Για πρώτη φορά τεκμηριώνεται επιστημονικά πως το παρεκκλήσι των Κλαπών και η Φυλακή του Χριστού στον Ιερό Ναό της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα ήταν ο τόπος όπου παρέμεινε ο Ιησούς πριν από τη Σταύρωση.
Το «Έθνος της Κυριακής» παρουσιάζει τα αποτελέσματα επιστημονικής έρευνας που με απόλυτο και τεκμηριωμένο τρόπο καθορίζει για πρώτη φορά τον τόπο της προσωρινής φυλάκισης του Ιησού πριν από τη Σταύρωση. Πρόκειται για το παρεκκλήσι των Κλαπών και τη Φυλακή του Χριστού στον Ιερό Ναό της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα.
Επίσης, για πρώτη φορά ταυτοποιήθηκε ότι η Φυλακή του Χριστού υπήρξε λατρευτικός χώρος όχι τον 12ο αιώνα μ.Χ., αλλά κατά την ιουδαιοχριστιανική περίοδο. Μετά τις εργασίες αποκατάστασης που πραγματοποίησε τον περασμένο Φεβρουάριο Έλληνας αρχιτέκτονας, διδάκτορας και διευθυντής του Τεχνικού Γραφείου του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, Θεοδόσιος Μητρόπουλος, τα αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι αυτά τα δύο παρεκκλήσια που ανήκουν στους Ορθοδόξους είναι από τα αρχαιότερα κομμάτια του Ναού της Αναστάσεως.
Η Φυλακή του Χριστού αποτελεί έναν από τους τέσσερις βασικούς πυλώνες σχεδιασμού του ιστορικού συγκροτήματος του Ναού της Αναστάσεως. Οικοδομήθηκε από τους αρχιτέκτονες Ζηνόβιο και τον πρεσβύτερο βασιλικό εκπρόσωπο Ευστάθιο την περίοδο 326-335 μ.Χ. Οι άλλοι τρεις είναι ο Γολγοθάς, ο Πανάγιος Τάφος και η τοποθεσία εύρεσης του Τιμίου Σταυρού.
«Η Φυλακή του Χριστού αποτελείται σήμερα δύο συνεχόμενα παρεκκλήσια που έχουν ορθογωνική κάτοψη. Το εσωτερικό παρεκκλήσι που φέρει την ονομασία Φυλακή του Χριστού αποτελεί την αυθεντική φυλακή του Κυρίου, ενώ το εξωτερικό παρεκκλήσιο που φέρει και τις κλάπες, το παρεκκλήσιο των Κλαπών, θα καταστεί λατρευτικός χώρος πολύ αργότερα, τον 4ο αιώνα μ.Χ., με την τοποθέτηση της πλάκας των Κλαπών σε επαφή με τον δυτικό τοίχο της φυλακής. Εκεί που εξακριβώσαμε ότι θα πρέπει να υπήρξε το κελί της προσωρινής φυλάκισης του Ιησού», σημειώνει ο Θεοδόσιος Μητρόπουλος.
Το εγχείρημα της αποκατάστασης του μνημείου, επικεντρώθηκε επιτυχώς στην αποκατάσταση του στατικού φορέα με καινοτόμες στερεωτικές επεμβάσεις, στη συντήρηση των λιθοδομών, στην ανάδειξη του μνημείου με κατάλληλο φωτισμό, καθώς και στον εσωτερικό διάκοσμό του.
Πηγή: Έθνος της Κυριακής
