Σοβαρό προβληματισμό προκαλεί η δράση ομάδας ανηλίκων στην Αλεξανδρούπολη, η οποία τις τελευταίες τρεις νύχτες έχει μετατρέψει το κέντρο σε πεδίο εκφοβισμού.
Σύμφωνα με καταγγελίες, περίπου 50 ανήλικοι - στην πλειοψηφία τους μαθητές Γυμνασίου - συγκεντρώνονται από νωρίς το απόγευμα στη συμβολή των οδών Καβύρη και Βενιζέλου. Η ομάδα αυτή προβαίνει σε ναζιστικούς χαιρετισμούς και φωνάζει φασιστικά συνθήματα, ενώ παράλληλα στοχεύει δημόσια κτίρια.
Συγκεκριμένα, οι νεαροί πετούν αυγά και διάφορα αντικείμενα προς το κτίριο του Ανοιχτού Αναγνωστηρίου και το διπλανό κτίριο του Διδασκαλείου.
Η κατάσταση αυτή, που παρατείνεται μέχρι τις μεταμεσονύχτιες ώρες, έχει τρομοκρατήσει την περιοχή. Όσοι περίοικοι ή περαστικοί επιχείρησαν να κάνουν συστάσεις στους νεαρούς βρέθηκαν αντιμέτωποι με χλευασμούς, ύβρεις και απειλές.
Η γειτονιά ζει πλέον μέσα στον φόβο, με την τοπική κοινωνία να εκπέμπει σήμα κινδύνου.
Η ανακοίνωση της Διαχειριστικής Συνέλευσης του Ανοιχτού Αναγνωστηρίου, που έχει γίνει στόχος των επιθέσεων:
Δεν είναι «παιδικές αταξίες». Είναι η κανονικοποίηση του φασισμού.
Για τρίτη συνεχόμενη ημέρα, στην Αλεξανδρούπολη εκτυλίσσεται ένα σκηνικό που δεν μπορεί να περάσει ως «νεανική αταξία», ούτε να κρυφτεί πίσω από δικαιολογίες περί ηλικίας και ανωριμότητας. Ομάδες ανηλίκων συγκεντρώνονται έξω από το Ανοιχτό Αναγνωστήριο, εκφοβίζουν, πετούν αντικείμενα, φωνάζουν φασιστικά συνθήματα και αναπαράγουν ναζιστικούς χαιρετισμούς. Αυτό που βλέπουμε δεν είναι μια αθώα πρόκληση, ούτε μια παροδική έκρηξη εφηβικής συμπεριφοράς. Είναι η κανονικοποίηση του φασισμού μέσα στον δημόσιο χώρο και η εξοικείωση μιας ολόκληρης γενιάς με τα σύμβολα, τη γλώσσα και τις πρακτικές του μίσους.
Ο φασισμός δεν εμφανίζεται ξαφνικά. Δεν πέφτει από τον ουρανό. Καλλιεργείται μέσα από τη σιωπή, την αδιαφορία και την ανοχή. Καλλιεργείται όταν οι ναζιστικοί χαιρετισμοί βαφτίζονται «πλάκα», όταν ο τραμπουκισμός παρουσιάζεται ως «μαγκιά» και όταν η βία απέναντι σε κοινωνικούς χώρους αντιμετωπίζεται ως κάτι φυσιολογικό. Έτσι δημιουργούνται οι συνθήκες μέσα στις οποίες ο φασισμός επιχειρεί να αποκτήσει κοινωνική νομιμοποίηση, να ριζώσει στις γειτονιές και να μετατραπεί από περιθωριακή συμπεριφορά σε καθημερινή πραγματικότητα.
Για τρίτη συνεχόμενη ημέρα, η ατμόσφαιρα γύρω από το Ανοιχτό Αναγνωστήριο μυρίζει μπαρούτι. Όταν συγκεντρώνεται καθημερινά ένας τέτοιος όχλος, όταν κυριαρχεί η ψυχολογία της αγέλης και η αίσθηση της ατιμωρησίας, τότε αρκεί μια σπίθα για να ξεφύγει η κατάσταση. Όσοι υποτιμούν αυτό που συμβαίνει είτε δεν αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο είτε επιλέγουν να κάνουν πως δεν τον βλέπουν. Η ιστορία έχει αποδείξει πολλές φορές ότι όταν ο φασισμός δοκιμάζει τα όριά του και δεν συναντά αντίσταση, αποθρασύνεται και κλιμακώνει.
Ο οργανωμένος εκφοβισμός, οι φασιστικές κραυγές, οι ναζιστικοί χαιρετισμοί και οι επιθέσεις σε έναν ανοιχτό κοινωνικό χώρο δεν εξελίσσονται στο σκοτάδι ούτε σε κάποια απομονωμένη γωνιά της πόλης. Συμβαίνουν δημόσια, μπροστά στα μάτια όλων. Και αυτό δεν μας κάνει να αναρωτιόμαστε γιατί δεν εμφανίζεται η αστυνομία. Δεν έχουμε αυταπάτες για τον ρόλο των κατασταλτικών μηχανισμών. Η ιστορία έχει αποδείξει αμέτρητες φορές ότι ο φασισμός δεν ηττήθηκε από κρατικές υπηρεσίες αλλά από οργανωμένους ανθρώπους, από κοινωνικά κινήματα, από συλλογικούς αγώνες και από κοινότητες που αρνήθηκαν να σκύψουν το κεφάλι. Δεν περιμένουμε σωτήρες. Δεν περιμένουμε προστάτες. Η υπεράσπιση των χώρων μας, των γειτονιών μας και των ζωών μας είναι δική μας υπόθεση.
Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών δεν μπορούν να ιδωθούν έξω από το ευρύτερο πολιτικό τους πλαίσιο. Η συστηματική ένταση που καλλιεργείται, οι συνεχείς προκλήσεις και η δημόσια στοχοποίηση του Ανοιχτού Αναγνωστηρίου δημιουργούν εύλογα την εντύπωση ότι επιχειρείται η κατασκευή ενός σκηνικού πόλωσης. Ενός σκηνικού μέσα από το οποίο θα επιχειρηθεί να εξισωθεί η φασιστική επιθετικότητα με την κοινωνική και αντιφασιστική αντίσταση, αναπαράγοντας τη γνωστή και χρεοκοπημένη θεωρία των «δύο άκρων». Δεν πρόκειται για δύο άκρα. Από τη μία βρίσκεται ο εκφοβισμός, ο φανατισμός και η φασιστική επιθετικότητα και από την άλλη η υπεράσπιση ενός ανοιχτού κοινωνικού χώρου, της ελευθερίας της έκφρασης και της συλλογικής οργάνωσης. Γι’ αυτό και η επαναλαμβανόμενη αναπαραγωγή αυτού του κλίματος γεννά εύλογες υποψίες ότι στόχος δεν είναι μόνο η τρομοκράτηση του χώρου αλλά και η πολιτική του στοχοποίηση μέσα από μια διαδικασία έντασης που θυμίζει περισσότερο προβοκάτσια παρά αυθόρμητο γεγονός.
Το Ανοιχτό Αναγνωστήριο δεν δέχεται επίθεση τυχαία. Στοχοποιείται επειδή αποτελεί χώρο ελευθερίας, πολιτισμού, αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης και συλλογικής έκφρασης. Στοχοποιείται επειδή αποτελεί ένα ζωντανό κύτταρο της πόλης. Επειδή αποδεικνύει καθημερινά ότι υπάρχει ένας άλλος δρόμος απέναντι στην αποξένωση, τον κοινωνικό κανιβαλισμό και τη βαρβαρότητα. Αυτό είναι που ενοχλεί όσους ονειρεύονται μια κοινωνία φόβου, αποκλεισμών και σιωπής. Δεν χτυπούν απλώς έναν χώρο. Χτυπούν ό,τι αυτός ο χώρος συμβολίζει και ό,τι εκπροσωπεί μέσα στην κοινωνία.
Ας είμαστε ξεκάθαροι. Ο ναζισμός δεν είναι άποψη. Είναι η ιδεολογία των στρατοπέδων συγκέντρωσης, των πογκρόμ, των διώξεων, των βασανιστηρίων και των εκατομμυρίων νεκρών. Είναι η πιο ακραία μορφή πολιτικής και κοινωνικής βαρβαρότητας που γνώρισε η σύγχρονη ιστορία. Όποιος σηκώνει το χέρι σε ναζιστικό χαιρετισμό δεν αναπαράγει απλώς ένα σύμβολο. Αναπαράγει μια παράδοση μίσους, καταπίεσης και εξόντωσης. Απέναντι σε αυτή την παράδοση δεν χωρά ουδετερότητα, ανοχή ή ίσες αποστάσεις.
Η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο όσους συμμετέχουν σε αυτές τις επιθέσεις. Βαραίνει και όσους σιωπούν. Βαραίνει όσους υποτιμούν το πρόβλημα. Βαραίνει όσους αφήνουν ολόκληρες γενιές να μεγαλώνουν μέσα στον ιστορικό αναλφαβητισμό, τον εθνικισμό, τον σεξισμό, την ομοφοβία και τον ρατσισμό. Όταν ο φασισμός παρουσιάζεται ως μόδα, τότε η κοινωνία οφείλει να απαντήσει πριν αυτή η «μόδα» μετατραπεί σε οργανωμένη βία. Γιατί τότε θα είναι αργά για διαπιστώσεις και εύκολες καταδίκες.
Η απάντηση δεν είναι ο φόβος. Η απάντηση είναι η συλλογική παρουσία. Είναι η αλληλεγγύη. Είναι η αυτοοργάνωση. Είναι η έμπρακτη υπεράσπιση των ελεύθερων κοινωνικών χώρων απέναντι σε κάθε προσπάθεια εκφοβισμού και φίμωσης. Απέναντι στον φασισμό δεν υπάρχει ουδετερότητα. Υπάρχει αντίσταση. Απέναντι στο μίσος υπάρχει αλληλεγγύη. Απέναντι στον σκοταδισμό υπάρχει συλλογικός αγώνας.
Καλούμε κάθε αντιφασίστα και αντιφασίστρια, κάθε άνθρωπο της πόλης που αρνείται να συμβιβαστεί με την κανονικοποίηση του μίσους, της βίας και του εκφοβισμού, να βρεθεί σήμερα στις 20:00 στο Ανοιχτό Αναγνωστήριο. Η υπεράσπιση των ελεύθερων κοινωνικών χώρων είναι υπόθεση όλων μας. Η απάντηση στον φασισμό δεν είναι η ανάθεση αλλά η συλλογική παρουσία στον δρόμο, στις γειτονιές και στους χώρους αγώνα.
Μετά τη συγκέντρωση θα ακολουθήσει έκτακτη ανοιχτή αντιφασιστική συνέλευση, ώστε συλλογικά να συζητήσουμε, να οργανωθούμε και να αποφασίσουμε τα επόμενα βήματά μας.
Πηγή: alexpolisonline.com
