Στην ανάλυσή του ο ΣΕΒ τονίζει ότι το πρόβλημα της αναντιστοιχίας της ζήτησης και της προσφοράς δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού είναι ιδιαίτερα σημαντικό στην Ελληνική αγορά εργασίας, ακόμη και σε συνθήκες υψηλής ανεργίας.
Το πρόβλημα της αναντιστοιχίας της ζήτησης και της προσφοράς δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού είναι ιδιαίτερα σημαντικό στον τομέα της υγείας, τονίζει ο ΣΕΒ. Ποιες δράσεις προτείνει ο Σύνδεσμος
Ξεκινούμε από τον τομέα της υγείας, στον οποίο συντελούνται έντονες θεσμικές, οικονομικές και τεχνολογικές μεταβολές, σημειώνει ο ΣΕΒ. Η παρακολούθηση των αλλαγών αυτών και η υιοθέτηση μιας στρατηγικής ανάπτυξης του ανθρώπινου δυναμικού, που θα προσαρμόζεται σε αυτές, μπορούν να συμβάλλουν καθοριστικά στην ανάπτυξή του. Λαμβάνοντας δε υπόψη ότι η εφαρμογή μιας στρατηγικής ανάπτυξης του ανθρώπινου δυναμικού εμπεριέχει έντονα το στοιχείο της χρονικής υστέρησης, αναπόσπαστο στοιχείο της θα πρέπει να αποτελεί η πρόβλεψη των παραγόντων, που πρόκειται να μεταβάλλουν μεσοπρόθεσμα τη ζήτηση για γνώσεις και δεξιότητες στον τομέα, υπογραμμίζει ο ΣΕΒ.
Ο τομέας προϊόντων και υπηρεσιών υγείας, είναι ένα σημαντικό κλαδικό σύστημα της ελληνικής
οικονομίας , το οποίο περιλαμβάνει τους κλάδους παραγωγής φαρμάκων και καλλυντικών, καθώς και την παροχή υπηρεσιών υγείας από ΝΠΙΔ (ιδιωτικές κλινικές, εργαστήρια, κέντρα αποκατάστασης κλπ).
Πρόκειται για έναν τομέα, με έντονη επενδυτική δραστηριότητα και σημαντική συνεισφορά στην απασχόληση, στο προϊόν και στις εξαγωγές της οικονομίας.
Το πρόβλημα της αναντιστοιχίας της ζήτησης και της προσφοράς δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού είναι ιδιαίτερα σημαντικό στον τομέα της υγείας.
Οι ευκαιρίες ανάπτυξης της παραγωγής φαρμακευτικών προϊόντων είναι ιδιαίτερα σημαντικές, λαμβάνοντας υπόψη, κυρίως, τις δυνατότητες παραγωγής φαρμάκων, την επικείμενη λήξη πατεντών σε φάρμακα ευρείας κατανάλωσης, την επέκταση της παραγωγής σε φυτικά φάρμακα και καλλυντικά και την ενίσχυση της εγχώριας κατανάλωσης γενόσημων φαρμάκων, τονίζει ο ΣΕΒ.
Βασικοί άξονες μιας στρατηγικής ανθρώπινου δυναμικού στον τομέα της υγείας
Στόχος της στρατηγικής ανάπτυξης ανθρώπινου δυναμικού στον τομέα της υγείας θα πρέπει να είναι η αντιμετώπιση της αναντιστοιχίας μεταξύ των γνώσεων και δεξιοτήτων που ζητούν οι επιχειρήσεις και αυτών που προσφέρει το ανθρώπινο δυναμικό του τομέα. Η εν λόγω αναντιστοιχία μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικότερα μέσω της εφαρμογής μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής, η οποία θα περιλαμβάνει συμπληρωματικές πολιτικές, παρά μέσω της εφαρμογής μεμονωμένων και αποσπασματικών πολιτικών. Κατά τον σχεδιασμό μιας στρατηγικής δεξιοτήτων θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το στοιχείο της χρονικής υστέρησης, ενώ η επιτυχία της προϋποθέτει τη συνεργασία επιχειρήσεων και πολιτείας, τονίζει ο ΣΕΒ.
Σε επίπεδο πολιτείας, κρίνεται σκόπιμη η εφαρμογή δράσεων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, οι οποίες θα αποσκοπούν:
1. Στην ενημέρωση των μαθητών για τη μελλοντική ζήτηση ειδικοτήτων, απαιτούμενων γνώσεων και τρόπων απόκτησή τους (πχ μέσω του μαθήματος του επαγγελματικού προσανατολισμού, επισκέψεων σε επιχειρήσεις και διοργάνωσης summer schools για την παρουσίαση κλάδων και ειδικοτήτων).
2. Στην ενίσχυση της εκμάθησης ξένων γλωσσών, ιδίως της αγγλικής.
3. Στην ανάπτυξη μιας σειράς οριζόντιων δεξιοτήτων, όπως είναι η εργασία σε ομάδα, η κριτική σκέψη και η δεξιότητα συνεχούς μάθησης (learning to learn).
