Σύμφωνα με την εγκύκλιο θεσπίζονται αυστηρότερες προϋποθέσεις για την καταβολή εξόδων διανυκτέρευσης, με συνέπεια να περιορίζονται πλέον σημαντικά οι περιπτώσεις υπαλλήλων που θα αποζημιώνονται από την υπηρεσία τους για διανυκτερεύσεις εκτός έδρας.
Παράλληλα, προβλέπονται δραστικές περικοπές και καταργήσεις στις μη μισθολογικές παροχές για εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένους στο στενό και ευρύτερο δημόσιο .
Με τις διατάξεις του άρθρου αυτού δίνονται οι ορισμοί των σημαντικότερων όρων που αποτελούν αντικείμενο του νόμου αυτού.
Ειδικότερα, στην παρ. 1 ορίζονται οι δαπάνες μετακίνησης, οι οποίες συνίστανται σε :
α. έξοδα κίνησης,
β. έξοδα διανυκτέρευσης,
γ. ημερήσια αποζημίωση,
δ. έξοδα εγκατάστασης και μεταφοράς οικοσκευής και ε. επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής.
Στην παρ. 2 αναλύεται η έννοια των εξόδων κίνησης, τα οποία περιλαμβάνουν :
α. το αντίτιμο των εισιτηρίων των μέσων μαζικής μεταφοράς ή της κάρτας απεριορίστων διαδρομών,
β. τη δαπάνη χιλιομετρικής αποζημίωσης λόγω χρησιμοποίησης ιδιωτικής χρήσης (Ι.Χ.) αυτοκινήτου ή μισθωμένου μεταφορικού μέσου στις περιπτώσεις που επιτρέπεται η χρήση του. Επισημαίνεται ότι ο υπολογισμός των χιλιομετρικών αποστάσεων πραγματοποιείται σύμφωνα με τον επίσημο Οδηγό Χιλιομετρικών Αποστάσεων Οδικού Δικτύου της Χώρας της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Έργων, γ. τη δαπάνη διοδίων,
δ. το ναύλο οχήματος στην περίπτωση μετακίνησης με θαλάσσιο μέσο μεταφοράς, ε. τη μίσθωση οχήματος στις περιπτώσεις που επιτρέπεται η χρήση του, στ. το ποσό των πενήντα (50) ευρώ της παραγράφου 8 του άρθρου 6 του κοινοποιούμενου νόμου για τους υπαλλήλους του Υπουργείου Δικαιοσύνης, κλάδου επιμελητών δικαστηρίων, οι οποίοι ασχολούνται αποκλειστικά με την επίδοση δικογράφων και τους υπαλλήλους των Δ.Ο.Υ. του Υπουργείου Οικονομικών, κλάδου επιμελητών, οι οποίοι ασχολούνται αποκλειστικά με την επίδοση φορολογικών εγγράφων και πράξεων διοικητικής εκτέλεσης.
Στην παρ. 3 ορίζεται η έννοια των εξόδων διανυκτέρευσης τα οποία περιλαμβάνουν το ποσό για κάθε τύπο ξενοδοχειακής μονάδας ή ενοικιαζόμενου καταλύματος, στο εσωτερικό και το εξωτερικό, ανάλογα πάντα και με την κατηγορία που εντάσσεται ο μετακινούμενος.
Στην παρ. 4 ορίζεται η έννοια της ημερήσιας αποζημίωσης. Ως ημερήσια αποζημίωση ορίζεται το χρηματικό ποσό, το οποίο καταβάλλεται στο μετακινούμενο για την κάλυψη κυρίως των εξόδων διατροφής του, κατά τη μετακίνηση και παραμονή του εκτός έδρας. Στην παρ. 5 δίνεται ο ορισμός της έννοιας των εξόδων μεταφοράς οικοσκευής, τα οποία αποτελούν το ποσό που καταβάλλεται για τη μεταφορά του οικιακού εξοπλισμού, της επίπλωσης, του ρουχισμού και των ατομικών ειδών των δικαιούχων, πλην του αυτοκινήτου.
