«Θα ήθελα πρώτα, και από αυτό το βήμα, να καταδικάσω με τον πιο απόλυτο τρόπο μια ακόμα αποτρόπαια πράξη της ακροδεξιάς τρομοκρατίας, αυτή τη φορά στη Νέα Ζηλανδία ότι σε μια χώρα μακρινή είναι αλήθεια, αλλά κανείς και καμία δεν είναι πλέον αρκετά μακριά» είπε ο Αλ. Τσίπρας, τονίζοντας ότι κανείς και καμία δεν είναι ασφαλής από μανιασμένους δολοφόνους της φυλετικής, εθνοτικής, θρησκευτικής καθαρότητας, είτε στην Ούτογια της Νορβηγίας είτε στο Κράιστσερτς της Νέας Ζηλανδίας.
«Ας αναλογιστούν ξανά τις ευθύνες τους όλοι εκείνοι που προάγουν την ισλαμοφοβία, τη μισαλλοδοξία, το μίσος για τους διαφορετικούς και το κάνουν μάλιστα, και αυτό είναι το πιο εξοργιστικό, ακόμα και στα έδρανα των εθνικών κοινοβουλίων μας ή σε αυτά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου».
Με αφορμή το Brexit, ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην «θλιβερή ανάδυση ακροδεξιών, ξενοφοβικών, ρατσιστικών δυνάμεων σε χώρες της Ευρώπης, ακόμα και σε κάποιες που φημίζονταν για τις δημοκρατικές τους παραδόσεις, και τη σταθερότητα των πολιτικών τους θεσμών».
«Πάνω στο έδαφος της κρίσης σε αρκετές χώρες, η ακροδεξιά πέτυχε να εκφράζει τον θυμό και την απογοήτευση των λαϊκών μαζών από τις κραυγαλέες αποτυχίες του ευρωπαϊκού οικοδομήματος και της διαχείρισης της μεγάλης οικονομικής κρίσης» είπε ο Αλ. Τσίπρας, τονίζοντας ότι η ακροδεξιά εκφράζει οργή και την απογοήτευση, αλλά ούτε στο ελάχιστο δεν εναντιώνεται στα πανίσχυρα συμφέροντα των ισχυρών.
«Παρουσιάζεται ως αντισυστημική δύναμη, αλλά ούτε στο ελάχιστο δεν εναντιώνεται στο οικονομικό κατεστημένο. Ούτε στο ελάχιστο δεν αποπειράται να μετριάσει την κυριαρχία του κεφαλαίου επί των δυνάμεων της εργασίας. Το αντίθετο».
Όπως είπε, η ακροδεξιά αναλαμβάνει κυβερνητικές ευθύνες και επιχειρεί τις πιο ακραίες νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις μεταρρυθμίσεις του Βίκτορος Όρμπανμε την ασυδοσία στις απολύσεις και τις αντίστοιχες μεταρρυθμίσεις που προωθούν οι ομοιδεάτες του στην Αυστρία και άλλες χώρες.
«Και μην ξεχνάμε ότι η ακροδεξιά μοιράζεται με τον νεοφιλελευθερισμό την ίδια κοινωνική φιλοσοφία.
Την ίδια περιφρόνηση των αδύναμων, των νικημένων, την ίδια επιθυμία για τη συντριβή και την εκκαθάριση των μη προσαρμόσιμων. Βλέπουμε ότι αυτό το κυρίαρχο δόγμα μετατοπίζεται από το κομμάτι της μετριοπαθούς κεντροδεξιάς στο όχημα της ακροδεξιάς» είπε χαρακτηρίζοντας εξαιρετικά επικίνδυνο το φαινόμενο.
Οι δυνάμεις της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, έχουμε καθήκον να δώσουμε τη μάχη ενάντια στη λιτότητα και τον νεοφιλελευθερισμό αλλά και ενάντια στην ακροδεξιά και το εθνικιστικό μίσος» είπε ο πρωθυπουργός τονίζοντας ότι «δεν πρέπει να επιτρέψουμε, να καρπωθεί την λαϊκή δυσαρέσκεια η νέα ακροδεξιά της Ευρώπης, όπως δεν πρέπει να επιτρέψουμε να βγουν αλώβητες από αυτή τη μάχη οι δυνάμεις της λιτότητας».
Τόνισε ότι δεν αρκεί να διαθέτουμε ένα αντινεοφιλελεύθερο και ευρω-κριτικό πολιτικό πρόγραμμα, αλλά ταυτόχρονα να προσφέρουμε στους ευρωπαϊκούς λαούς μια σύγχρονη, εύληπτη και πειστική εναλλακτική λύση, «για να ξεριζώσουμε το μίσος και το φόβο που θρέφουν την άκρα δεξιά, πρέπει να γίνουμε ικανοί να παράγουμε απαντήσεις και πολιτικά παραδείγματα βελτίωσης της ζωής των ανθρώπων».
