Η συγκεκριμένη Επιτροπή είναι αρμόδιο ελεγκτικό όργανο του Συμβουλίου της Ευρώπης, και καλείται να κρίνει εάν τα μέτρα που λήφθηκαν στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, παραβίασαν τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη. Η ΓΣΕΕ επιμένει ότι τα μέτρα αυτά οδήγησαν στο να εξουδετερωθεί η συλλογική προστασία των εργαζομένων μέσω των ΣΣΕ σε επίπεδο μισθών και όρων εργασίας. Σύμφωνα με την προσφυγή της Συνομοσπονδίας τα μέτρα που έλαβαν οι κυβερνήσεις από το 2010 και μετά είχαν τα ακόλουθα αποτελέσματα στην αγορά εργασίας:
- Απορρυθμίστηκαν οι όροι εργασίας, μέσω της καταστροφής του προστατευτικού πλαισίου της εργατικής νομοθεσίας και της συνακόλουθης επικράτησης ακραίων μορφών ευελιξίας και υψηλότατων ποσοστών εργασιακής επισφάλειας.
- Μειώθηκαν δραματικά οι μισθοί των εργαζομένων και οι συντάξεις.
- Μειώθηκαν οι χρόνοι προειδοποίησης και οι αποζημιώσεις απόλυσης.
- Απορρυθμίστηκαν οι ώρες εργασίας, με την ταυτόχρονη μείωση του χρόνου υποχρεωτικής ανάπαυσης των εργαζομένων.
- Αυξήθηκε το διάστημα της δοκιμαστικής περιόδου εργασίας, χωρίς αποζημίωση απόλυσης μετά τη λήξη του.
- Διευκολύνθηκε και ενισχύθηκε η χρήση συμβάσεων εργασίας προσωρινής διάρκειας.
Σύμφωνα με την ΓΣΕΕ «η Ελλάδα βρίσκεται απολογούμενη για μία ακόμα φορά, ως χώρα με σοβαρές παραβιάσεις των εργασιακών δικαιωμάτων».
Η έγκριση για δημόσια ακρόαση της Προσφυγής έχει ιδιαίτερο ευρωπαϊκό και διεθνές ενδιαφέρον για την εξέλιξη της πορείας προστασίας των δικαιωμάτων των εργαζομένων, το οποίο θα στηρίξει με την παρέμβασή της υπέρ της ΓΣΕΕ η Συνομοσπονδία των Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ETUC).
Σημειώνεται ότι στη διαδικασία εξέτασης της Προσφυγής της ΓΣΕΕ η χώρα θα εκπροσωπηθεί μέσω του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, ενώ έχουν ήδη καταθέσει υπομνήματα η Διεθνής Οργάνωση των Εργοδοτών (IOE) αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσω της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι οποίες και αναμένεται να ασκήσουν και προφορικές παρεμβάσεις κατά τη δημόσια ακρόαση.
Η ΓΣΕΕ θα συμμετάσχει στη διαδικασία ελέγχου παρουσιάζοντας όλα εκείνα τα στοιχεία που επιβεβαιώνουν τα συμπεράσματα αυτά, καθώς και το ρόλο της Τρόικας/Θεσμών και των Μνημονίων, στοιχεία που αναδεικνύουν την πολιτική οικοδόμησης της οικονομίας όχι με γνώμονα την υπηρεσία προς την κοινωνία αλλά προς τις αγορές.
