Οι συζητήσεις περί ύπαρξης εξωγήινων είναι συνεχείς και ατέρμονες για την ώρα. Η NASA πάντως επισημαίνει ότι πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι και καλεί σε έναν διάλογο προκειμένου να ξέρουμε τι θα κάνουμε στην περίπτωση που βρούμε εξωγήινη ζωή
Σε ένα νέο paper από τον επικεφαλής επιστήμονα της διαστημικής υπηρεσίας, James Green, αναφέρεται η ανάγκη δημιουργίας ενός πλαισίου αναφοράς των αποδείξεων εξωγήινης ζωής. Οι ερευνητές τονίζουν την ανάγκη μίας διαρκώς εξελισσόμενης διαδικασίας επιστημονικής έρευνας, την οποία πρέπει να καταλάβει και ο απλός κόσμος, σχετικά με την ανακάλυψη εξωγήινης ζωής.
Για αυτό το σκοπό η NASA θέλει να χρησιμοποιήσουμε μία νέα κλίμακα CoLD (Confidence of Life Detection) η οποία θα ορίζει τη βεβαιότητα της εύρεσης ζωής. Στα κατώτερα κλιμάκια θα είναι η αρχική αναγνώριση και πιθανές βιοϋπογραφές, ενώ στα υψηλότερα κλιμάκια θα υπάρχουν πιο εξειδικευμένες μετρήσεις. Έτσι, μία πιθανή εξωγήινη ζωή θα περνάει από αναλυτική επιστημονική έρευνα μέχρι την τελική επιβεβαίωσή της, βοηθώντας την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα να αξιολογήσει τις επιστημονικές έρευνες.
Η περίληψη όπως δημοσιεύτηκε στο Nature:
Η γενιά μας θα μπορούσε ρεαλιστικά να είναι αυτή που θα ανακαλύψει στοιχεία ζωής πέρα από τη Γη. Με αυτό το προνόμιο έρχεται και η ευθύνη. Το μέγεθος του ζητήματος του αν είμαστε μόνοι στο Σύμπαν, και το δημόσιο συμφέρον σε αυτό, ανοίγει την πιθανότητα ότι τα αποτελέσματα μπορούν να ληφθούν για να υπονοήσουν περισσότερα από την υποστήριξη των παρατηρήσεων, ή από ό, τι σκοπεύουν οι παρατηρητές.
Καθώς οι στόχοι εντοπισμού της ζωής γίνονται όλο και πιο εμφανείς στις επιστήμες του διαστήματος, είναι σημαντικό να ανοίξει ένας διάλογος στην κοινωνία για το πώς να μεταφέρουμε πληροφορίες σε ένα θέμα που είναι ποικίλο, περίπλοκο και έχει μεγάλες δυνατότητες να προβληθεί εντυπωσιακά.
Η θέσπιση βέλτιστων πρακτικών για να επικοινωνήσουμε τον εντοπισμό της ζωής, μπορεί να χρησιμεύσει στον καθορισμό εύλογων προσδοκιών στα πρώτα στάδια μιας εξαιρετικά δύσκολης προσπάθειας, η οποία θα δώσει αξία σε επαυξητικά βήματα κατά μήκος της διαδρομής και θα οικοδομήσει την εμπιστοσύνη στο κοινό, καθιστώντας σαφές ότι οι λανθασμένες εκκινήσεις και τα αδιέξοδα αποτελούν αναμενόμενο και δυνητικά παραγωγικό μέρος της επιστημονικής διαδικασίας.
Εδώ προσπαθούμε να παρακινήσουμε και να σπείρουμε τη συζήτηση με βασικά ζητήματα και να προσφέρουμε ένα παράδειγμα για το πώς τέτοιες εκτιμήσεις θα μπορούσαν να ενσωματωθούν και να εφαρμοστούν σε ένα πλαίσιο απόδειξης της έννοιας. Όλα όσα αναφέρονται στο παρόν, συμπεριλαμβανομένου του ονόματος της κλίμακας εμπιστοσύνης, δεν προορίζονται ως «συνταγή», αλλά απλώς ως η αρχή ενός σημαντικού διαλόγου.
