«Υπάρχουν μεμονωμένα περιστατικά όπως για παράδειγμα μια αιμοραγία εγκεφάλου η οποία οδηγεί σε θάνατο. Ένα άτομο νοσηλευόταν τέσσερις μέρες στο νοσοκομείο και βρέθηκε θετικός την 4η ημέρα.
Οι άνθρωποι αυτοί έχουν και αναπνευστικά προβλήματα, διασωληνώνονται. Με ρώτησαν αν αυτόν τον άνθρωπο όταν πέθανε την πέμπτη μέρα αν θα τον καταγράψουμε σαν θάνατο από Covid ή θάνατο από εγκεφαλική αιμοραγία και φυσικά στο να ρισκάρεις μια υποκαταγραφή των θανάτων όπως γινόταν σε άλλες χώρες και ξέραμε ότι γινόταν σε άλλες χώρες της Ευρώπης, τον συνυπολογίσαμε στους θανάτους που καταγράφουμε με τον ιό. Τι σημαίνει αυτό; Ότι μπορεί να έχουμε καταγράψει κάποιους παραπάνω, πάντως σίγουρα όχι λιγότερους».
«Αυτός ήταν ο κανόνας μας και δεν ήταν ενιαίος σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, να καταγράφουμε οποιονδήποτε που είχε ανιχνευθεί ο ιός σαν να πέθανε από τον κορωνοϊό. Άρα ρισκάραμε να καταγράψουμε πιο πολλούς θανάτους από το να καταγράψουμε πιο λίγους και να πούμε ότι υποκαταγράφουμε.
Και ξέρουμε ότι δεν υποκαταγράφαμε από τη συμμετοχή μας σε αυτό το περίφημο ευρωπαϊκό δίκτυο Euromomo που σας έχω πει πολλές φορές, που καταγράφει όλες τις ληξιαρχικές πράξεις θανάτου. Ξέρουμε ότι δεν υπήρχε παραπάνω θνησιμότητα ανά περιοχή. Δεν καταγράψαμε παραπάνω θνησιμότητα όπως έγινε στην Ιταλία, την Ισπανία, την Γαλλία, στην Αγγλία και αλλού».
Ο κ. Τσιόδρας τόνισε πως σε μια επιδημία υπάρχουν και άνθρωποι που δεν τους καταγράφεις και θάνατοι που δεν τους καταγράφεις.
«Αυτό όμως που καταγράφεις θες να είναι το σωστό και αυτό κάνουμε και με τη γρίπη καθώς οποιοσδήποτε πεθαίνει καταγράφεται ότι πέθανε από γρίπη. Στον νέο ιό δεν έχει λυθεί τόσο γρήγορα το θέμα.
Εμείς κάναμε αυτό που θεωρούσαμε σωστό επιστημονικά. Μπορούν να χάθηκαν θάνατοι στην Ευρώπη όπως στην Μεγάλη Βρετανία, αλλά σημασία έχει να πιάσεις την κορυφή του παγόβουνου όσο πιο καλά μπορείς και αυτό το κάναμε πολύ καλά στην Ελλάδα».