Στην παρ. 6, ως επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής ορίζεται το ποσό που καταβάλλεται μηνιαίως στο μετακινούμενο στο εξωτερικό, εφόσον η παραμονή του εκεί προβλέπεται να υπερβαίνει το διάστημα των τριάντα (30) ημερών. Επισημαίνεται ότι από τη στιγμή που η παραμονή προβλέπεται να είναι μεγαλύτερη των τριάντα (30) ημερών το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής καταβάλλεται από το πρώτο μήνα.
Στην παρ. 7 ορίζεται η έννοια της έδρας του μετακινούμενου. Ως έδρα ορίζεται το κατάστημα της Υπηρεσίας, όπου υπηρετεί ο μετακινούμενος, διαφορετικά η κατοικία του σε περίπτωση που αυτή βρίσκεται πλησιέστερα στον τόπο προορισμού ή στην περίπτωση που ο μετακινούμενος είναι ιδιώτης. Π.χ. έστω ότι η υπηρεσία του υπαλλήλου βρίσκεται στην Πάτρα, αλλά η κατοικία του βρίσκεται στο Αίγιο. Σε περίπτωση μετακίνησής του για εκτέλεση υπηρεσίας στην Αθήνα, ως έδρα δεν θα θεωρηθεί η Πάτρα αλλά το Αίγιο, δεδομένου ότι είναι πιο κοντά στον τόπο προορισμού και συνεπώς τα έξοδα μετακίνησης που θα εγκριθούν θα είναι αυτά που αντιστοιχούν στην απόσταση Αίγιο - Αθήνα και όχι Πάτρα - Αθήνα. Αντιθέτως, εάν ο ίδιος υπάλληλος θα έπρεπε να μετακινηθεί στον Πύργο, τότε τα έξοδα μετακίνησης που θα αναγνωρισθούν θα είναι για την απόσταση Πάτρα - Πύργος και όχι Αίγιο - Πύργος, δεδομένου ότι σε αυτήν την περίπτωση η υπηρεσία του υπαλλήλου είναι σε πλησιέστερη απόσταση από τον τόπο προορισμού.
Στην παρ. 8 ορίζεται η έννοια της εντός έδρας μετακίνησης. Ως εντός έδρας μετακίνηση ορίζεται η μετακίνηση μέχρι πενήντα (50) χιλιόμετρα από την έδρα του μετακινουμένου ή μέχρι είκοσι (20) ναυτικά μίλια για μετακινήσεις από την ηπειρωτική προς τη νησιωτική Χώρα και αντίστροφα. Αν η μετακίνηση πραγματοποιείται και στην ηπειρωτική και στη νησιωτική Χώρα, η συνολική απόσταση από την έδρα του μετακινουμένου μέχρι τον τόπο προορισμού υπολογίζεται σε χιλιόμετρα.
Στην παρ. 9 ως εκτός έδρας μετακίνηση ορίζεται η μετακίνηση πέραν των πενήντα (50) χιλιομέτρων από την έδρα του μετακινούμενου ή πέραν των είκοσι (20) ναυτικών μιλίων για μετακινήσεις από την ηπειρωτική προς τη νησιωτική Χώρα και αντίστροφα ή ανεξαρτήτου απόστασης για μετακίνηση από νησί σε νησί. Επισημαίνεται ότι το όριο των πενήντα (50) χιλιομέτρων υπολογίζεται μόνο για την απόσταση μετάβασης του υπαλλήλου στον τόπο εκτέλεσης υπηρεσίας και δεν αθροίζεται σε αυτό η απόσταση επιστροφής στην έδρα του. Εάν π.χ. υπάλληλος μετακινηθεί από το κέντρο της Αθήνας στην Ελευσίνα (απόσταση 21 χλμ.) δεν θα θεωρηθεί ότι έχει μετακινηθεί σε απόσταση 42 χλμ. από την έδρα του (21 χλμ. μετάβασης και 21χλμ. επιστροφής), αλλά σε απόσταση 21 χλμ. Σε καμία περίπτωση δεν γίνεται άθροιση των χιλιομέτρων μετάβασης και επιστροφής.
