«Το θέμα της άνοιας είναι τεράστιο. Παραλύει ολόκληρο το περιβάλλον. Εγώ, από την ώρα που άρχισε η περιπέτεια της μητέρας μου, έχω παραλύσει ολόκληρο το περιβάλλον μου. Για να φροντίσεις ένα τέτοιο άτομο δεν υπάρχει όχι καμία βοήθεια… δεν ξέρεις από πού να το πιάσεις. Αυτό ακινητοποιεί τα πάντα», είπε η Ελένη Ράντου και συνέχισε:
«Η παραδοξότητα που συμβαίνει σε ένα άτομο, αρχίζει και μεταδίδεται παντού. Δηλαδή, έχω φτιάξει ένα πολύ τρελό σύμπαν για να μπορέσω να φροντίσω ένα άτομο το οποίο πάσχει από άνοια. Και σε επηρεάζει και σε παραλύει και κοστίζει απίστευτα σε χρόνο, σε πόνο και χρήμα, που δεν μπορούν να το υποστηρίξουν πάρα πολλοί άνθρωποι. Είσαι πολύ μόνος σου…».
«Λυγίζεις. Έχω λίγο διαλυθεί. Μου λες αυτή τη στιγμή ότι με βλέπεις που χαμογελάω και μου φαίνεται περίεργο, γιατί έχω ζήσει ένα καλοκαίρι το οποίο ήταν θρίλερ. Το να φροντίζεις έναν άνθρωπο με άνοια είναι σαν να ζεις ένα θρίλερ καθημερινά, με την ένταση που δεν ξέρεις πότε θα σου κοπεί η ανάσα.
Τρομακτική ασθένεια, συμβαίνει πια σε πολύ κόσμο, δεν υπάρχει καμία πρόοδος της επιστήμης πάνω σε αυτό, σηκώνουν όλοι τα χέρια ψηλά, είσαι αβοήθητος και είσαι αβοήθητος και από οποιαδήποτε έρευνα, δεν υπάρχει καν χώρος να υποδεχτεί αυτά τα άτομα», εξομολογήθηκε η Ελένη Ράντου.
