Συγκεκριμένο οδικό χάρτη, για το πώς η Ελλάδα θα αποκτήσει υγιές τραπεζικό σύστημα, παρουσίασε κατά την ομιλία του στη συζήτηση, στην Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής, με θέμα: «Κύρωση της Σύμβασης Συγχώνευσης και Επένδυσης μεταξύ του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και της «THRIVEST HOLDING LTD», ο Βουλευτής Α’ Αθήνας και εισηγητής του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Παύλος Γερουλάνος.
Στην αρχή της ομιλίας του, ο Παύλος Γερουλάνος, ανέφερε μία ιστορία – χαρακτηριστικό παράδειγμα του άρρωστου τραπεζικού συστήματος: «Γερμανός επιχειρηματίας πάει σε τράπεζα στο Παγκράτι, για να ανοίξει εταιρία τεχνητής νοημοσύνης. Σε κάποιους μπορεί να ακούγεται σαν ανέκδοτο. Δεν είναι. Αλλά δυστυχώς ανέκδοτο, κακόγουστο, γίνεται στην πορεία. Ο Γερμανός αυτός έχει ήδη εταιρία τεχνητής νοημοσύνης, στην Κολωνία. Και θέλει να ανοίξει παράρτημα στον Νέο Κόσμο, στα όρια με τον Δήμο Βύρωνα. Βρίσκει 18 Ελληνόπουλα με διδακτορικά, σε θέματα που τον ενδιαφέρουν. Και πάει στην τράπεζα, για να ζητήσει δάνειο. Όλα πάνε καλά, μέχρι που ο τραπεζίτης ζητάει ενέχυρο. «Τι ενέχυρο;» ρωτάει ο αφελής Γερμανός. «Ένα σπίτι, για παράδειγμα», του απαντάει ο τραπεζίτης. «Μα έχω το business plan που σας έστειλα. Δεν το διαβάσατε; Έχουμε πείρα σε αυτό που κάνουμε, βάζουμε δικά μας κεφάλαια, παίρνουμε ρίσκο και δημιουργούμε θέσεις εργασίας για καλά αμειβόμενους Έλληνες επιστήμονες. Δεν φτάνει;» «Δυστυχώς, όχι» απαντάει, εμφατικά, ο τραπεζίτης. Και κάπου εκεί τελειώνει το όνειρο του Γερμανού, που είχε εντυπωσιαστεί με την ποιότητα των νέων Ελληνίδων και Ελλήνων, που είχε επιλέξει. Μαζί και το όνειρο αυτών των νέων ανθρώπων, να μείνουν στην πατρίδα τους να κάνουν επάγγελμα αυτό που σπούδασαν…»
«Η έλλειψη φαντασίας και γνώσης στη χρηματοδότηση νέων δραστηριοτήτων, το υψηλό κόστος λειτουργίας, και η άρνηση των τραπεζών να χρηματοδοτήσουν μικρομεσαίες επιχειρήσεις, πνίγουν στην αδράνεια την ελληνική δημιουργία και διώχνουν τα παιδιά μας στο εξωτερικό. Τίποτα δεν διατηρεί το σημερινό αδιέξοδο στο παραγωγικό μοντέλο, όσο η έλλειψη ενός τραπεζικού συστήματος με προοπτική», συμπλήρωσε ο Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ.
Αναφερόμενος στη συγκεκριμένη σύμβαση, ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ, ανέφερε χαρακτηριστικά τα εξής: «Μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα υγιές τραπεζικό σύστημα, μόνο αν δημιουργήσουμε υγιή ανταγωνισμό. Για αυτό και εμείς δεν είμαστε αντίθετοι στη δημιουργία 5ου πυλώνα. Άρα, όλα καλά; Η απάντηση εδώ, είναι ένα εμφατικό όχι. Και για αυτό, επιφυλασσόμαστε. Για να σας κάνουμε μια σειρά από ερωτήσεις, που απαιτούν καθαρές απαντήσεις. Τις βάζω σε δύο ενότητες: Πρώτη ενότητα, λύνει αυτή η σύμβαση το πρόβλημα ανταγωνιστικότητας των Ελληνικών τραπεζών; Και δεύτερο, γίνεται με τους καλύτερους όρους για τους Έλληνες φορολογούμενους;».
Στη συνέχεια, ο Παύλος Γερουλάνος, ανέφερε χαρακτηριστικά παραδείγματα του τι θα συνιστούσε ολοκληρωμένη, τραπεζική πολιτική: «Θα μπορούσαμε, για παράδειγμα, να έχουμε δημόσιες τράπεζες. Μην σας φοβίζει ο όρος. Στη Γερμανία, 35% περίπου των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, στηρίζονται άμεσα από το κράτος, με σκοπό να πυροδοτήσουν τοπικές οικονομίες. Θα μπορούσαμε να έχουμε τοπικά χρηματοπιστωτικά εργαλεία ανάπτυξης, χρηματοδοτούμενα και με ΕΣΠΑ, μια πρόταση που συγκρότησαν συνεργάτες μου, που αξιοποιεί Ευρωπαϊκά κονδύλια, με σκοπό να μην πάνε άμεσα και μόνο σε μεγάλες επιχειρήσεις, αλλά και σε τοπικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που στηρίζουν περιφερειακά προγράμματα ανάπτυξης. Θα μπορούσαμε, επίσης, να δώσουμε παραπάνω κίνητρα σε επενδυτές που θέλουν να δημιουργήσουν τράπεζες για καινοτόμες, αγροτικές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Και θα μπορούσαμε, ως χώρα, να αξιοποιήσουμε τα εκατοντάδες νέα χρηματοπιστωτικά εργαλεία, που φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, σε κάθε γωνιά του κόσμου».
Και ολοκλήρωσε την ομιλία του, απευθύνονταας πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα προς την κυβέρνηση, με αναφορά στους πολίτες, τη μικρομεσαία και την αγροτική επιχείρηση:
«Και τέλος, υπάρχει τίποτα μέσα στη συμφωνία, έστω κάτι για τα μάτια του κόσμου, που να διασφαλίζει ότι αυτή η συμφωνία θα αλλάξει το σκηνικό στις Ελληνικές τράπεζες; Κάτι που να τους δεσμεύει, ως προς τις καινοτόμες ή τις μικρομεσαίες ή τις αγροτικές επιχειρήσεις; Κάτι που να ζητάει μέρος των χρημάτων που δίνει ο Έλληνας φορολογούμενος, να πάει εκεί που θα βοηθήσει πραγματικά την Ελληνική οικονομία; Ή φτιάχνουμε μια τράπεζα κατ’ εικόνα και ομοίωση των άλλων τεσσάρων, που θα εκμεταλλευτεί μια ολιγοπωλιακή κατάσταση για να βγάλει λεφτά για τους ιδιώτες, αγνοώντας τον ουσιαστικό ρόλο του χρηματοπιστωτικού συστήματος; Για αυτές τις ερωτήσεις περιμένω, ειλικρινά, τις απαντήσεις σας. Όταν όμως απαντήσετε, σας παρακαλώ να έχετε στο μυαλό σας εκείνους τους γονείς των 18 παιδιών, που ελπίζουν ότι μια μέρα τα όνειρά τους θα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα και σ’ αυτήν τη χώρα».
