Σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση στον Σταύρο Θεοδωράκη, η Ιωάννα Παλιοσπύρου μιλάει για την ζωή της πριν και μετά την επίθεση με το βιτριόλι.
«Γυρνάει» στις φρικτές πρώτες ημέρες στο νοσοκομείο και εξηγεί την άρνηση της, για πολύ καιρό, να δει το πρόσωπο της στον καθρέφτη.
Επιπλέον επιστρέφει στην Καλλιθέα στο σημείο επίθεσης και περιγράφει τι ακριβώς έγινε την 20η Μαΐου του 2020.
Επιστρέφει στο «Σημείο Μηδέν»
«Έβλεπα τα μαλλιά να πέφτουν στο νιπτήρα»
«Άκουσα ένα θόρυβο αλλά αμυδρά νόμιζα ότι ήταν από έξω. Εγώ περίμενα το ασανσέρ. Σε κλάσματα δευτερόλεπτου ένιωσα τη βαριά μυρωδιά που έχει το προϊόν. Κάψιμο και πόνοι αφόρητοι. Βγήκα έξω κι είχε πέσει το υγρό στο μάτι μου. Ήταν όλα θολά και δεν την είδα που βγήκε. Δεν κοίταξα καθόλου που βγήκα στο δρόμο και φώναξα βοήθεια» δήλωσε αρχικά η Ιωάννα Παλιοσπύρου.
«Στο φαρμακείο πήγα τρομαγμένη, φώναξα κι ούρλιαζα. Καίγομαι, πονάω και φώναζα Θεέ μου σώσε με. Από τα ουρλιαχτά μου τρόμαξαν κι άρχισαν να κινητοποιούνται. Ένιωθα να καίγομαι σαν να έχω πάρει φωτιά κι έβλεπα τα μαλλιά μου στο νιπτήρα. Έριξα νερό στο πρόσωπό μου κι από ότι μου είπαν οι γιατροί ήταν σωτήριο για το μάτι μου…. Ήξερα ότι είναι σίγουρα καυστικό όταν έφτασα στο νοσοκομείο…
Μετά από καιρό πέρασα από το δρόμο εδώ κι ένιωσα ταχυκαρδία. Δεν μπορώ να ξέρω το σκεπτικό της αλλά θα μπορούσε να με είχε σκοτώσει. Αν είχα ανοιχτό το στόμα μου, μπορεί να μου έκαιγε τον οισοφάγο μου»
Η σχέση της με τους άνδρες
Στη συνέχεια της συνέντευξης, η Ιωάννα Παλιοσπύρου μίλησε για το πώς είναι η σχέση της με τους άνδρες μετά την επίθεση με βιτριόλι που δέχθηκε.
«Δεν ένιωθα όχι γυναίκα… δεν ένιωθα άνθρωπος. Ένιωθα πως δεν είχα καν ανθρώπινη μορφή. Οπότε ήταν πολύ μακριά για εμένα εκείνο το βήμα, να σκεφτώ τον εαυτό μου ερωτικά με κάποιον.
Πώς θα πλησιάσεις κάποιον όταν σκέφτεσαι πως η εικόνα σου μπορεί να τον απωθεί ή να τον τρομάζεις.
Όταν δεν έχεις μαλλιά, δεν έχεις αυτί δεν έχεις φρύδια. Έχω αποκτήσει μεγάλο μέρος της αυτοπεποίθησης που είχα. Πλέον κοιτάω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και λέω είσαι όμορφη.
Έχω ξαναχτίσει το συναίσθημα και την αυτοπεποίθηση».
«Στο νοσοκομείο κατάλαβα τι νιώθει κάποιος που δίνει τέλος στη ζωή του»
«Τα πρώτα βράδια ήταν με πολύ πόνο, πολλά ερωτηματικά κι απελπισία. Προσπαθούσα να κρατηθώ στη ζωή. Ενώ είμαι μεγάλη λάτρης της ζωής κι όποτε άκουγα για κάποιον ότι είτε έδωσε τέλος στη ζωή του είτε έκανε κακό στον εαυτό του, αυτόματα με θύμωνε και δεν μπορούσα να το αντιληφθώ» είπε η Ιωάννα Παλιοσπύρου.
«Μέσα στο νοσοκομείο κατάλαβα πως κάποιοι φτάνουν στο σημείο να κάνουν κακό στον εαυτό τους και να δώσουν τέλος στη ζωή τους. Θυμάμαι αυτό το συναίσθημα σαν να βρέθηκα κι εγώ για κάποια δευτερόλεπτα σε αυτό το σημείο. Δεν ξέρω αν έχει να κάνει με το σωματικό πόνο αλλά σίγουρα σου φαίνεται λυτρωτικό» συμπλήρωσε.