4. Στην ενίσχυση της διδασκαλίας των μαθημάτων που οδηγούν στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων σχετικά με την Επιστήμη, την Τεχνολογία, τη Mηχανική και τα Μαθηματικά (δεξιότητες STEM).
Σε επίπεδο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, η πολιτεία θα πρέπει να εστιάσει:
5. Στην ανάπτυξη των γνώσεων και τεχνικών δεξιοτήτων, ενισχύοντας, μεταξύ άλλων, την εμπειρική διάσταση των προγραμμάτων σπουδών (πχ μέσω της επέκτασης της εξάμηνης πρακτική άσκησης σε όλα τα συναφή με τον κλάδο ΑΕΙ κλπ).
6. Στην εκμάθηση της αγγλικής γλώσσας σε πολύ καλό επίπεδο και ιδίως της ορολογίας.
7. Στην ανάπτυξη ψηφιακών δεξιοτήτων μέσω της χρήσης νέων τεχνολογιών.
8. Στην ανάπτυξη μιας σειράς γενικών δεξιοτήτων, όπως της εργασίας σε ομάδα, της επικοινωνίας, της διαπραγμάτευσης, μέσω της ενθάρρυνσης των ομαδικών εργασιών και της διοργάνωσης εξειδικευμένων και μικρής διάρκειας σεμιναρίων.
9. Στην αναβάθμιση των γραφείων διασύνδεσης των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων με το κατάλληλο ανθρώπινο κεφάλαιο και υλικοτεχνική υποδομή.
10. Στην αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των αποτελεσμάτων των ερευνητικών προγραμμάτων, για παράδειγμα μέσω της σύστασης εταιρειών «τεχνολοβλαστών» (spin off).
Η αποτελεσματικότητα των παραπάνω πολιτικών περιορίζεται, αν ταυτόχρονα δεν ληφθούν μέτρα ανάσχεσης των εκροών ανθρώπινου δυναμικού από την πολιτεία, μέσω:
11. Της παροχής φορολογικών κινήτρων για ενίσχυση των δαπανών για έρευνα και ανάπτυξη.
12. Της αξιοποίησης όλων των χρηματοδοτικών εργαλείων για τη χρηματοδότηση ερευνητικών προγραμμάτων.
Επιπλέον, μια σειρά πρωτοβουλιών θα μπορούσε να αναληφθεί και σε επίπεδο κλάδου, η οποία θα αφορά:
13. Στην παροχή προγραμμάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης σε θέματα κλαδικού ενδιαφέροντος (πχ
θεσμικές εξελίξεις στον κλάδο).
14. Στην εφαρμογή σύγχρονων εργαλείων συμβουλευτικής (πχ. mentoring), τα οποία θα φέρουν σε επαφή τους νέο-εισερχόμενους στην αγορά με στελέχη του κλάδου, για την κατάρτιση ενός πλάνου σταδιοδρομίας και τον προσδιορισμό των αποτελεσματικότερων τρόπων επίτευξής του.
15. Στη σύσταση ενός εθνικού συμβουλίου δεξιοτήτων στον τομέα της υγείας. Το συμβούλιο αυτό θα μπορούσε να επιφορτισθεί με την περιοδική δημοσίευση στοιχείων για ειδικότητες και δεξιότητες του κλάδου που βρίσκονται σε σχετική έλλειψη, το σχεδιασμό και υλοποίηση προγραμμάτων κατάρτισης, τόσο για τους εργαζόμενους, όσο και για τους άνεργους του κλάδου, τη σύνδεση των επιχειρήσεων με το εκπαιδευτικό σύστημα κλπ .
Ιδιαίτερα σημαντικές είναι και οι δράσεις που προϋποθέτουν τη συνεργασία επιχειρήσεων και
πολιτείας, τονίζει ο ΣΕΒ.
Η εν λόγω συνεργασία αφορά:
16. Στη λειτουργία ενός αποτελεσματικού μηχανισμού διάγνωσης υφιστάμενων και πρόγνωσης των μελλοντικών αναγκών σε ειδικότητες, γνώσεις και δεξιότητες, του οποίου οι εκροές θα αποτελέσουν εισροές για το σχεδιασμό της στρατηγικής ανάπτυξης του ανθρώπινου δυναμικού του κλάδου.
17. Στη συνεργασία επιχειρήσεων και πολιτείας, στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού συστήματος, η οποία θα αφορά, μεταξύ άλλων, στα προγράμματα πρακτικής άσκησης, στην επικαιροποίηση των προγραμμάτων προπτυχιακών και μεταπτυχιακών σπουδών, στη συνεργασία στον τομέα της έρευνας, στην χορήγηση υποτροφιών, στην ανταλλαγή προσωπικού, στη διευκόλυνση της πανεπιστημιακής έρευνας, μέσω της πρόσβασης των ερευνητών στα ερευνητικά κέντρα των επιχειρήσεων και στην πραγματοποίηση κοινών εργαστηρίων (workshops) και προσομοιώσεων.