Όπως είπε, «μάχιμο πρόγραμμα, δεν είναι ένα πρόγραμμα που διακηρύττει απλά τον αντικαπιταλισμό μας σε κάθε σελίδα, αλλά ένα πρόγραμμα που δείχνει ότι είμαστε έτοιμοι και ικανοί να δουλέψουμε με τους πολίτες για να αλλάξουμε τα πράγματα, σήμερα».
«Για να καταφέρουμε να σταματήσουμε την νεοφιλελεύθερη κυριαρχία και να αρχίσει να γίνεται βήμα- βήμα πράξη αυτή η "Ευρώπη των πολλών", χρειαζόμαστε όμως όχι μόνο να μιλάμε για τους πολλούς, αλλά και να συμμαχήσουμε μαζί τους» υπογράμμισε ο Αλ. Τσίπρας, προσθέτοντας πως χρειαζόμαστε «πέρα από στρατηγική και πρόγραμμα για τους πολλούς χρειαζόμαστε και μια συμμαχία με τους πολλούς».
«Μια συμμαχία με τις κοινωνικά αποκλεισμένες και συμπιεσμένες κοινωνικές τάξεις και ομάδες, που κλήθηκαν να πληρώσουν το κόστος μιας διεθνούς κρίσης που δεν δημιούργησαν, αλλά και με τις πολιτικές δυνάμεις που συνομολογούν, έστω και με αντιφάσεις, ότι η Ευρώπη και οι λαοί της χρειάζονται επειγόντως αλλαγή πορείας» σημείωσε και τόνισε την ανάγκη μιας ευρείας κοινωνικής και πολιτικής προοδευτικής συμμαχίας, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, για την αναχαίτιση της ακροδεξιάς και του νεοφιλελευθερισμού.
«Έχουμε ιστορικό καθήκον να αγωνιστούμε από κοινού με όλες αυτές τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις παρά τις υπαρκτές διαφορετικότητες, για να αλλάξουμε τη σημερινή, ζοφερή πραγματικότητα.
Για να δείξουμε στην πράξη ότι δεν είναι φυσικό φαινόμενο οι κοινωνικές ανισότητες, όπως ισχυρίζονται οι νεοφιλελεύθεροι.
Και ότι δεν ευθύνονται οι πρόσφυγες και οι μετανάστες για τα κοινωνικά δεινά και την σημερινή υπαρξιακή κρίση της Ευρώπης, όπως ισχυρίζονται οι ρατσιστές και εθνικιστές ακροδεξιοί» είπε ο Αλ. Τσίπρας και πρόσθεσε: .
«Για να γίνουμε πειστικοί, πρέπει να ξαναπιάσουμε το νήμα του διεθνισμού των νέων κοινωνικών κινημάτων και της ίδιας μας της ιστορικής κληρονομιάς. Να ξεφύγουμε από τον εθνοκεντρισμό και τον ιδιότυπο εθνικισμό κομματιών της Αριστεράς, που επιχειρούν να απαντήσουν στην άνοδο της Ακροδεξιάς με τον πιο αυτοκαταστροφικό και βλαπτικό τρόπο».
Καταλήγοντας τόνισε ότι χρειαζόμαστε ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα και μία ξεκάθαρη τοποθέτηση, αν είμαστε με την Ευρώπη ή όχι.
Όπως είπε, «το πεδίο της πολιτικής και ταξικής αντιπαράθεσης βρίσκεται στην Ευρώπη και εκεί οφείλουμε να δώσουμε τις μάχες».
«Δηλώνουμε παρόντες σε αυτή την ιστορική μάχη, για τη νίκη των δυνάμεων της προόδου, για την Ευρώπη των πολλών και όχι των λίγων» είπε ο Αλ. Τσίπρας, κλείνοντας την ομιλία του, αφού κάλεσε όλες τις προοδευτικές δυνάμεις, «με αυτοπεποίθηση και τόλμη», από τους Πράσινους και τους Σοσιαλιστές, που επανατοποθετούνται πολιτικά, μέχρι τους ριζοσπάστες της Αριστεράς, χωρίς αποκλεισμούς, σε ένα μεγάλο, ενωτικό μέτωπο για την Ευρώπη των πολλών.
«Για την υπεράσπιση και τη διεύρυνση της δημοκρατίας. Για την εφαρμογή πολιτικών ισότητας και δίκαιης ανάπτυξης. Για να σταματήσουμε τον εκφασισμό της δημόσιας σφαίρας και της πολιτικής στην Ευρώπη» όπως είπε, τονίζοντας ότι ο ιστορικός ρόλος της Αριστεράς είναι «να πηγαίνει μπροστά τις εξελίξεις προς όφελος των λαών και όχι να μένει κλεισμένη στα υπνωτήρια της πολιτικής αυτοεπιβεβαίωσης».
