«Παρακολουθούμε τις δακοπαγίδες, από τότε που τις τοποθετήσαμε, εδώ κι έναν μήνα και ενώ μέχρι σήμερα είχαμε δύο-τρεις δάκους, οι οποίοι δεν ήταν και ανεπτυγμένοι, τώρα ο αριθμός τους έφτασε στους έξι-οκτώ, γεγονός που σημαίνει ότι αρχίσαμε να έχουμε έξαρση σε όλα τα σημεία του ελαιώνα» δηλώνει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο προϊστάμενος της Διεύθυνσης Αγροτικής Οικονομίας της ΠΕ Έβρου, Πασχάλης Παπαδάκης.
Όπως σημειώνει, η ζέστη και η υγρασία είναι οι συνθήκες εκείνες που ευνοούν την εμφάνιση του δάκου. «Κάθε χρόνο είναι διαφορετικές οι περίοδοι εμφάνισής του, γιατί και οι κλιματικές συνθήκες διαφοροποιούνται.
Τώρα με τις θερμοκρασίες και την υγρασία που έχουμε, αλλά και λόγω των πρόσφατων βροχοπτώσεων, ο δάκος άρχισε ν' αναπτύσσεται γιατί βρήκε τις κατάλληλες κλιματολογικές συνθήκες» αναφέρει.
Ο κ. Παπαδάκης εξηγεί πως το συγκεκριμένο έντομο πρέπει να καταπολεμηθεί εγκαίρως, «πριν εναποθέσει το αυγό του στην ελιά», ώστε να μην επηρεαστεί η ποιότητα τόσο της επιτραπέζιας ελιάς, όσο και του ελαιολάδου.
«Είναι κρίμα να μην προστατέψουμε τους ελαιώνες από τον δάκο που είναι ένα έντομο, το οποίο μπορούμε εύκολα να το καταπολεμήσουμε εάν ψεκάσουμε με τα κατάλληλα φυτοφάρμακα στην κατάλληλη εποχή, όταν παρουσιάζεται η έξαρση του εντόμου, γιατί έχουμε ένα ελαιόλαδο, το οποίο εγώ το ονομάζω χρυσάφι της περιοχής» τονίζει.
Ο ίδιος διευκρινίζει ότι ο δάκος δεν έχει πλησιάσει ακόμη τους ελαιώνες της Μάκρης, μία περιοχή, της οποίας το ελαιόλαδο εντάσσεται στον κατάλογο των προϊόντων Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο κ. Παπαδάκης δεν παραλείπει να αναφερθεί στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ελιάς της συγκεκριμένης περιοχής του Δήμου Αλεξανδρούπολης.
«Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της δικιάς μας ελιάς, είναι πολλά. Ένα από τα χαρακτηριστικά, τα οποία έχει το ελαιόλαδο και η ελιά της Μάκρης, εξαρτώνται από το μικροκλίμα που υπάρχει εδώ στην περιοχή μας, με τα βουνά της Ροδόπης γύρω-γύρω και από κάτω τη θάλασσα. Αυτό το μικροκλίμα δεν υπάρχει σ' άλλη περιοχή. Το ελαιόλαδο της Μάκρης είναι αναγνωρίσιμο από τους δοκιμαστές σε διεθνείς διαγωνισμούς, από την πρώτη σταγόνα. Το χαρακτηρίζει το ισχυρό άρωμα φρούτου το οποίο έχει και οι μυρωδιές από βότανα μαργαρίτας και κατιφέ, στα αρχικά στάδια, όταν η ελιά είναι ακόμη στο στάδιο που αλλάζει χρώμα και έχει χαρακτηριστικό το χρώμα τού χαμομηλιού και όταν πλησιάζουμε προς τη λήψη της συλλογής της ελιάς, προς το τέλος, δηλαδή, της ελαιοποίησης. Επίσης, από τις αναλύσεις που έχουμε από διάφορα εργαστήρια, αλλά και τις αξιολογήσεις των γευσιγνωστών, υπάρχουν κάποιες "νότες" μήλου και αμυγδάλου. Αυτά είναι ακριβώς τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ελιάς της Μάκρης όχι της περιοχής ή του εδάφους, είναι το ίδιον της ντόπιας, της γηγενούς ελιάς Μάκρης» καταλήγει ο κ. Παπαδάκης.
