Ο Δημήτρης Παπαδημούλης είπε μεταξύ άλλων τα εξής:
"Νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε περισσότερα και να συνθέσουμε γύρω από κάποια σημεία τη θέση μας για να περάσουμε στην αντεπίθεση.
Σημείο πρώτο: όχι στην Ευρώπη-Φρούριο, που δημιουργεί τείχη. Χρειάζεται σεβασμός από όλα τα κράτη μέλη της Σύμβασης της Γενεύης.
Δεύτερο: Βοήθεια και όχι τιμωρία στην Ελλάδα και στον ελληνικό λαό, που παρά τα προβλήματα, τις αδυναμίες και τις καθυστερήσεις, σώζει αυτή τη στιγμή την τιμή της Ευρώπης διασώζοντας τους πρόσφυγες προσπαθώντας να τους δώσει στέγη και τροφή.
Τρίτο: Καταγγελία των μονομερών ενεργειών, όπως της Αυστρίας και άλλων χωρών που κλείνουν σύνορα και ακυρώνουν την υλοποίηση κοινών αποφάσεων.
Τέταρτο: Ασφαλής ευρωπαϊκός διάδρομος για τους πρόσφυγες. Για να υλοποιηθούν όσα έχουν αποφασιστεί.
Πέμπτο -και δεν τα αναφέρω με σειρά ιεραρχική: Επιτάχυνση των πρωτοβουλιών για να γίνει ειρήνη στη Συρία, με πολιτική λύση. Το πρόβλημα πρέπει να αντιμετωπιστεί και να λυθεί στην ρίζα του.
Έκτο: Εφαρμογή επιτέλους, της απόφασης του Σεπτεμβρίου για αναλογική μετεγκατάσταση των προσφύγων.
Και έβδομο: Εφαρμογή της απόφασης για resettlement, μεταξύ ΕΕ - Τουρκίας, όπως έχει συμφωνηθεί.
Στέκομαι λίγο σε αυτό. Το καθεστώς Ερντογάν, εκμεταλλευόμενο την ανοχή και τη στήριξη της ελίτ των Βρυξελλών, παίζει ένα ανατολίτικο παζάρι με τις προσφυγικές ροές, ανοιγοκλείνοντας τις στρόφιγγες. Μέσα στον Φεβρουάριο, από τις 16-18 του μήνα, υπήρξαν 600 πρόσφυγες που πήγαν σε ένα μικρό ελληνικό νησί, το Καστελόριζο. Δεν είχαν περάσει ποτέ πριν πρόσφυγες στο Καστελόριζο - ούτε και θα το έχετε ξανακούσει, όλο το 2015. Διότι γεωγραφικά δεν βρίσκεται στην πορεία των προσφυγικών ροών. Βρίσκεται όμως σε μια περιοχή όπου η Τουρκία θέλει να παιχνίδια κυριαρχίας και χρησιμοποιεί ανθρώπινες ζωές για να στήσει αυτό το ανατολίτικο παζάρι με τις Βρυξέλλες, για ζητήματα όπως το Κουρδικό, το Συριακό ή ο ρόλος της στην περιοχή.
Καταλήγοντας, θεωρώ ότι αυτή η συζήτηση θα πρέπει να οδηγήσει και στο "τι κάνουμε". Βρίσκω ότι η πρωτοβουλία που ανέπτυξε η Κόννι Έρνστ, προκειμένου να συντάξουμε μια επιστολή με τις θέσεις μας, είναι μια καλή πρωτοβουλία. Και πρέπει όλοι να τη στηρίξουμε. Όπως επίσης προτείνω να υπάρξει ανακοίνωση της προέδρου μας, της Γκάμπι Τσίμερ, που να θέτει αυτά τα ζητήματα και κυρίως τα επίκαιρα θέματα, για την ανθρωπιστική κρίση και τις μονομερείς ενέργειες κάποιων κρατών μελών.
Τέλος, και κυριότερο νομίζω, συντρόφισσες και σύντροφοι, είναι ότι πρέπει να κάνουμε περισσότερα και σε εθνικό επίπεδο: χρειάζεται όλες οι αντιπροσωπείες, όλα τα κόμματα που μετέχουν στην Ευρωομάδα της αριστεράς, να πάρουν πρωτοβουλίες για ένα κίνημα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες πριν απ' όλα, αλλά και προς όσους σώζουν την τιμή της Ευρώπης στο προσφυγικό, όπως είναι ο Ελληνικός λαός. Πρωτοβουλίες αλληλεγγύης και στήριξης σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα! Όπου υπάρχουμε και έχουμε φωνή!
Κόντρα στην άκρα δεξιά να είναι η δική μας ατζέντα και όχι μόνο με πολιτικές ανακοινώσεις, αλλά και με ανθρώπινη και ανθρωπιστική βοήθεια: Υπάρχουν χώρες όπως η Ουγγαρία, που δεν έχουν στείλει μια κουβέρτα στην Ελλάδα, που δεν έχουν στείλει έναν άνθρωπο από τη Frontex, που δεν έχουν στείλει μια σκηνή! Σε αυτό, ας απαντήσουμε εμείς οι Αριστεροί, με τη δική μας κινηματική και πολιτική πρωτοβουλία".