Σε περίπτωση που η μετακίνηση πραγματοποιείται και στην ηπειρωτική και στη νησιωτική Χώρα, η συνολική απόσταση από την έδρα του μετακινούμενου μέχρι τον τόπο προορισμού υπολογίζεται σε χιλιόμετρα, σύμφωνα πάντα με τον επίσημο Οδηγό Χιλιομετρικών Αποστάσεων Οδικού Δικτύου της Χώρας της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Έργων. Επισημαίνεται ότι η τελευταία περίπτωση λαμβάνεται υπόψη μόνο για να θεωρηθεί η μετακίνηση εκτός έδρας προκειμένου να καταβληθεί ημερήσια αποζημίωση ή και δαπάνη διανυκτέρευσης, ενώ για την καταβολή χιλιομετρικής αποζημίωσης θα λαμβάνονται υπόψη μόνο τα χιλιόμετρα της χερσαίας μετακίνησης.
Στην παρ. 10 αναλύεται η έννοια της εκτός έδρας ημέρας. Ως ημέρα εκτός έδρας ορίζεται κάθε ημέρα μετακίνησης του μετακινούμενου εκτός της έδρας του, ανεξάρτητα εάν διανυκτερεύει ή επιστρέφει αυθημερόν. Στις ημέρες εκτός έδρας περιλαμβάνεται και η ημέρα επιστροφής, εφόσον αυτή συμπίπτει με την ημέρα λήξης της εργασίας του μετακινούμενου ενώ δεν περιλαμβάνεται όταν αξιοποιείται αποκλειστικά για την επιστροφή του μετακινούμενου.
Στην παρ. 11 ως διαδοχική μετακίνηση ορίζεται η μετάβαση διαδοχικά σε περισσότερες από μια περιοχές για εκτέλεση υπηρεσίας σε κάθε μια από αυτές. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι μια μετακίνηση χαρακτηρίζεται ως διαδοχική μόνο όταν ο μετακινούμενος υπάλληλος προβλέπεται να μεταβεί σε περισσότερες πόλεις για εκτέλεση υπηρεσίας σε κάθε μία από αυτές και όχι απλά να περάσει από αυτές μεταβαίνοντας στον τόπο προορισμού, όπου πρόκειται να παράσχει τις υπηρεσίες του.
Στην παρ. 12 ως διανυκτέρευση ορίζεται η διαμονή του μετακινούμενου, κατά τις νυκτερινές ώρες, κατά τη διάρκεια της εκτός έδρας μετακίνησής του. Στην παρ. 13 ως ημιδιατροφή ορίζεται το πρωινό και ένα γεύμα (μεσημεριανό ή βραδινό). Αυτονόητο παραμένει ότι η πλήρης διατροφή περιλαμβάνει όλα τα γεύματα της ημέρας.
Στην παρ. 14 ως κατοικία ορίζεται ο τόπος όπου το πρόσωπο έχει την κύρια και μόνιμη εγκατάστασή του, όπως αυτό αποδεικνύεται από την δήλωση φορολογίας εισοδήματος αυτού.
Στην παρ. 15 αναλύεται η έννοια των μελών της οικογένειας του μετακινούμενου για τις ανάγκες εφαρμογής των διατάξεων του κοινοποιούμενου νόμου. Αναλυτικότερα, ως μέλη της οικογένειας του μετακινούμενου ορίζονται ο/η σύζυγος, τα άγαμα τέκνα του/της μέχρι του δέκατου όγδοου (18ου) έτους της ηλικίας τους, συμπληρωμένου ή μέχρι του εικοστού τέταρτου (24ου), εφόσον φοιτούν σε ανώτερα ή ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα ή σε Ι.Ε.Κ. δημόσια ή ιδιωτικά ή σε περίπτωση σωματικής ή πνευματικής ανικανότητας για άσκηση βιοποριστικού επαγγέλματος με αναπηρία σε ποσοστό τουλάχιστον πενήντα τοις εκατό (50%).
