Μια 15αετή διαδρομή, με πολλούς και σημαντικούς σταθμούς, έφτασε στο τέλος της, μετά την απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να παραιτηθεί από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.
Με τις δηλώσεις του από το Ζάππειο, ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε δημόσια την απόφαση που είχε κάνει γνωστή νωρίτερα στα μέλη του διευρυμένου Εκτελεστικού Γραφείου του κόμματος. Έκανε λόγο για την ανάγκη να «εφεύρουμε ένα νέο ΣΥΡΙΖΑ». Ανακοινώνοντας την παραίτησή του, μίλησε για τις ιστορικές στιγμές στις οποίες κυβέρνησε ο ΣΥΡΙΖΑ, δηλώνοντας περήφανος που υπήρξε ο πρώτος Αριστερός πρωθυπουργός της χώρας.
«Δηλώνω περήφανος για όσα πετύχαμε, για την έξοδο από τα μνημόνια και την ρύθμιση του δημόσιου χρέους», ανέφερε μεταξύ άλλων.
Άμεση προτεραιότητα είναι ο νέος ΣΥΡΙΖΑ τόνισε στη συνέχεια, σημειώνοντας πως θα ήταν υποκριτικό να μείνει στα λόγια και να μην συνεχίσει με πράξεις. Αποφάσισα λοιπόν να προτείνω την εκλογή νέας ηγεσία όπως προβλέπει το καταστατικό μας, τόνισε, σημειώνοντας πως ο ίδιος δεν θα είναι υποψήφιος.
Οι «πρωταγωνιστές» της διαδοχής
Πάντως, στην Κουμουνδούρου, πέρα από το φορτισμένο κλίμα, έχει ανοίξει για τα καλά το πόκερ των μνηστήρων της καρέκλας του προέδρου, με τις παρασκηνιακές διεργασίες να είναι ήδη πυρετώδεις, αλλά χωρίς μέχρι στιγμής να εκφράζονται δημόσια προθέσεις. Τα ονόματα που κατά καιρούς έχουν ακουστεί ότι θα είχαν χαρακτηριστικά ηγετικής φυσιογνωμίας και ενδεχομένως να ενδιαφέρονταν είναι διάφορα.
Από την κεντρική τάση των λεγόμενων «6+6» οι Έφη Αχτσιόγλου και Αλέξης Χαρίτσης, οι οποίοι διαθέτουν επικοινωνιακά, οργανωτικά και τεχνοκρατικά προσόντα. Από τη «ΡΕΝΕ» , η οποία βρίσκεται επίσης στο κέντρο της πολιτικής γεωγραφίας του κόμματος, έχει αναδειχθεί το τελευταίο διάστημα ο Διονύσης Τεμπονέρας, ο οποίος έχει αφήσει θετικές εντυπώσεις για τον συγκροτημένο λόγο του. Από την πλευρά της αριστερόστροφης «Ομπρέλας», ο Ευκλείδης Τσακαλώτος θεωρείται ο ωριμότερος πολιτικά και φαίνεται να έχει το προφίλ μιας έντιμης αξιοπιστίας και αποτελεσματικότητας, δεδομένου και του ρόλου του για την έξοδο από τα μνημόνια. Από την πλευρά της «Κίνησης Μελών», που έχει και τη μεγαλύτερη οργανωτική δύναμη, η Ρένα Δούρου και ο Παύλος Πολάκης αναγνωρίζονται από αρκετό κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ ότι έχουν δώσει αιματηρές μάχες με τη ΝΔ και το σύστημα εξουσίας της.
Προφανώς, όλα τα παραπάνω πρόσωπα έχουν και σημαντικά αρνητικά χαρακτηριστικά, τα οποία θα εκτεθούν στη δημοσιότητα κατά τη, μάλλον σύντομη χρονικά, περίοδο ανάδειξης νέας ηγεσίας. Σε κάθε περίπτωση, αρνητικά και θετικά θα μπουν στο μεγεθυντικό φακό και θα αξιολογηθούν μέχρι να αποφασιστεί πιο από αυτά τα στελέχη θα μπορούσε να έχει πρωθυπουργήσιμο προφίλ, το οποίο είναι, μάλλον, το βασικότερο κριτήριο ανάδειξης νέου προέδρου, δεδομένου ότι είναι και το βασικό χαρακτηριστικό που πρέπει να έχει ο επόμενος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να τον μετατρέψει ξανά σε κόμμα εξουσίας.
Το χρονοδιάγραμμα και οι προσωρινές θέσεις
Σε ότι αφορά τις διαδικασίες, το τοπίο παραμένει εξαιρετικά θολό, αλλά δεν θεωρείται απίθανο να συνεδριάσει η Πολιτική Γραμματεία του κόμματος γύρω στο Σάββατο. Σε σχέση με το πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος (ψηφίζεται από τα μέλη της), ακόμη δεν έχει ξεκαθαριστεί αν θα πρέπει να γίνει με ανταγωνισμό προσώπων ή με συναίνεση όλων των πλευρών.
Για αυτή τη θέση η έμπειρη κοινοβουλευτικά Όλγα Γεροβασίλη και ο δυνατός ρητορικά Νάσος Ηλιόπουλος θεωρούνται πρόσωπα που, δεδομένου ότι φέρονται να ξεκαθαρίζουν πως δεν θα διεκδικήσουν την προεδρία, ενδεχομένως να μπορούσαν να ηγηθούν στο σύντομο διάστημα μέχρι την ανάδειξη νέου προέδρου.
Αυτό το τελευταίο είναι εξαιρετικά πιθανό να διαρκέσει μέχρι το σαββατοκύριακο 9-10 Σεπτεμβρίου, δεδομένου ότι το επόμενο θα είναι αυτό της παρουσίας του (νέου) αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη ΔΕΘ.
