Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από πανελλαδική έρευνα του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Πληροφορικής και Επικοινωνιών Ελλάδας (ΣΕΠΕ).
Συγκεκριμένα, αναφορικά με την διάταξη του αρ. 18 ν. 2121/1993 όπως τροποποιήθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 54 του ν. 4481/2017 περί “εύλογης αμοιβής για ιδιωτική αναπαραγωγή” - με την οποία επιβλήθηκε επιπλέον επιβάρυνση 2% επί της τιμής εισαγωγής σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές και 6% σε ηλεκτρονικές συσκευές εγγραφής ήχου και εικόνας και για ηλεκτρονικούς αποθηκευτικούς δίσκους πάνω από TByte - ο ΣΕΠΕ σε συνέχεια των αλλεπάλληλων επαφών του με το Υπουργείο Πολιτισμού & Αθλητισμού προχώρησε στη διεξαγωγή ειδικής πανελλαδικής έρευνας σχετικά με τη νόμιμη ιδιωτική αναπαραγωγή προστατευμένων έργων.
Στο πλαίσιο αυτό και με στόχο να αποτιμηθεί η απώλεια πωλήσεων ετησίως και για τις 3 κατηγορίες έργων (μουσικά, οπτικοακουστικά και συγγραφικά) λόγω νόμιμης αντιγραφής, με βάση και τα ευρωπαϊκά δεδομένα, ο ΣΕΠΕ σε συνεργασία με την εταιρεία ερευνών MARC διεξήγαγε ειδική έρευνα.
Η έρευνα διεξήχθη μεταξύ 11 και 19 Δεκεμβρίου 2017 σε δείγμα 1.200 ανδρών και γυναικών 16 έως 80 ετών αντιπροσωπευτικής επιλογής από ολόκληρη την Ελλάδα, μέσω τηλεφωνικών συνεντεύξεων, βάσει δομημένου ερωτηματολογίου.
Παράλληλα, ο σχεδιασμός, οι προδιαγραφές και το ερωτηματολόγιο της έρευνας ακολούθησαν και τα ευρωπαϊκά δεδομένα, λαμβάνοντας υπόψη αντίστοιχη έρευνα που διεξήχθη στην Ισπανία από τον όμιλο Mazars Group για τον DIGITALEUROPE (European Digital Technology Industry Association) και την EURIMAG (Association representing the image and printing industry in Europe) το Δεκέμβριο του 2017 και συνεπώς τα αποτελέσματα των δύο ερευνών είναι συγκρίσιμα.
Από τα στοιχεία της έρευνας προκύπτει πως το ποσοστό των χρηστών ηλεκτρονικών συσκευών που κάνουν αντίγραφα για ιδιωτική χρήση προστατευόμενων έργων πνευματικής ιδιοκτησίας, τα οποία αποκτήθηκαν νόμιμα είναι εξαιρετικά μικρό. Και στις τρείς κατηγορίες έργων (μουσικά, οπτικοακουστικά και συγγραφικά) το ποσοστό υποκατάστασης, δηλαδή το ποσοστό όσων έκαναν αντίγραφα και δηλώνουν ότι θα αγόραζαν ξανά το ίδιο έργο αν δεν είχαν τη δυνατότητα νόμιμης αντιγραφής, είναι αμελητέο, αναλογικά με το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού 16-80 ετών.
Συγκεκριμένα το ποσοστό αναλογικά στο σύνολο του ελληνικού πληθυσμού είναι:
- 0,17% για αντίγραφα από CD, DVD ή LP και ραδιόφωνο - τηλεόραση και 0,66% για αντίγραφα από ηλεκτρονικά μουσικά αρχεία.
- 0,17% για αντίγραφα από DVD και 0% για αντίγραφα από τηλεόραση και επίσης 0% από ηλεκτρονικά αρχεία.
- 0,08% για αντίγραφα από έντυπο και 0,74% για αντίγραφα από συγγραφικό έργο σε ηλεκτρονική μορφή.
Η μελέτη της MAZARS υπολόγισε για την Ισπανία την ετήσια “ζημιά” συνολικά για τις 3 κατηγορίες έργων (μουσικά, οπτικοακουστικά και συγγραφικά) στα 7,3 εκατ. ευρώ.