Επί του άρθρου 2 (Πεδίο εφαρμογής) :
Με τις διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου αυτού ορίζεται η έκταση εφαρμογής των διατάξεων του κοινοποιούμενου νόμου. Συγκεκριμένα στις ρυθμίσεις του υπάγονται οι μετακινούμενοι με οποιαδήποτε ιδιότητα, με εντολή φορέα του Δημοσίου, όπως αυτός ορίζεται στο άρθρο 14 παρ. στ του ν. 4270/2014 (ΦΕΚ 143 Α'), δηλαδή η Κεντρική Διοίκηση ή Δημόσιο ή Κράτος, που περιλαμβάνει την Προεδρία της Δημοκρατίας, τα Υπουργεία, τις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, τις Ανεξάρτητες Διοικητικές Αρχές (Α.Δ.Α.) που δεν έχουν νομική προσωπικότητα και τη Βουλή των Ελλήνων. Επιπλέον, υπάγονται οι μετακινούμενοι των Ανεξάρτητων Διοικητικών Αρχών (Α.Δ.Α.) με νομική προσωπικότητα, των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) α' και β' βαθμού (Δήμοι - Περιφέρειες), των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου (ΝΠΔΔ) και των φορέων της περίπτωσης 12 της υποπαραγράφου Γ1 της παρ. Γ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012 (ΝΠΙΔ και ΔΕΚΟ του κεφ. Α' του ν. 3429/2005), στο εσωτερικό ή το εξωτερικό, για εκτέλεση ή παροχή υπηρεσίας, ειδική αποστολή, για συμμετοχή σε ημερίδες, διημερίδες, συνέδρια, σεμινάρια, εκπαίδευση και μετεκπαίδευση, καθώς και οι μετατιθέμενοι, οι αποσπώμενοι και οι τοποθετούμενοι. Επισημαίνεται ότι δεν καλύπτονται δαπάνες μετακίνησης για συμμετοχή των υπαλλήλων σε συνεδριάσεις των υπηρεσιακών ή πειθαρχικών συμβουλίων ή για συμμετοχή σε συνεντεύξεις επιλογής προϊσταμένων κ.λ.π.
Με τις διατάξεις της παρ. 2 προβλέπεται ότι στο πεδίο εφαρμογής του νέου νόμου δεν εμπίπτουν οι μετακινήσεις εκτός έδρας του πάσης φύσης προσωπικού που απασχολείται για τις ανάγκες προγραμμάτων ή έργων (ερευνητικών, αναπτυξιακών κ.λ.π.) των Ερευνητικών Κέντρων, των Α.Ε.Ι. ή Τ.Ε.Ι., που χρη ματοδοτούνται αποκλειστικά από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή από διεθνείς οργανισμούς ή ιδιωτικά κονδύλια, εφόσον η σχετική δαπάνη καλύπτεται από τα προγράμματα ή τα έργα αυτά, για τις ανάγκες των οποίων μετακινούνται. Επισημαίνεται ότι μετακινήσεις που πραγματοποιούνται για την ανάγκη συγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων όλων των ανωτέρω φορέων υπάγονται στις νέες διατάξεις.
