Έχοντας ταπεινωθεί από τον Παύλο Πολάκη και βλέποντας τα δημοσκοπικά ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ να κατρακυλάνε, ο Κασσελάκης επιχειρεί ένα μεγάλο άλμα το οποίο θα τον οδηγήσει είτε στο κενό είτε στην πολιτική επιβίωση. Στην ουσία, επιδιώκει να θυσιάσει τον ΣΥΡΙΖΑ για να μείνει αρχηγός σε ένα καινούργιο κόμμα, απολύτως προσωποπαγές.
Οι καταστατικές αλλαγές
Οι καταστατικές αλλαγές που προτείνει ο Κασσελάκης, ρίχνουν αυλαία στον ΣΥΡΙΖΑ. Ασφαλώς η πιο εντυπωσιακή αλλαγή είναι αυτού του ονόματος. Ο Κασσελάκης θέλει να μετονομάσει τον ΣΥΡΙΖΑ σε Συνασπισμό Σύγχρονης Αριστεράς.
Πολύ μεγάλης σημασίας είναι όμως και οι υπόλοιπες αλλαγές που προτείνει:
- Η Κεντρική Επιτροπή καταργείται και αντικαθίσταται από ένα νεφελώδες Εθνικό Συμβούλιο στο οποίο θα συμμετέχουν ex officio οι βουλευτές και οι ευρωβουλευτές. Οι ex officio συμμετοχές σημαίνουν στην πράξη ότι αυτό το Εθνικό Συμβούλιο δεν θα είναι το ανώτερο καθοδηγητικό του κόμματος.
- Οι βουλευτές αποκλείονται από όλα τα κομματικά όργανα πλην του Εθνικού Συμβουλίου, δηλαδή εσωκομματικά αποδυναμώνονται πλήρως.
- Η αποδυνάμωση των βουλευτών περνάει και μέσα από το όριο των τριών συνεχόμενων θητειών.
Στο καινούργιο κόμμα που επιδιώκει να δημιουργήσει ο Κασσελάκης, θα επικρατεί η ενός ανδρός αρχή, στο όνομα πάντοτε της «κυριαρχίας των μελών». Η ουσιαστική απουσία ισχυρών καθοδηγητικών οργάνων και η ψευδεπίγραφη αδιαμεσολάβητη σχέση του αρχηγού με τη βάση παντού και πάντοτε έχει οδηγήσει στην αφυδάτωση της εσωκομματικής δημοκρατίας και τη δημιουργία ενός ιδιότυπου «μοναρχικού» καθεστώτος.
Οι επιδιώξεις Κασσελάκη
Στις 5 Ιουνίου ο Κασσελάκης διαβεβαίωνε ότι δεν θα επιχειρούσε την αλλαγή του ονόματος του ΣΥΡΙΖΑ. Η κωλοτούμπα του δείχνει ότι οι προτάσεις του δεν συνιστούν μια σχεδιασμένη κίνηση μεταρρύθμισης της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά ένα βεβιασμένο στρατήγημα προσωπικής επιβίωσης.
Κατ’ αρχάς, με τις καταστατικές αλλαγές ο Κασσελάκης θέλει να αλλάξει την ατζέντα, για να περάσει σε δεύτερο πλάνο η μεγάλη ήττα υπέστη από τον Παύλο Πολάκη. Θέλει επίσης να «εκδικηθεί» τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ για το «κάζο» που υπέστη στην ψηφοφορία για την αποπομπή του Σωκράτη Φάμελλου.
Το μεγάλο στοίχημα όμως για τον Κασσελάκη είναι η διεξαγωγή της τελικής αναμέτρησης με τους 87 της εσωκομματικής αντιπολίτευσης σε ένα πεδίο που θεωρεί ότι είναι το πιο ευνοϊκό για τον ίδιο. Ο Κασσελάκης εκτιμά ότι είναι προς το συμφέρον του η συζήτηση να μην επικεντρωθεί στην αλλοπρόσαλλη και επιζήμια για το κόμμα πολιτική του, αλλά σε ένα πιο αφηρημένο πεδίο, στο οποίο ο ίδιος θα εμφανίζεται ως υπερασπιστής της «δημοκρατίας των μελών» απέναντι στην «κομματική γραφειοκρατία». Σε περίπτωση που βγει νικητής, θα έχει την ευχέρεια να αποπέμψει τον Τσίπρα και τους 87, δημιουργώντας ένα ΙΧ κόμμα.
Το πρόβλημα για τον Κασσελάκη είναι ότι μια τόσο προφανής εργαλειοποίηση των καταστατικών αλλαγών, δεν μπορεί να περάσει εύκολα, ακόμα και σε ένα κόμμα σε κατάσταση vertigo. Δύσκολα μπορείς να πείσεις για τις καλές προθέσεις σου, όταν επαναφέρεις στην πιο δύσκολη στιγμή σου μια αλλαγή την οποία είχες απορρίψει μόλις πριν τρεις μήνες. Δύσκολα, επίσης, μπορείς να πείσεις ότι είσαι με τη «βάση» ενάντια στους «μηχανισμούς», όταν στηρίζεσαι στους μηχανισμούς προκειμένου να μπλοκάρεις την προσφυγή στη βάση για τη λύση του ζητήματος της ηγεσίας. Και ακόμα πιο δύσκολα μπορείς να πείσεις για το οτιδήποτε, όταν το κόμμα στο οποίο ηγείσαι, έχει φτάσει στο χείλος της καταστροφής.