Λαμβανομένου υπόψη ότι η Ελλάδα έχει το ένα τέταρτο (1/4) του πληθυσμού της Ισπανίας, αντίστοιχα ποσοστά αντιγραφής σε κάθε κατηγορία έργων καθώς και χαμηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα, το συνολικό ποσόν ετήσιας “ζημιάς” για την Ελλάδα θα πρέπει να υπολογιστεί περίπου στο 1,5 εκατ. ευρώ. Τα αποτελέσματα της έρευνας αλλά και οι θέσεις του ΣΕΠΕ παρουσιάστηκαν και κατατέθηκαν στο Υπουργείο Πολιτισμού & Αθλητισμού αλλά και στον Οργανισμό Πνευματικής Ιδιοκτησίας (ΟΠΙ) σε σχετική συνάντηση.
Ο ΣΕΠΕ σημειώνει πως η υπεράσπιση των πνευματικών δικαιωμάτων, αν και είναι αυτονόητη, δεν πρέπει να επιτυγχάνεται μέσω της υπέρμετρης επιβάρυνσης καταναλωτών και επιχειρήσεων. Επιπλέον, ο Σύνδεσμος έχει ήδη εξηγήσει με κάθε λεπτομέρεια στην Πολιτεία τις σοβαρές επιπτώσεις που θα προκύψουν από την επιβολή της πρόσθετης επιβάρυνσης, η οποία αποφασίστηκε αιφνιδίως και χωρίς καμία διαβούλευση με τους αρμόδιους φορείς, τον Ιούλιο του 2017. Ειδικότερα, υπολογίζεται πως το νέο “ψηφιακό τέλος”, όπως έχει ψηφισθεί, θα κοστίσει περισσότερα από 35 εκατ. ευρώ στους Έλληνες καταναλωτές θα είναι δηλαδή, τουλάχιστον 24 φορές μεγαλύτερο από την εκτιμώμενη “ζημία”, βάσει της έρευνας.
Σύμφωνα με τον ΣΕΠΕ, αυτό αποτελεί ευθεία παράβαση της σχετικής ευρωπαϊκής νομοθεσίας που απαιτεί από τον εθνικό νομοθέτη να λαμβάνει υπόψη του την εκτιμώμενη ζημία των δημιουργών και λοιπών δικαιούχων προκειμένου να καθορίσει εάν και σε τι ύψος θα επιβάλει υποχρέωση καταβολής “εύλογης αμοιβής” στους υπόχρεους. Και αυτό διότι η αμοιβή αυτή συνδέεται κατά τον νόμο αναπόσπαστα και αποσκοπεί να αποζημιώσει τους δικαιούχους για την ζημία που ενδεχομένως υφίστανται από την ιδιωτική αναπαραγωγή των έργων τους και όχι να τους καταστήσει αδικαιολόγητα πλουσιότερους εις βάρος του συνόλου των καταναλωτών. Τα παραπάνω καταδεικνύουν την ανάγκη εξορθολογισμού του επιβαλλόμενου τέλους, ώστε να αποφευχθούν οι αρνητικές συνέπειες και για τα δημοσιονομικά έσοδα αφού, αντί εξοικονόμησης οδηγεί σε επιβάρυνση καθώς αυξάνει τα έξοδα από την καταβολή του ποσοστού αμοιβής στον ηλεκτρονικό εξοπλισμό που προμηθεύεται το Δημόσιο, αλλά και από τη μείωση των εσόδων των φορολογούμενων επιχειρήσεων.
Σημειώνεται ότι μια τέτοια επιβάρυνση πλήττει το μεγάλο στοίχημα της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, θέτοντας προσκόμματα για τον πολίτη, τις επιχειρήσεις και για το δημόσιο τομέα για την απόκτηση προϊόντων ψηφιακής τεχνολογίας. Ταυτόχρονα αποτελεί καίριο πλήγμα στη διεθνή ανταγωνιστικότητα του κλάδου Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών δεδομένου ότι αυξάνει το κόστος διάθεσης των προϊόντων τεχνολογίας των ελληνικών επιχειρήσεων έναντι των ανταγωνιστών τους των λοιπών χωρών της ΕΕ.
Υπό το φως των νέων δεδομένων της ειδικής μελέτης που διεξήχθη, ο ΣΕΠΕ ευελπιστεί πως το Υπουργείο Πολιτισμού & Αθλητισμού θα λάβει υπόψη τις θέσεις του Συνδέσμου για το συγκεκριμένο θέμα και θα προχωρήσει άμεσα στην τροποποίηση της συγκεκριμένης διάταξης, προστατεύοντας το στρατηγικό ρόλο της ψηφιακής τεχνολογίας στο νέο αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας.