Με τις διατάξεις της παρ. 3 ορίζεται ότι κατά την εφαρμογή του παρόντος νόμου οι αρμόδιες υπηρεσίες υποχρεούνται να αντιμετωπίζουν με τον προσφορότερο και οικονομικότερο τρόπο την κάλυψη των πραγματικών αναγκών μετακίνησης. Αυτό σημαίνει, κατ' αρχάς, ότι οι αρμόδιες Υπηρεσίες Διοικητικού/Προσωπικού, σε συνεργασία με τις καθ' ύλην αρμόδιες Υπηρεσίες, πρέπει κάθε φορά να καθορίζουν τον αριθμό, την ειδικότητα των προσώπων που οφείλουν να μετακινηθούν καθώς και τον αριθμό των ημερών. Ο αριθμός των μετακινουμένων θα πρέπει να περιορίζεται στον απόλυτα αναγκαίο και να δικαιολογείται από την ειδικότητά τους ή τα καθήκοντα που ασκούν. Επιπλέον, οι Οικονομικές Υπηρεσίες έχουν την ευθύνη της πραγματοποίησης των ως άνω απαραίτητων μετακινήσεων με τον οικονομικότερο τρόπο. Επισημαίνεται ότι η ευθύνη για την κράτηση των εισιτηρίων και των σχετικών καταλυμάτων ανήκει κατ' αρχάς στις αρμόδιες οικονομικές υπηρεσίες. Στην περίπτωση όμως που η μετακίνηση λαμβάνει χώρα αιφνιδίως ή η αρμόδια Υπηρεσία αδυνατεί να προβεί στις σχετικές ενέργειες, η δυνατότητα έκδοσης εισιτηρίων και κράτησης των σχετικών καταλυμάτων μπορεί να ασκείται από το μετακινούμενο.
Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να επισημανθεί ότι οι αναγνωριζόμενες δαπάνες σκοπό έχουν να καλύψουν τις πραγματικές δαπάνες μετακίνησης και δεν αποτελούν ενίσχυση των αποδοχών του υπαλλήλου για την εκτέλεση υπηρεσίας κατά τη μετακίνησή του.
Επί του άρθρου 3 (Ημέρες μετακίνησης εκτός έδρας):
Με τις διατάξεις της παρ. 1 ορίζεται ότι ο αριθμός των επιτρεπομένων κατ' έτος ημερών εκτός έδρας των μετακινούμενων προσώπων, ανάλογα με τον κλάδο, την κατηγορία, την ειδικότητα που ανήκουν ή την ιδιότητά τους, δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει, κατ' ανώτατο όριο, τις εξήντα (60). Στο όριο αυτό περιλαμβάνονται όλες οι ημέρες για μετακίνηση στο εσωτερικό και το εξωτερικό, για εκτέλεση υπηρεσίας αλλά και για συμμετοχή σε συνέδρια, σεμινάρια, ημερίδες κλπ. Επισημαίνεται ότι για τη συμπλήρωση του ανωτάτου ορίου ημερών λαμβάνονται υπόψη όλες οι εκτός έδρας ημέρες μετακίνησης ανεξαρτήτως της διανυκτέρευσης ή μη του υπαλλήλου εκτός της έδρας του. Συνεπώς, η ημέρα εκτός έδρας (μετακίνηση άνω των 50 χιλιομέτρων) με αυθημερόν επιστροφή υπολογίζεται ως πλήρης ημέρα και συνυπολογίζεται στο συνολικό αριθμό.
Το ανώτατο αυτό όριο, για τους μετακινούμενους των Υπουργείων, των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων, καθώς και των νομικών προσώπων που εποπτεύονται από αυτά, καθορίζεται με κοινή απόφαση του αρμόδιου Υπουργού και του Υπουργού Οικονομικών. Επιπλέον, προβλέπεται ότι το όριο αυτό δεν προσαυξάνεται στις περιπτώσεις ανάθεσης στον υπάλληλο καθηκόντων άλλου κλάδου ή ειδικότητας από αυτή που κατέχει ή σε περίπτωση μετακίνησης εκτός έδρας υπό άλλη ιδιότητα. Προκειμένου για υπαλλήλους που υπηρετούν στους Ο.Τ.Α. α' και β' βαθμού, αντί των ως άνω κοινών υπουργικών αποφάσεων εκδίδεται αντίστοιχα απόφαση του αρμόδιου Συντονιστή Αποκεντρωμένης Διοίκησης.
