Το επόμενο πλοίο στο οποίο θα επιβιβαστούμε μπορεί να «μείνει από μπαταρία»; Το επόμενο πλοίο στο οποίο θα επιβιβαστούμε μπορεί να «μείνει από μπαταρία»;
Τι σημαίνει αυτό; Είναι εύκολο να το καταλάβει κανείς αν παρατηρήσει τις εξέδρες στη Βόρεια Θάλασσα της Νορβηγίας όπου οι ναυπηγοί συγκεντρώνουν κάποια από τα πρώτα ferry τα οποία θα λειτουργούν με μπαταρίες.
Για πολλά χρόνια κατασκευάζονταν πλοία τα οποία έπρεπε να διασχίζουν πάγους, τη βαθιά μπλε θάλασσα και τα φιόρδ. Επρόκειτο για πλοία τα οποία προορίζονταν για την πετρελαϊκή βιομηχανία. Ωστόσο, οι παραγγελίες μειώθηκαν σημαντικά τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της πτώσης της τιμής του πετρελαίου με αποτέλεσμα οι νορβηγικές βιομηχανίες να στρέφονται στις «πράσινες» επιλογές.
«Αυτό θα κάνουμε την επόμενη πενταετία», είπε ο Erlend Hatleberg, project manager της Havyard Group ASA, ιδιοκτήτριας των ναυπηγείων Sognefjord, τα οποία εξειδικεύονται στη ναυπήγηση σκαφών που λειτουργούν με μπαταρίες, όπως περίπου και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα.«Το σκεφτόμαστε σοβαρά. Αλλά υπάρχει δραστηριότητα».
Αν και η μετάβαση στα ηλεκτροκίνητα πλοία βρίσκεται μίλια πίσω σε σχέση με την ανάπτυξη που έχει καταγράψει η αυτοκινητοβιομηχανία, η Ευρώπη κάνει τα πρώτα της βήματα στον απόηχο της Συμφωνίας του Παρισιού για το κλίμα και τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.
Δεκάδες πλοία που κινούνται με μπαταρία πλέουν στη Νορβηγία, στο Βέλγιο και την Ολλανδία και ετοιμάζονται να κάνουν το πρώτο τους ταξίδι ενώ κάποια λειτουργούν χωρίς πλήρωμα.
Πουθενά στον κόσμο αυτή η τάση δεν είναι τόσο έντονη όσο στη Νορβηγία, ένα κράτος όπου σχεδόν όλη η ενέργεια που παράγεται είναι υδροηλεκτρική. Η κρατική πετρελαϊκή επιχείρηση επεκτείνεται στα υπεράκτια αιολικά πάρκα και οι κάτοικοι οδηγούν όλο και περισσότερα ηλεκτρικά οχήματα, περισσότερο από οπουδήποτε αλλού στον κόσμο.
Το επόμενο βήμα για τη Νορβηγία είναι τα δύ0 τρίτα των επιβατηγών και οχηματαγωγών πλοίων στις ακτές του Ατλαντικού να είναι ηλεκτροκίνητα μέχρι το 2030.
Ωστόσο, η πρόοδος ίσως να είναι πολύ περιορισμένης κλίμακας καθώς για να υπάρξει πραγματική μείωση των ναυτιλιακών ρύπων απαιτείται τα 50.000 τάνκερ, φορτηγά και επιβατηγά που διασχίζουν τους ωκεανούς να στραφούν στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Τα πιο μεγάλα πλοία χρησιμοποιούν μηχανές ντίζελ οι οποίες έχουν το μέγεθος τετραώροφης πολυκατοικίας και εκπέμπουν ρύπους αντίστοιχους με εκείνους που παράγουν 64.000 αυτοκίνητα.
Αν δεν γίνουν ριζικές αλλαγές, το Διεθνές Συμβούλιο Καθαρών Μεταφορών προειδοποιεί ότι οι θαλάσσιες μεταφορές θα μπορούσαν να ευθύνονται για το 17% των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα μέχρι το 2050, ποσοστό το οποίο είναι αυξημένο κατά 2%-3% σε σύγκριση με τώρα. Αλλά η ναυτιλία δεν έχει συμπεριληφθεί στη συμφωνία του Παρισιού και οι τεχνολογίες αποθήκευσης (μπαταρίες) δεν έχουν αναπτυχθεί αρκετά προκειμένου να μπορούν να καλύψουν ταξίδια μεγάλων αποστάσεων σύμφωνα με το Διεθνή Οργανισμό Ναυτιλίας.
