισμό που χαρακτηρίζει τα μέχρι σήμερα μέτρα».