Με τις διατάξεις της παρ. 2 προβλέπεται η υπέρβαση του ανωτάτου ορίου των εξήντα (60) ημερών κατ' έτος, στις εξής περιπτώσεις :
α) για την αντιμετώπιση συγκεκριμένων έκτακτων και απρόβλεπτων γεγονότων, όπως περιοριστικά αναφέρονται οι θεομηνίες, οι πυρκαγιές, οι επιδημίες, οι σεισμοί ή η κήρυξη συγκεκριμένης περιοχής σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, μέχρι τριάντα (30) ημέρες ετησίως,
β) για μετακινήσεις των μηχανικών για τις ανάγκες ελέγχου και επίβλεψης μελετών και έργων, των υπαλλήλων του Υπουργείου Οικονομικών για τις ανάγκες των εν γένει ελέγχων, των γεωτεχνικών υπαλλήλων για τις ανάγκες εφαρμογής προγραμμάτων και ελέγχων του Υπουργείου Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας (νυν Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων) και των φορέων που εποπτεύει, των υπαλλήλων της Υπηρεσίας Πρώτης Υποδοχής και της Υπηρεσίας Ασύλου του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης (πρώην Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη), καθώς και του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας (Σ.ΕΠ.Ε.), μέχρι τριάντα (30) ημέρες ετησίως και
γ) ειδικά για έκτακτες υπηρεσιακές ανάγκες (π.χ. μη επάρκεια προσωπικού κ.λ.π.), μέχρι είκοσι (20) ημέρες ετησίως.
Στις περιπτώσεις αυτές απαραίτητη προϋπόθεση είναι η έκδοση κοινής απόφασης του αρμόδιου Υπουργού και του Υπουργού Οικονομικών, η οποία πρέπει να εκδοθεί το αργότερο μέσα σε διάστημα δύο (2) μηνών από τη μετακίνηση και εφόσον πρώτα έχει εξαντληθεί το ανώτατο όριο των εξήντα (60) ημερών (αναδρομικότητα δύο μηνών).
Σε αυτό το σημείο εφιστάται η προσοχή των φορέων προκειμένου να μην αποστέλλονται, για συνυπογραφή από τον Υπουργό Οικονομικών, εκπρόθεσμα σχέδια κοινών υπουργικών αποφάσεων, δεδομένου ότι η προθεσμία των δύο (2) μηνών έχει αποκλειστικό χαρακτήρα, δηλαδή μετά την άπρακτη παρέλευσή της καμία δαπάνη δεν αναγνωρίζεται για τέτοιου είδους μετακινήσεις. Επισημαίνεται ότι οι ανωτέρω περιπτώσεις υπέρβασης του ανωτάτου ορίου μπορούν να λειτουργούν σωρευτικά. Π.χ. μπορεί να έχει εκδοθεί η κοινή υπουργική απόφαση που προβλέπει την αύξηση των ημερών κατά είκοσι (20) για έκτακτες υπηρεσιακές ανάγκες και στη συνέχεια εάν προκύψει απρόβλεπτο γεγονός (σεισμός κ.λ.π.) να εκδοθεί νέα για την υπέρβαση των τριάντα (30) ημερών.
