Στην σκιά της απρόκλητης επίθεσης της Χαμάς μέσα στο έδαφος του Ισραήλ και των όσων ακολούθησαν έπειτα, η Ευρώπη βρίσκεται πλέον μπροστά σε ένα ηθικό δίλημμα: θα συνεχίσει άραγε να στηρίζει οικονομικά τους Παλαιστίνιους, προκειμένου να μπορούν να έχουν μια αξιοπρεπή ζωή στα εδάφη τους ή λόγω των πεπραγμένων μιας εξτρεμιστικής οργάνωσης θα παγώσουν τα εμβάσματα προς την πολύπαθη αυτή περιοχή;
Στην παρούσα φάση εξελίσσεται μια έντονη συζήτηση σε επίπεδο Κομισιόν και Ε.Ε για το εάν η αντίδραση των Βρυξελλών απέναντι στη βαρβαρότητα των Παλαιστινίων ενόπλων θα επεκτεινόταν και σε άλλα μέτρα, όπως στο πάγωμα των σχετικών κονδυλίων. Υπάρχουν εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις.
Από τη μία, η σκληρή γραμμή που λέει ότι τα χρήματα των Ευρωπαίων φορολογουμένων δεν πρέπει να κατευθύνονται στην Παλαιστίνη και σε τρομοκράτες που προκαλούν χάος στην ευρύτερη Μέση Ανατολή που ευθύνονται για την απώλεια ανθρώπινων ζωών, ακόμα και Ευρωπαίων πολιτών.
Στη λογική αυτή εντάσσονται πολλοί Γερμανοί πολιτικοί που ανήκουν είτε στους Χριστιανοδημοκράτες, είτε στους Φιλελεύθερους και οι οποίοι δηλώνουν υπέρ της λήψης δραστικών μέτρων απέναντι στην Χαμάς και τους Παλαιστίνιους.
Χαρακτηριστική ήταν η πρόσφατη τοποθέτηση του Γερμανού ομοσπονδιακού υπουργού Οικονομικών Christian Lindner που προέρχεται από τους Φιλελεύθερους, σύμφωνα με την οποία, ο τρόμος είναι τρομακτικός και η Γερμανία δεν πρέπει να απαντήσει μόνο με λόγια. Υπενθυμίζεται ότι τα δύο τελευταία χρόνια από τα κρατικά γερμανικά ταμεία μεταφέρθηκαν περίπου τριακόσια σαράντα εκατομμύρια ευρώ, ως βοήθεια στην Παλαιστίνη.
Στην Κομισιόν, τα ανώτερα κλιμάκια χωρίστηκαν τα προηγούμενα εικοσιτετράωρα για το θέμα σε δύο στρατόπεδα
Στου "σκληρούς" συγκαταλέγεται και ο Ούγγρος Επίτροπος για τη Διεύρυνση Oliver Varhelyi που έσπευσε άμεσα να τονίσει σε ανάρτηση του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι τα εξακόσια ενενήντα ένα εκατομμύρια ευρώ της Ε.Ε που θα οδηγούνταν στην Παλαιστίνη είναι υπό επανεξέταση και πως οι άμεσες πληρωμές θα ανασταλλούν.
Αντίθετη άποψη είχαν άλλοι κορυφαίοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, όπως ο Josep Borrell και ο Επίτροπος-υπεύθυνος για το crisis management- Janez Lenarcic, οι οποίοι έστειλαν λίγη ώρα αργότερα ένα σαφές μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση, σημειώνοντας ανάμεσα σε άλλα ότι δεν πρέπει η Ευρώπη να προχωρήσει σε πάγωμα των πληρωμών ως τιμωρία στον παλαιστινιακό λαό. Στο εσωτερικό της Ε.Ε εκτιμούν ότι πως μία τέτοια εξέλιξη θα έπληττε τα ευρωπαϊκά συμφέροντα στην περιοχή και ουσιαστικά θα τροφοδοτούσε με επιχειρήματα τους ακραίους της Παλαιστίνης εναντίον τη Δύσης, οδηγώντας περισσότερους κατοίκους της και δη νέους σε ηλικία στα δίχτυα της ριζοσπαστικοποίησης.
Σε κάθε περίπτωση οι κινήσεις της ευρωπαϊκής ηγεσίας χρειάζεται να είναι προσεκτικές, ενώ επιβάλλεται ένας σαφής διαχωρισμός ανάμεσα στις ομάδες του σπέρνουν εδώ και χρόνια τον τρόμο και τους μετριοπαθείς πολίτες της Παλαιστίνης που αναζητούν μια καλύτερη ζωή.
Η στήριξη της πλειοψηφίας των Παλαιστινίων που επιθυμούν να ζήσουν ειρηνικά στις πατρώες εστίες συνιστά αδήριτη ανάγκη και για έναν ακόμη λόγο: για να αποτραπεί η μαζική μετακίνηση πληθυσμών προς την Ευρώπη, εξέλιξη που θα σήμαινε αύξηση των μεταναστευτικών ροών και επιπρόσθετα προβλήματα για τις τοπικές κοινωνίες και τα κράτη-μέλη που πασχίζουν ούτως ή άλλως να διαχειριστούν ένα θέμα με βαθιά πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις.
Γι’ αυτό και είναι απαραίτητη η μεγαλύτερη διορατικότητα και η ενδελεχής ανάλυση των δεδομένων, πριν οι επικεφαλής της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας λάβουν τις τελικές τους αποφάσεις. Η μετριοπάθεια και η ψυχραιμία συνιστούν στοιχεία που θα λειτουργήσουν ευεργετικά σε μια ομολογουμένως κρίσιμη χρονικά συγκυρία.
Εξάλλου, η Ε.Ε δεν είναι Χαμάς και η Ευρώπη δεν πρέπει να ακολουθήσει πρακτικές που βρίσκονται εκτός του αξιακού της κώδικα και των ιδεών της για ελευθερία, σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και δικαιοσύνη.
