Τα παιδιά που είναι επιρρεπή στον διαβήτη τύπου 1 και τρώνε μπανάνες, βρώμη και γιαούρτι έχουν περισσότερες πιθανότητες να προσβληθούν από τη νόσο, ενώ η κατανάλωση φράουλας και βατόμουρων μειώνει τον κίνδυνο, σύμφωνα με έρευνα.
Το σιτάρι αναδείχθηκε επίσης από τη μελέτη ως παράγοντας κινδύνου για την αυτοάνοση μορφή διαβήτη, ενώ λαχανικά όπως το μπρόκολο, το κουνουπίδι και το λάχανο έχουν προστατευτική δράση.
Η καθηγήτρια που βρίσκεται πίσω από τα ευρήματα δήλωσε ότι το γεγονός ότι ορισμένα φρούτα περιέχουν ίχνη φυτοφαρμάκων μπορεί να εξηγήσει γιατί ορισμένα από αυτά αυξάνουν, ενώ άλλα μειώνουν, τον κίνδυνο διαβήτη τύπου 1.
Η Suvi Virtanen και οι συνεργάτες της στο Φινλανδικό Ινστιτούτο Υγείας και Πρόνοιας ανέλυσαν τη διατροφή 5.674 παιδιών από τη Φινλανδία που ήταν γενετικά επιρρεπή στη νόσο, παρακολουθώντας τα από τη γέννηση έως την ηλικία των έξι ετών. Ενενήντα τέσσερα από τα παιδιά είχαν αναπτύξει διαβήτη τύπου 1 μέχρι την ηλικία αυτή και άλλα 206 είχαν αναπτύξει αυτοανοσία, πράγμα που σήμαινε ότι διέτρεχαν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο να νοσήσουν.
Οι ερευνητές ανέλυσαν 34 διαφορετικές ομάδες τροφίμων και διαπίστωσαν ότι όσο περισσότερα φρούτα, όπως μπανάνες, βρώμη ή σίκαλη έτρωγαν τα παιδιά, τόσο μεγαλύτερος ήταν ο κίνδυνος εμφάνισης της νόσου.
Το εύρημα αυτό μπορεί να προβληματίσει τους γονείς επειδή, όπως πρόσθεσε η Virtanen, «πολλά από τα τρόφιμα που βρήκαμε ότι σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 1 και της διαδικασίας της νόσου θεωρούνται μέρος μιας υγιεινής διατροφής».
Ωστόσο, αντίθετα, η κατανάλωση φράουλας, βατόμουρων, σμέουρων, φραγκοστάφυλων και άλλων μούρων φάνηκε να προστατεύει τα παιδιά από την πάθηση. Όσο περισσότερο έτρωγαν, τόσο μειωνόταν ο κίνδυνος.
«Τα μούρα είναι ιδιαίτερα πλούσια σε πολυφαινόλες, φυτικές ενώσεις που μπορεί να αμβλύνουν τη φλεγμονή που συνδέεται με την ανάπτυξη διαβήτη τύπου 1.
«Από την άλλη πλευρά, τα φρούτα μπορεί να περιέχουν βλαβερές ουσίες που δεν εμφανίζονται στα μούρα. Για παράδειγμα, τα μούρα μπορεί να είναι απαλλαγμένα από φυτοφάρμακα που βρίσκονται σε άλλα φρούτα», δήλωσε η Virtanen.
«Είναι σημαντικό να ανακαλύψουμε ποιοι παράγοντες σε αυτά τα τρόφιμα ευθύνονται για αυτές τις συσχετίσεις. Εάν διαπιστωθεί ότι τα μούρα περιέχουν έναν συγκεκριμένο προστατευτικό παράγοντα, για παράδειγμα, είτε αυτή η ουσία είτε τα ίδια τα μούρα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη του Τ1D».