Με τις διατάξεις της παρ. 3 προβλέπεται ότι, ειδικώς για τις μετακινήσεις εκτός έδρας α) των πληρωμάτων του Ε.Κ.Α.Β., β) των τεχνικών και δημοσιογράφων της Ε.Ρ.Τ. Α.Ε., γ) του προσωπικού του κλάδου Γεωπόνων και Κτηνιάτρων του Ειδικού Λογαριασμού Γεωργικών Αποζημιώσεων (Ε.Λ.Γ.Α.), και του προσωπικού του Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε., για τους επιτόπιους φυσικούς ελέγχους που υποχρεούται να διενεργεί σύμφωνα με τους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι ημέρες μετακίνησης εκτός έδρας μπορούν να ανέλθουν μέχρι τις διακόσιες (200) κατ' έτος. Ειδικότερα, για τους υπαλλήλους της Επιτροπής Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων, για τη διενέργεια ελέγχου λειτουργίας των επιχειρήσεων καζίνο οι ημέρες μετακίνησης εκτός έδρας μπορούν να ανέλθουν μέχρι τις διακόσιες σαράντα (240) κατ' έτος. Ο καθορισμός των ημερών αυτών γίνεται με κοινή απόφαση του καθ' ύλην αρμόδιου Υπουργού και του Υπουργού Οικονομικών.
Επί του άρθρου 4 (Αποφάσεις μετακίνησης):
Με τις διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου αυτού προσδιορίζονται τα όργανα που είναι αρμόδια για την έκδοση των αποφάσεων μετακίνησης. Ειδικότερα, οι αποφάσεις μετακίνησης εκδίδονται:
α. για τους υπαλλήλους και λειτουργούς των Υπουργείων από τον αρμόδιο Υπουργό ή το εξουσιοδοτημένο από αυτόν όργανο,
β. για τους υπαλλήλους των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων από το Συντονιστή
Αποκεντρωμένης Διοίκησης ή το εξουσιοδοτημένο από αυτόν όργανο,
γ. για το προσωπικό των Ανεξάρτητων Διοικητικών Αρχών οι αποφάσεις μετακίνησης εκδίδονται από τους Προέδρους αυτών ή το εξουσιοδοτημένο από αυτούς όργανο,
δ. για το προσωπικό των νομικών προσώπων δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου και των δημοσίων επιχειρήσεων οι μετακινήσεις εκδίδονται από το Δ.Σ. ή το εξουσιοδοτημένο
από αυτό οργάνο,
ε. για τους υπαλλήλους των Ο.Τ.Α. β' βαθμού εκδίδονται από τον Περιφερειάρχη ή από τα εξουσιοδοτημένα από αυτόν όργανα,
στ. για τους υπαλλήλους των Ο.Τ.Α. α' βαθμού εκδίδονται από το Δήμαρχο ή από τα εξουσιοδοτημένα από αυτόν όργανα.
Με τις διατάξεις της παρ. 2 ορίζεται ότι οι αποφάσεις μετακίνησης για τους ιδιώτες εκδίδονται από το αρμόδιο όργανο του φορέα για λογαριασμό του οποίου πραγματοποιείται η μετακίνηση. Π.χ. εάν ιδιώτης μετακινηθεί για εκτέλεση υπηρεσίας θεμάτων Υπουργείου η απόφαση θα εκδοθεί από τον οικείο Υπουργό ή από το εξουσιοδοτημένο από αυτόν όργανο, εάν μετακινείται για θέμα Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης α' βαθμού τότε η απόφαση θα εκδοθεί από το Δήμαρχο ή το εξουσιοδοτημένο από αυτόν όργανο και ούτω καθεξής.
Με τις διατάξεις της παρ. 3 τίθεται ως απαραίτητη προϋπόθεση για την έκδοση των παραπάνω αποφάσεων η ύπαρξη σχετικής πίστωσης στον προϋπολογισμό του οικείου φορέα και βεβαίωση δέσμευσης αυτής κατά τις διατάξεις του Δημοσίου Λογιστικού.
Με τις διατάξεις της παρ. 4 ορίζεται ότι οι αποφάσεις μετακίνησης πρέπει κατ' αρχάς να είναι γραπτές, να εκδίδονται, πριν από την ημερομηνία αναχώρησης του μετακινούμενου,
για κάθε μετακίνηση χωρίς να αναφέρονται σε αυτές μετακινήσεις που δεν σχετίζονται μεταξύ τους και να περιλαμβάνουν απαραίτητα τα εξής στοιχεία :
α. ονοματεπώνυμο και ιδιότητα του μετακινούμενου
β. κλάδο ή ειδικότητα
γ. ημερομηνία αναχώρησης και επιστροφής
δ. ημερομηνία έναρξης και λήξης των εργασιών
ε. αριθμό των ημερών και των διανυκτερεύσεων
στ. πλήρη και σαφή αιτιολογία της μετακίνησης
ζ. τον τόπο και το μέσο της μετακίνησης
η. το ποσό της δαπάνης και την αντίστοιχη βεβαίωση δέσμευσης πίστωσης για τη συγκεκριμένη μετακίνηση
θ. κάθε άλλο στοιχείο που απαιτείται και ορίζεται ρητά από τις διατάξεις του κοινοποιούμενου νόμου.
Σε περιπτώσεις επείγουσας μετακίνησης με προφορική εντολή ειδικά αιτιολογημένη, η σχετική απόφαση μετακίνησης πρέπει να εκδοθεί και γραπτώς το αργότερο μέσα σε δέκα (10) εργάσιμες ημέρες από την ημερομηνία επιστροφής του μετακινούμενου στην έδρα του, με την προϋπόθεση ότι η απόφαση ανάληψης της σχετικής δαπάνης θα πρέπει να γίνει την ημέρα αναχώρησης. Η προθεσμία αυτή έχει αποκλειστικό χαρακτήρα. Στην περίπτωση που ο μετακινούμενος υπάλληλος, θέλει να παρατείνει την παραμονή του στον τόπο μετάβασης πριν την έναρξη ή μετά το πέρας της προβλεπόμενης εργασίας, κάνοντας χρήση των προβλεπόμενων από τη νομοθεσία αδειών, η Υπηρεσία μπορεί να αναγράψει στην απόφαση μετακίνησης ως ημέρα αναχώρησης ή επιστροφής την ημερομηνία έναρξης ή λήξης της σχετικής άδειας του υπαλλήλου, προκειμένου να δικαιολογηθεί το εισιτήριο της αναχώρησης ή επιστροφής του. Σε κάθε περίπτωση εννοείται ότι δεν καταβάλλονται δαπάνες διανυκτέρευσης και ημερήσιας αποζημίωσης για τις ημέρες τις οποίες ο υπάλληλος δεν ευρίσκεται σε εκτέλεση υπηρεσίας αλλά σε νομοθετημένη άδεια.
Επισημαίνεται ότι οι αποφάσεις μετακίνησης εκδίδονται για όλες τις μετακινήσεις εντός και εκτός έδρας, με εξαίρεση την παράγραφο 1 του άρθρου 6 (επιμελητές κ.λ.π.).
Επί του άρθρου 5 (Θέσεις μετακινουμένων) :
Με τις διατάξεις του άρθρου αυτού ορίζονται τα συγκοινωνιακά μέσα που δικαιούνται να χρησιμοποιούν οι μετακινούμενοι και καθορίζονται ανά κατηγορία οι θέσεις των συγκοινωνιακών αυτών μέσων, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, καθώς και ποιοι μετακινούμενοι υπάγονται σε κάθε μια από αυτές τις κατηγορίες. Με τον κοινοποιούμενο νόμο έγινε ανακατάταξη των θέσεων που δικαιούνται να ταξιδεύουν οι μετακινούμενοι σε σχέση με το προηγούμενο νομοθετικό πλαίσιο (ν. 2685/1999). Επισημαίνεται ιδιαίτερα η μετακίνηση όλων των αναφερομένων στο άρθρο αυτό στην οικονομική θέση αεροπλάνου (πλην των αναφερομένων στο άρθρο 22 του παρόντος, Προέδρου της Δημοκρατίας, μελών Κυβέρνησης, Υφυπουργών).
δείτε εδω όλη την εγκύκλιο
